ก้าวแรกที่ ‘แรกพิรุณ’ เหยียบเข้ามาในบ้านของเขา 'ปฐวี' ก็มองอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นเยียบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เพราะอคติที่มีอยู่ในใจเต็มเปี่ยม รอยช้ำจากใครอีกคนสร้างบาดแผลลึกร้าวที่เขาไม่มีวันลืม บาดแผลแห่งความเจ็บปวดในวันเก่าทำให้เขาพลั้งเผลอทำร้ายเธอโดยไม่ได้ตั้งใจ ชายหนุ่มต้องการครอบครองเธอ อยากได้เธอมาไว้กับตัว เพียงเพราะความกลัวที่เขาคิดไปเองเวลาเกือบ 2 ปีผ่านไป หญิงสาวได้ให้กำเนิดเด็กชายแสนน่ารักนามว่า ‘อคิน’ ลูกชายของเธอเป็นร่องรอยที่ปฐวีทิ้งไว้ให้ในค่ำคืนที่เขาจงใจยัดเยียดความทุกข์ขมและความรักแสนหวามไหว เยื่อใยแห่งความผูกพันเหนี่ยวรั้งหัวใจไม่ให้เธอจนไม่อาจต้านความรักที่เริ่มก่อตัวขึ้น ทว่ากลับเป็นเธอเสียเองที่ต้องการพลัดพรากจากเขาและหนีหายไป...

อคิน...เด็กชายตัวน้อยเป็นดั่งของขวัญล้ำค่าและรอยตราย้ำเตือนใจเธอ ทว่า...กลับเป็นฝ่ายปฐวีเสียเองที่ฝังตัวตนอยู่กับความเจ็บปวดและเสียใจ

แรกพิรุณหนีหายไปจากเขา เธอไม่แม้แต่จะทิ้งข้อความหรือร่องรอยให้เขาเฝ้าติดตามได้ บทลงโทษที่สาสมทำให้เขาเจ็บปวดยิ่งกว่ารอยแผลแรก ทว่าความเห็นใจจากผู้เป็นพี่ชายอย่าง ‘ปวีร์’ ก็มีมากกว่าจะยอมให้น้องชายเจ็บปวดต่อไปได้ เขาบอกเบาะแสให้อีกฝ่ายตามคนรักกลับคืนสู่อ้อมอก

ครั้งแรกในรอบเกือบสองปีที่ได้พบหน้ากัน ชายหนุ่มแทบจะวิ่งเข้าไปกอดเธอด้วยความคิดถึงสุดหัวใจ แต่เด็กชายคนนั้นในอ้อมกอดของเธอทำให้เขาตื้นตันมากกว่าเป็นไหนๆ แต่ก็เหมือนฟ้าผ่ากลางใจ หญิงสาวปฏิเสธชัดแจ้งว่าเขาไม่ใช่พ่อของเด็ก เธอพลาดและท้องกับเพื่อนที่เป็นเก้งและเขาไม่มีสิทธิ์ในเด็กคนนี้แม้แต่น้อย

ปฐวีไม่เชื่อและยังเดินหน้าตามหาความจริง แต่มันไม่ง่ายเลย ในเมื่อหัวใจของแรกพิรุณมีคนจ้องจะขโมยตลอดเวลา มิหนำซ้ำคนที่จ้องฉกเธอไปยังเป็นอริเก่าที่สร้างรอยแผลแรกให้กับเขา มันเป็นเสี้ยนหนามที่คอยตำใจและครั้งนี้เขาจะไม่มีวันยอมแพ้!

แรกพิรุณและอคินต้องเป็นของเขา..ของเขาแต่เพียงผู้เดียว!