“เปิ่นกง บำเพ็ญเพียรธรรม ละเว้นสตรีเพศ”
“เช่นนั้นสิ่งที่ดุนดันแผ่นหลังหม่อมฉันเมื่อคืน... คือสิ่งใดกันหรือเพคะ... ฝ่าบาท?”
เมื่อ ซูเหยาเหยา ข้ามมิติมาอยู่ในร่างของบุตรสาวภรรยาเอกผู้ถูกกดขี่ล้างสมองจนสิ้นใจ นางมองเรือนร่างอวบอิ่มยั่วยวนในกระจกเงาแล้วพลันยกยิ้ม...
เจ้าของร่างเดิมช่างสิ้นเปลืองของดีโดยแท้—เรือนร่างที่มีเอวคอดกิ่ว รวดทรงทรวดทรงอวบอัด และเรียวขากลึงยาวเช่นนี้ กลับถูกผ้าพันอกรัดแน่นจนหน้าซีดเหลือง แถมยังถูกองค์ชายรองผู้เป็นคู่หมั้นหยามเหยียดว่า "อ้วน" อีกหรือ?
นางคือนักอ่อยตัวแม่เชียวนะ — เรื่องบุรุษ มีเพียงแค่นางไม่อยากได้ ไม่เคยมีผู้ใดที่นางยั่วเย้าไม่สำเร็จ
นางปลดผ้าพันอกทิ้งอย่างไม่แยแส คืนสตรีงามล่มเมืองกลับสู่โลกมนุษย์อีกครั้ง
สะบัดกายหันไปเย้ายวนพี่ชายของชายชั่วทันที — ซึ่งก็คือองค์รัชทายาทผู้เปรียบประดุจองค์พุทธะผู้ละเว้นกิเลสตัณหาในตำนานองค์นั้น
ผู้คนทั่วแผ่นดินต่างกล่าวว่า องค์รัชทายาทไม่ข้องแวะสตรี ไม่ช้าก็เร็วคงตัดละโลกียวิถีเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์
ทว่า ณ หอพระอันมืดสลัว เขากลับตรึงนางไว้กับคัมภีร์พระสูตร ประคำพุทธธรรมร้อยเรียงแนบชิดผิวขาวผ่องราวนหิมะ พร้อมลมหายใจเป่ารดร้อนผ่าว:
“ซูเหยาเหยา นี่มิใช่สิ่งที่เจ้าปรารถนาหรอกหรือ?”
นางเกี่ยวชายเสื้อของเขาไว้ หัวเราะเย้าหยอกชวนละลายหัวใจ:
“พระพุทธองค์ของฝ่าบาท โปรดสัตว์โลกทั้งหลาย... แล้วโปรดตนเองได้หรือไม่เพคะ?”
กาลต่อมา... ชายชั่วอย่างองค์ชายรองเกิดสำนึกผิด ขอบตาแดงช้ำกลับมาขอคืนดี ทว่านางกลับอิงแอบอยู่ในอ้อมอกขององค์รัชทายาท คอยป้อนขนมหวานพลางหมุนลูกประคำเล่นอย่างไม่ใส่ใจ:
“สายไปเสียแล้ว ตอนนี้... จงเรียกข้าว่า พี่สะใภ้”
องค์รัชทายาทผู้สูงส่งดั่งองค์พุทธะ กระซิบข้างหูนางด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเปี่ยมด้วยความคลั่งรักลึกซึ้ง:
“เหยาเหยา ต่อให้ในแดนขุมนรกมีเจ้าอยู่ เปิ่นกงก็ยินดีจะด่ำดิ่งลงสู่กิเลสนี้”
— องค์ปฐมบรมพุทธะผู้เย็นชา ตื่นรู้ในธรรม ทว่าเต็มใจด่ำดิ่งลงสู่โลกีย์
[คำแนะนำการอ่าน]
* นางเอก: โฉมงามสายยั่วตัวแม่ สวยลุ่มลึก ทรงเสน่ห์ชวนหลงใหล และไม่มีวันยอมก้มหัวให้ผู้ใด
* พระเอก: ฉากหน้าเป็นองค์รัชทายาทผู้ถือศีลละเว้นกิเลส ทว่าแท้จริงแล้วคลั่งรักและวิปลาส ยอมตบะแตกเพื่อนางเอกเพียงผู้เดียว
ลิขสิทธิ์
เรื่อง: ยั่วรักรัชทายาทถือศีล
ผู้แต่งต้นฉบับ: 草莓不是这么吃哒
