คำเตือนเนื้อหา 18+

เนื้อหานี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป โปรดยืนยันก่อนรับชม

เริ่มอ่านตอนแรก

เสน่หา ไร้ปราณี (18+)

นักเขียน:จอมขโมยซีน , Purplerose

0.0(0 รีวิว)
ตอน
5
เข้าชม
6.1K
ถูกใจ
71
ความคิดเห็น
4
เพิ่มลงคลัง
50

เสน่หา ไร้ปราณี ♥ (18+) 

 

นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาไม่เหมาะสม ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน 

เสพเพื่อความบันเทิง เนื้อหาบางส่วนอาจมีการตัดออกไปเท่าที่จำเป็น 

 

-โอคาตะ นาโอกะ- 

 

 

ตัวอย่างที่โปรยปราย 

 

 

“พี่ต้องไปแล้ว เดี๋ยวจะพาเราไปส่งที่ร้านหนังสือก่อน เราก็รอคุณย่าที่นั่นนะ อย่าไปไหน” โอคาตะซังบอก ขณะที่ริเอะทำแก้มป่องดูไม่พอใจสักเท่าไหร่

“ทำไมกลับเร็วจังล่ะ น่าจะอยู่เล่นเป็นเพื่อนริเอะก่อน”

“พี่มีเรื่องให้ทำหลายอย่างเลย” เด็กหนุ่มพยายามอธิบาย ก่อนจะจับมือคนตัวเล็กให้ก้าวลงจากเก้าอี้ม้านั่ง “ไปกันเถอะ”

แต่เด็กน้อยไม่ยอมลง เธอยืนหน้าง้ำอยู่อย่างนั้น โอคาตะถึงกับถอนใจในความดื้อดึงของริเอะ เพราะดูท่าแล้วเธอคงถูกเลี้ยงดูมาโดยมีผู้ใหญ่คอยให้ท้ายตลอด ถึงได้เอาแต่ใจตัวเองน่าดู

ทว่าก่อนที่โอคาตะซังจะลำบากใจไปมากกว่านี้ เสียงของโยเนะที่เพิ่งข้ามฝั่งกลับมาหาหลานสาวก็ดังขึ้น

“ริเอะ ลงมาเดี๋ยวนี้เลยนะ”

“คุณย่า..” ริเอะจังหันไปยิ้มให้ย่าด้วยความดีใจ พลางกระโดดโลดเต้น ก่อนจะหันมาบอกโอคาตะ “คุณย่าของริเอะก็มาแล้วเหมือนกัน”

“งั้นเราไปหาหาคุณย่ากันเถอะ”

ขณะที่โอคาตะกำลังฉุดมืออีกฝ่ายให้เดินตามมา ริเอะจังก็รั้งไว้

“เดี๋ยวสิ เดี๋ยวก่อน”

“มีอะไร?”

โอคาตะมองคนตัวเล็ก ซึ่งริเอะจังกวักมือเรียกเขาให้โน้มตัวลงมาหาตัวเอง ทำท่าทางราวกับมีเรื่องจะบอก กระทั่งคนตัวสูงเอียงหูเพื่อรอฟัง อีกฝ่ายก็พูดจาด้วยน้ำเสียงกระซิบกระซาบ เอามือป้องระหว่างปากกับใบหูของเขา

“เอาไว้มาเจอกันอีกนะ”

“ได้สิ” โอคาตะมองหน้าแล้วรับปาก แต่ก่อนที่เขาจะยืดตัวขึ้นเต็มความสูงนั้น ก็ดันถูกเด็กน้อยจอมแก่นขโมยจูบแรกไปด้วยความรวดเร็ว

จุ๊บ~ 

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากท่ามกลางสายตาของคามินและโยเนะที่กำลังจับจ้องมายังเขากับริเอะจัง โอคาตะเองก็ไม่ทันได้ตั้งตัว ส่วนเด็กน้อยที่ขโมยจูบบนเรียวปากเด็กหนุ่มกลับยิ้มด้วยท่าทางเริงร่า แล้ววิ่งจู๊ดไปหาย่าตัวเองหน้าตาเฉย

โอคาตะซังยืนอึ้งไปหลายวินาที จนเสียงดุหลานของโยเนะดังขึ้นทำให้เขามีสติกลับคืนมา

“ริเอะจัง! เรานี่นะ...เราเป็นเด็กผู้หญิงนะริเอะ”

“เด็กผู้หญิงแล้วยังไงคะคุณย่า ริเอะชอบเขา โตขึ้นริเอะจะแต่งงานกับพี่เขา”

เสียงคุณย่าหัวโบราณกับเด็กน้อยหัวสมัยใหม่ไวไฟเถียงกันดังระงมไปทั่วบริเวณนั้น โดยมีเสียงหัวเราะชอบใจของคามินดังแทรกขึ้นปะปนอยู่ด้วย ขณะที่โอคาตะยืนเอ๋อเหมือนไม่รับรู้ความเคลื่อนไหวรอบข้าง ใบหน้าขาวผ่องของเด็กหนุ่มแดงซ่านเป็นลูกมะเขือเทศ

เขาไม่รู้ว่าจะอึ้งกับอะไรดีระหว่างการที่โดนริเอะขโมยจูบแรกไป กับเรื่องที่ริเอะหมายหัวเขาเป็นเจ้าบ่าวของเธอในอนาคตไปแล้ว

 

ริเอะ อายูคาวะ - 

Ps.เนื้อหาในเรื่องไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับรูปภาพที่นำมาประกอบ 

