"นี่...คุณชายโม่ รังเกียจข้า ไม่ชอบข้าก็ไม่เป็นไร แต่อย่าได้คิดว่าข้าชอบท่านหรือสมบัติของท่าน ทันทีที่ข้าตอบแทนท่านแม่...เอ่อ...ฮูหยินโม่และเถ้าแก่โม่หมดแล้ว ข้าจะหย่ากับท่าน"
โม่จ้าวหยวนหน้าหม่นทะมึนทันควัน
"หย่า?" คิ้วเข้มเลิกขึ้นหยั่งเชิง
หลี่หลานซินย้ำอีกหน แววตาของนางจริงจังหาได้มีสิ่งอื่นแอบแฝง "ใช่! ข้าจะหย่ากับท่าน มีใครอยากอยู่กับคนที่ไม่รักตนเองบ้างเล่า น่าอึดอัดจะแย่"
ยิ่งได้ยินคำพูดประชดประชัน โม่จ้าวหยวนกลับยิ่งรู้สึกหงุดหงิด ดูเหมือนว่าเขาชินกับการมีหลี่หลานซินข้างกายเสียแล้ว แม้ปากชอบเอ่ยกระทบกระเทียบ กระนั้นเมื่อได้ยินคำว่าหย่า หัวใจของเขากลับรู้สึกเจ็บแปลบ ขุ่นเคืองโดยไร้สาเหตุ
โม่จ้าวหยวนนิ่วหน้า เขาตอบกลับเสียงแข็ง "ฝันหรือ ว่าข้าจะยอมหย่า ให้เจ้าหอบสมบัติตระกูลข้าไปเสวยสุขโดยง่าย"
*******************
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องสั้น ปมไม่หนักเน้นสายสุขนิยม เนื้อหาในนิยายเป็นเพียงจินตนาการของไรต์เท่านั้น ไม่มีการอ้างอิงถึงบุคคลหรือสถานที่จริงแต่อย่างใด เนื้อเรื่องเน้นความสัมพันธ์ของตัวละคร ไม่มีนอกกายนอกใจแน่นอน หากเนื้อหาไม่ถูกใจอย่างไรต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ สามารถคอมเมนต์อินในบทบาทของตัวละครได้เต็มที่ค่ะ รบกวนไม่คอมเมนต์ในเชิงที่บั่นทอนจิตใจผู้เขียนนะคะ ทุกการแนะนำไรต์ล้วนใส่ใจและยินดีนำมาปรับปรุงแก้ไขค่ะ อย่างไรแล้วโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ ขอบคุณทุกการสนับสนุนค่ะ
Trigger Warning
cutting ใช้ของมีคม
Phobia : ความหวาดกลัว
Consent : การยินยอมพร้อมใจ
Blood : คำบรรยายเกี่ยวกับเลือด
Panic : อาการตระหนก ตกใจ หวาดกลัว
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. 2558 ห้ามคัดลอกเนื้อหา ภาพประกอบ หรือเผยแพร่ดัดแปลงเนื้อหาโดยไม่ได้รับอนุญาตจากทางนักเขียน หากพบการกระทำที่ละเมิดดังกล่าว ขออนุญาตดำเนินคดีตามกระบวนการทางกฏหมายต่อไป
แนะนำเรื่อง
"นี่...คุณชายโม่ รังเกียจข้า ไม่ชอบข้าก็ไม่เป็นไร แต่อย่าได้คิดว่าข้าชอบท่านหรือสมบัติของท่าน ทันทีที่ข้าตอบแทนท่านแม่...เอ่อ...ฮูหยินโม่และเถ้าแก่โม่หมดแล้ว ข้าจะหย่ากับท่าน"
โม่จ้าวหยวนหน้าหม่นทะมึนทันควัน
"หย่า?" คิ้วเข้มเลิกขึ้นหยั่งเชิง
หลี่หลานซินย้ำอีกหน แววตาของนางจริงจังหาได้มีสิ่งอื่นแอบแฝง "ใช่! ข้าจะหย่ากับท่าน มีใครอยากอยู่กับคนที่ไม่รักตนเองบ้างเล่า น่าอึดอัดจะแย่"
ยิ่งได้ยินคำพูดประชดประชัน โม่จ้าวหยวนกลับยิ่งรู้สึกหงุดหงิด ดูเหมือนว่าเขาชินกับการมีหลี่หลานซินข้างกายเสียแล้ว แม้ปากชอบเอ่ยกระทบกระเทียบ กระนั้นเมื่อได้ยินคำว่าหย่า หัวใจของเขากลับรู้สึกเจ็บแปลบ ขุ่นเคืองโดยไร้สาเหตุ
โม่จ้าวหยวนนิ่วหน้า เขาตอบกลับเสียงแข็ง "ฝันหรือ ว่าข้าจะยอมหย่า ให้เจ้าหอบสมบัติตระกูลข้าไปเสวยสุขโดยง่าย"
*******************
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องสั้น ปมไม่หนักเน้นสายสุขนิยม เนื้อหาในนิยายเป็นเพียงจินตนาการของไรต์เท่านั้น ไม่มีการอ้างอิงถึงบุคคลหรือสถานที่จริงแต่อย่างใด เนื้อเรื่องเน้นความสัมพันธ์ของตัวละคร ไม่มีนอกกายนอกใจแน่นอน หากเนื้อหาไม่ถูกใจอย่างไรต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ สามารถคอมเมนต์อินในบทบาทของตัวละครได้เต็มที่ค่ะ รบกวนไม่คอมเมนต์ในเชิงที่บั่นทอนจิตใจผู้เขียนนะคะ ทุกการแนะนำไรต์ล้วนใส่ใจและยินดีนำมาปรับปรุงแก้ไขค่ะ อย่างไรแล้วโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ ขอบคุณทุกการสนับสนุนค่ะ
Trigger Warning
cutting ใช้ของมีคม
Phobia : ความหวาดกลัว
Consent : การยินยอมพร้อมใจ
Blood : คำบรรยายเกี่ยวกับเลือด
Panic : อาการตระหนก ตกใจ หวาดกลัว
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. 2558 ห้ามคัดลอกเนื้อหา ภาพประกอบ หรือเผยแพร่ดัดแปลงเนื้อหาโดยไม่ได้รับอนุญาตจากทางนักเขียน หากพบการกระทำที่ละเมิดดังกล่าว ขออนุญาตดำเนินคดีตามกระบวนการทางกฏหมายต่อไป
อัปเดตล่าสุด
25 พ.ค. 2569 15:08 น.
รีวิว (4)
ดูทั้งหมดอีบุ๊กเรื่องนี้
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (31)
- #1บทที่ 1 ข้าเป็นนางร้ายในนิยายตัวเอง