ผู้แปลภาษาไทย: YATANG
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์
© สงวนลิขสิทธิ์ฉบับภาษาไทย โดย [YATANG นามปากกาผู้จัดทำ] แต่เพียงผู้เดียวในประเทศไทย ห้ามมิให้ผู้ใดคัดลอก ลอกเลียน ทำซ้ำ ดัดแปลง สแกนหนังสือ บันทึกเสียง ถ่ายภาพ หรือเผยแพร่ส่วนหนึ่งส่วนใดของหนังสือเล่มนี้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีการใดๆ ในกระบวนการอิเล็กทรอนิกส์หรือทางกายภาพ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าของลิขสิทธิ์เท่านั้น การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายตาม พ.ร.บ. ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
ผู้กระทำผิดจะต้องรับโทษตามที่กฎหมายกำหนดไว้สูงสุด
แนะนำเรื่อง
“เปิ่นกง บำเพ็ญเพียรธรรม ละเว้นสตรีเพศ”
“เช่นนั้นสิ่งที่ดุนดันแผ่นหลังหม่อมฉันเมื่อคืน... คือสิ่งใดกันหรือเพคะ... ฝ่าบาท?”
เมื่อ ซูเหยาเหยา ข้ามมิติมาอยู่ในร่างของบุตรสาวภรรยาเอกผู้ถูกกดขี่ล้างสมองจนสิ้นใจ นางมองเรือนร่างอวบอิ่มยั่วยวนในกระจกเงาแล้วพลันยกยิ้ม...
เจ้าของร่างเดิมช่างสิ้นเปลืองของดีโดยแท้—เรือนร่างที่มีเอวคอดกิ่ว รวดทรงทรวดทรงอวบอัด และเรียวขากลึงยาวเช่นนี้ กลับถูกผ้าพันอกรัดแน่นจนหน้าซีดเหลือง แถมยังถูกองค์ชายรองผู้เป็นคู่หมั้นหยามเหยียดว่า "อ้วน" อีกหรือ?
นางคือนักอ่อยตัวแม่เชียวนะ — เรื่องบุรุษ มีเพียงแค่นางไม่อยากได้ ไม่เคยมีผู้ใดที่นางยั่วเย้าไม่สำเร็จ
นางปลดผ้าพันอกทิ้งอย่างไม่แยแส คืนสตรีงามล่มเมืองกลับสู่โลกมนุษย์อีกครั้ง
สะบัดกายหันไปเย้ายวนพี่ชายของชายชั่วทันที — ซึ่งก็คือองค์รัชทายาทผู้เปรียบประดุจองค์พุทธะผู้ละเว้นกิเลสตัณหาในตำนานองค์นั้น
ผู้คนทั่วแผ่นดินต่างกล่าวว่า องค์รัชทายาทไม่ข้องแวะสตรี ไม่ช้าก็เร็วคงตัดละโลกียวิถีเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์
ทว่า ณ หอพระอันมืดสลัว เขากลับตรึงนางไว้กับคัมภีร์พระสูตร ประคำพุทธธรรมร้อยเรียงแนบชิดผิวขาวผ่องราวนหิมะ พร้อมลมหายใจเป่ารดร้อนผ่าว:
“ซูเหยาเหยา นี่มิใช่สิ่งที่เจ้าปรารถนาหรอกหรือ?”
นางเกี่ยวชายเสื้อของเขาไว้ หัวเราะเย้าหยอกชวนละลายหัวใจ:
“พระพุทธองค์ของฝ่าบาท โปรดสัตว์โลกทั้งหลาย... แล้วโปรดตนเองได้หรือไม่เพคะ?”
กาลต่อมา... ชายชั่วอย่างองค์ชายรองเกิดสำนึกผิด ขอบตาแดงช้ำกลับมาขอคืนดี ทว่านางกลับอิงแอบอยู่ในอ้อมอกขององค์รัชทายาท คอยป้อนขนมหวานพลางหมุนลูกประคำเล่นอย่างไม่ใส่ใจ:
