กลชลวัส (ชลดื่มพันช์)จบ

ชลวัส เดโช ( ชล ) วัย 36 ปี 

เขาคือชายหนุ่มผู้สนุกสนาน ใบหน้ายิ้มแย้มยิ้มอารมณ์ดี หากจะมีใครสักกี่คนรู้ว่ามันก็แค่ 'ฉากหน้า' 

ความอ่อนแอคือศัตรูฉกาจ บ่มเพาะเขาให้หยาบกระด้างและเลือดเย็น 

พัลลภา ฉัตรประไพ (พันช์) วัย 21 ปี  

สาวน้อยแสนสวยและอ่อนต่อโลก   

ความรักที่ลวงหลอก การหักหลังจากความไว้เนื้อเชื่อใจ ผลักดันเธอให้เดินสู่กรงหมาป่า 

โปรยปราย 

เพราะเกิดมาจากความไม่ตั้งใจ ชีวิตของเขาจึงถูกบงการให้ผ่านพบความบัดซบไร้ศักดิ์ศรี ต้องดิ้นรนหลบหนีสุดฤทธิ์ ยอมทำทุกวิธีแม้กระทั่งต้องกลายเป็นคนคุก ภายใต้ใบหน้าแย้มยิ้มเป็นมิตร ซุกซ่อนหล่อหลอมคนที่เลือดเย็นและไร้หัวใจ เขาเกลียดความอ่อนแอและความพ่ายแพ้ทุกชนิด 

ทว่า โชคชะตากลับเหวี่ยงสาวน้อยหน้าใสผู้แสนอ่อนแอและอ่อนต่อโลกมาตรงหน้า แววตาหวาดหวั่นปนเว้าวอนที่มองสบ ตรึงสายตาจนไม่อาจเมินหนี  

เขาควรจะทำอย่างไรกับเธอดี ขย้ำทึ้งกลืนกินให้สิ้นหวาน หรือพันธนาการไว้อุ่นเตียง 

*************** 

“ระวังหน่อย” 

ปลายกระบอกปืนถูกกุมจับ ร่างสูงขยับเข้าใกล้อีกนิด ส่วนปลายนั้นก็กดลงตรงแผงอกข้างซ้าย  

“บทเรียนแรก” 

เธอตาโตมองผู้ชายที่แย้มมุมปากยิ้มทั้งที่วัตถุอันตรายจ่อหัวใจ กลายเป็นเธอที่มือสั่นจนเกือบจะทำปืนร่วง 

“ถ้าคิดจะเล่นงานใคร หนูต้องมั่นใจว่ามันจะลุกขึ้นมาเอาคืนไม่ได้”  

ชลวัสกำปลายปืนแน่น ขณะที่ตาไม่ละจากดวงหน้าหวานที่มีแววตาตื่นตระหนก  

“โดยเฉพาะผู้ชายแบบพี่...” เขาก้มลงหา ปลายจมูกแทบจะเบียดกัน “...พัลลภา” 

เจ้าของชื่อผงะ หากเขาไม่ปล่อยให้เธอผละห่างเกินสองเซนติเมตรด้วยการใช้มืออีกข้างเหนี่ยวลำคอเล็ก...ตรึงไว้ ประกบปากจิ้มลิ้มด้วยริมฝีปากอย่างแนบเน้น... 

************************* 

“หนูคงไม่อยากเห็นพี่ตอนออกล่าหรอก ...ใช่มั้ย!” 

“...” 

“พี่มันพวกชอบเล่นซะด้วยสิ หนูแน่ใจนะว่าอยากให้พี่เล่นด้วย” 

ใช่แล้วล่ะ ผู้ชายคนนี้เป็นพวกชอบเล่น เล่นสนุกกับเหยื่อ จนมันอ่อนแรง ตายใจ แล้วจึงตะครุบ ตะปบฉีกขย้ำทึ้งกลืนกิน