ขอรักคุณแตงกวาจบ

ผมเห็นเธอจากกระจกหลังตั้งแต่คุยโทรศัพท์ เธอเดินอุ้มผ้าห่มมาตามทางและคงจะไปที่ร้านของผมแน่ๆ หอบผ้ามาขนาดนั้นคงไม่ตั้งใจจะไปร้านข้าวหรอกเนอะ เธอนำส้มทั้งหมดใส่ลงถุงผ้าและคืนให้คุณยาย ตอนนั้นเองที่ผมเห็นใบหน้าเธอชัดๆ และพอเธอยิ้ม โลกทั้งใบก็หยุดหมุน 

   รอยยิ้มของเธอออกมาจากหัวใจ ตอนที่เธอยกมือไหว้คุณยายยิ่งทำให้เธอน่าเอ็นดู ผมนิ่งจังงังเหมือนโดนมนต์สะกดแต่คนเจ้าแผนการแบบผมก็ยังพอมีสติ  

ตะวันรีบออกรถแล้วบึ่งไปที่ร้านทันที