“สายไปเสียแล้ว ตอนนี้... จงเรียกข้าว่า พี่สะใภ้”
องค์รัชทายาทผู้สูงส่งดั่งองค์พุทธะ กระซิบข้างหูนางด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเปี่ยมด้วยความคลั่งรักลึกซึ้ง:
“เหยาเหยา ต่อให้ในแดนขุมนรกมีเจ้าอยู่ เปิ่นกงก็ยินดีจะด่ำดิ่งลงสู่กิเลสนี้”
— องค์ปฐมบรมพุทธะผู้เย็นชา ตื่นรู้ในธรรม ทว่าเต็มใจด่ำดิ่งลงสู่โลกีย์
[คำแนะนำการอ่าน]
* นางเอก: โฉมงามสายยั่วตัวแม่ สวยลุ่มลึก ทรงเสน่ห์ชวนหลงใหล และไม่มีวันยอมก้มหัวให้ผู้ใด
* พระเอก: ฉากหน้าเป็นองค์รัชทายาทผู้ถือศีลละเว้นกิเลส ทว่าแท้จริงแล้วคลั่งรักและวิปลาส ยอมตบะแตกเพื่อนางเอกเพียงผู้เดียว
ลิขสิทธิ์
เรื่อง: ยั่วรักรัชทายาทถือศีล
ผู้แต่งต้นฉบับ: 草莓不是这么吃哒
ผู้แปลภาษาไทย: YATANG
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์
© สงวนลิขสิทธิ์ฉบับภาษาไทย โดย [YATANG นามปากกาผู้จัดทำ] แต่เพียงผู้เดียวในประเทศไทย ห้ามมิให้ผู้ใดคัดลอก ลอกเลียน ทำซ้ำ ดัดแปลง สแกนหนังสือ บันทึกเสียง ถ่ายภาพ หรือเผยแพร่ส่วนหนึ่งส่วนใดของหนังสือเล่มนี้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีการใดๆ ในกระบวนการอิเล็กทรอนิกส์หรือทางกายภาพ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าของลิขสิทธิ์เท่านั้น การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายตาม พ.ร.บ. ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
ผู้กระทำผิดจะต้องรับโทษตามที่กฎหมายกำหนดไว้สูงสุด
อัปเดตล่าสุด
12 ส.ค. 2569 02:14 น.
รีวิว (0)
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (16)
- #1พุทธะตบะแตก สตรีสายอ่อยหวนคืนร่าง

- #2องค์รัชทายาทสายพุทธะผู้เย็นชา... ข้าชอบที่สุด!

- #3ดอกบัวขาวไร้ยางอาย ยังคิดจะมาอวดดีกับข้าอีกหรือ?

- #4บุตรชายสายตรงแห่งจวนโหว

- #5อ้อนวอนร้องขอให้ข้ารับไป

- #6 เปิดตัวอย่างเจิดจ้า

- #7สวมบทชาเขียว งานถนัดของนางเลยล่ะ

- #8บุตรแห่งพุทธองค์หลุบสายตา

- #9ผงราคะ

- #10บุตรแห่งพุทธองค์แปดเปื้อนละอองโลกีย์

- #11คนที่นางตั้งตารอ... มาถึงแล้ว

- #12ท่านพี่ (พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง)... พวกนางมิได้หยิบเอี๊ยมตัวในมาให้ข้า

- #13 ให้เปิ่นเตี้ยนเอ็นดูเจ้าให้เต็มที่เถิด

- #14 รับพระราชโองการมาอ่อย...

- #15ขายหน้าสิ้นดี

- #16 ของขวัญชิ้นใหญ่นี้ ชอบหรือไม่








