อ้อนรัก ฉบับปราชญ์เซียน

สวัสดีจย้า

พบกันอีกเรื่องที่จะนำเสนอความรักแบบน่ารักๆ ตอนแรกกะจะต่ออีกครึ่งของ ทวิกาล แต่แหม ดันไปคิดถึงเรื่อง น้องปราชญ์กับพี่เซียนศิลป์ซะได้ เพราะงั้นจึงภูมิใจนำเสนอออ

รักวายๆของผู้ชายขี้อ้อน(เมีย)

..จะเป็นอย่างไรเมื่อ..

! วิศวะ ปะทะ มนุษย์ติสต์ !

ศึกระหว่างเกียร์กับพู่กันจะหวานมันส์ขนาดไหน

พบกันได้ใน

- อ้อนรัก ฉบับปราชญ์เซียน -

Story : อ้อนรัก ฉบับปราชญ์เซียน

Invented : แขนซ้าย

Intro

ภายใต้วิวทิวทรรศอันแสนสงบภายในมหาลัยชื่อดัง ผมมองเจ้าของเรือนร่างบาง อย่างหลงไหลในขณะที่เขากำลังนั่งสเก็ตภาพวิวนั้นแบบหลุดโลกราวกับรอบๆนั้นไร้ผู้คน

"พี่" ผมเรียกแต่อีกฝ่ายยังคงไม่หือไม่อือ

"พี่ ผมอยากจีบพี่หวะ" ผมพูดไปเพื่อดึงความสนใจของอีกฝ่าย นี้ผม! ผมอยู่นี้ อีสมี อีสนักปราชญ์!

"อืม" พี่เขาพูดแค่นั้นก่อนจะวาดรูปต่อ เห้ย!?

"พี่ให้ผมจีบ?"

"เออ" เหมือนผมจะเริ่มโดนหงิดละ

"เฮ้ย ผมเป็นผู้ชายนะเว้ย" ผมถามไปอีก

"กูรู้" คิ้วพี่เขาผูกเป็นปมเลยคับ เหมือนแบบจะบอกว่า เออกูรู้ว่ามึงเป็นผู้ชายกูเห็น เดี๋ยววว ผิดประเด็น

"ทำไมยอมง่ายงี้วะ" ผมยังถามอีก แต่คำตอบที่ได้คือ.. การโดนเมินแล้วกลับไปวาดรูปต่อ.. โอเค๊

"เห้ยย" ครับ ผมกำลังเรียกร้องความสนใจ(  - -)

"พี่" ยังครับยังโดนเมิน..

"สนใจผมหน่อยยยยยย" ผมเรียกร้องความสนใจแบบเลเวลสิบใจกล้าไปเขย่าแขนเรียวของพี่เขา

"เฮ้อออออ" ครับมันได้ผลพี่เซียนวางพู่กันแล้ว.. จับผมจูบ.. เห้ย!? ไอ้เหี้ยยยยย

"จะจีบก็จีบ" ยังอึ้งอยู่ครับ..

"เรื่องง่ายๆจะทำให้มันยากทำไมวะ"

"อื้อ" เท่านั้นแหละ.. ไปต่อไม่เป็นเลยกู..

เซียนศิลป์ทำเดเมจ999+ Hpผมศูนย์ตายอย่างสงบแล้วครับ...

❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤

น่าร้ากกก ชอบเคะแมนๆเมะขี้อ่อนที่สู๊ดดดดด ยิ่งเคะติสต์นี้ใช่มาก!

ฝาก #ปราชญ์เซียน หรือ #เซียนปราชญ์ (?) ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยน้าาา

XOXO รักคนอ่าน

#แขนซ้าย.