- #2บทที่ 2 คุณชายตระกูลโม่ที่ว่าคือพญามัจจุราชมาเกิด

- #3บทที่ 3 หมายพลิกชะตานางร้ายแสนอนาถา

- #4บทที่ 4 นางร้ายหมายผูกชะตากับพระรอง

- #5บทที่ 5 ความอลหม่านในเทศกาลหยวนเซียว

- #6 บทที่ 6 เรื่องบานปลายของคุณหนูและคุณชายสี่ตระกูล
หรือ
400 - #7บทที่ 7 สตรีขี้โวยวายผู้ใดอยากได้เป็นภรรยา
หรือ
400 - #8บทที่ 8 คุณชายตัวซวย
หรือ
400 - #9บทที่ 9 สามีภรรยาต้องการแหล่งพักพิง
หรือ
400 - #10บทที่ 10 สามีจอมปลอม
หรือ
400 - #11บทที่ 11 จำใจผูกดวงชะตาเมื่อวาสนาต้องกัน
400 - #12บทที่ 12 ด้านหน้าหรือหลังล้วนไม่ต่างกัน
400 - #13บทที่ 13 หนึ่งสัปดาห์หรือว่าแรมเดือน
400 - #14บทที่ 14 คุณชายเช่นข้าไม่ต้องการวิวาห์กับสตรีริษยาเช่นนาง
400 - #15บทที่ 15 วิวาห์ไร้ใจ
400 - #16บทที่ 16 จุมพิตแรกของข้า ทว่าต้องมอบให้คนเมา
400 - #17บทที่ 17 สตรีร้ายกาจข้ามิอาจร่วมหอ
400 - #18บทที่ 18 ฮูหยินน้อยจอมปอกลอก
400 - #19บทที่ 19 ต่างฝ่ายต่างออกเรือน คุณชายผู้อยากเอาชนะประดุจเด็กอมมือ
400 - #20บทที่ 20 สามีข้าเก่งกาจเหนือผู้ใด
400