ภาพที่นำมาเพื่อเสริมสร้างอรรรสในการอ่านเพียงเท่านั้น 

XX ห้ามนำพฤติกรรมของตัวละครไปเลียนแบบอย่างเด็ดขาด XX 

แนะนำเรื่อง

เสน่หา ไร้ปราณี ♥ (18+) 

 

นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาไม่เหมาะสม ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน 

เสพเพื่อความบันเทิง เนื้อหาบางส่วนอาจมีการตัดออกไปเท่าที่จำเป็น 

 

-โอคาตะ นาโอกะ- 

 

 

ตัวอย่างที่โปรยปราย 

 

 

“พี่ต้องไปแล้ว เดี๋ยวจะพาเราไปส่งที่ร้านหนังสือก่อน เราก็รอคุณย่าที่นั่นนะ อย่าไปไหน” โอคาตะซังบอก ขณะที่ริเอะทำแก้มป่องดูไม่พอใจสักเท่าไหร่

“ทำไมกลับเร็วจังล่ะ น่าจะอยู่เล่นเป็นเพื่อนริเอะก่อน”

“พี่มีเรื่องให้ทำหลายอย่างเลย” เด็กหนุ่มพยายามอธิบาย ก่อนจะจับมือคนตัวเล็กให้ก้าวลงจากเก้าอี้ม้านั่ง “ไปกันเถอะ”

แต่เด็กน้อยไม่ยอมลง เธอยืนหน้าง้ำอยู่อย่างนั้น โอคาตะถึงกับถอนใจในความดื้อดึงของริเอะ เพราะดูท่าแล้วเธอคงถูกเลี้ยงดูมาโดยมีผู้ใหญ่คอยให้ท้ายตลอด ถึงได้เอาแต่ใจตัวเองน่าดู

ทว่าก่อนที่โอคาตะซังจะลำบากใจไปมากกว่านี้ เสียงของโยเนะที่เพิ่งข้ามฝั่งกลับมาหาหลานสาวก็ดังขึ้น

“ริเอะ ลงมาเดี๋ยวนี้เลยนะ”

“คุณย่า..” ริเอะจังหันไปยิ้มให้ย่าด้วยความดีใจ พลางกระโดดโลดเต้น ก่อนจะหันมาบอกโอคาตะ “คุณย่าของริเอะก็มาแล้วเหมือนกัน”

“งั้นเราไปหาหาคุณย่ากันเถอะ”

ขณะที่โอคาตะกำลังฉุดมืออีกฝ่ายให้เดินตามมา ริเอะจังก็รั้งไว้

“เดี๋ยวสิ เดี๋ยวก่อน”

“มีอะไร?”

โอคาตะมองคนตัวเล็ก ซึ่งริเอะจังกวักมือเรียกเขาให้โน้มตัวลงมาหาตัวเอง ทำท่าทางราวกับมีเรื่องจะบอก กระทั่งคนตัวสูงเอียงหูเพื่อรอฟัง อีกฝ่ายก็พูดจาด้วยน้ำเสียงกระซิบกระซาบ เอามือป้องระหว่างปากกับใบหูของเขา

“เอาไว้มาเจอกันอีกนะ”

“ได้สิ” โอคาตะมองหน้าแล้วรับปาก แต่ก่อนที่เขาจะยืดตัวขึ้นเต็มความสูงนั้น ก็ดันถูกเด็กน้อยจอมแก่นขโมยจูบแรกไปด้วยความรวดเร็ว

จุ๊บ~ 

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากท่ามกลางสายตาของคามินและโยเนะที่กำลังจับจ้องมายังเขากับริเอะจัง โอคาตะเองก็ไม่ทันได้ตั้งตัว ส่วนเด็กน้อยที่ขโมยจูบบนเรียวปากเด็กหนุ่มกลับยิ้มด้วยท่าทางเริงร่า แล้ววิ่งจู๊ดไปหาย่าตัวเองหน้าตาเฉย

โอคาตะซังยืนอึ้งไปหลายวินาที จนเสียงดุหลานของโยเนะดังขึ้นทำให้เขามีสติกลับคืนมา

“ริเอะจัง! เรานี่นะ...เราเป็นเด็กผู้หญิงนะริเอะ”

“เด็กผู้หญิงแล้วยังไงคะคุณย่า ริเอะชอบเขา โตขึ้นริเอะจะแต่งงานกับพี่เขา”

เสียงคุณย่าหัวโบราณกับเด็กน้อยหัวสมัยใหม่ไวไฟเถียงกันดังระงมไปทั่วบริเวณนั้น โดยมีเสียงหัวเราะชอบใจของคามินดังแทรกขึ้นปะปนอยู่ด้วย ขณะที่โอคาตะยืนเอ๋อเหมือนไม่รับรู้ความเคลื่อนไหวรอบข้าง ใบหน้าขาวผ่องของเด็กหนุ่มแดงซ่านเป็นลูกมะเขือเทศ

เขาไม่รู้ว่าจะอึ้งกับอะไรดีระหว่างการที่โดนริเอะขโมยจูบแรกไป กับเรื่องที่ริเอะหมายหัวเขาเป็นเจ้าบ่าวของเธอในอนาคตไปแล้ว

 

ริเอะ อายูคาวะ - 

Ps.เนื้อหาในเรื่องไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับรูปภาพที่นำมาประกอบ 

ภาพที่นำมาเพื่อเสริมสร้างอรรรสในการอ่านเพียงเท่านั้น 

XX ห้ามนำพฤติกรรมของตัวละครไปเลียนแบบอย่างเด็ดขาด XX 

อัปเดตล่าสุด

19 ม.ค. 2565 21:52 น.

รีวิว (0)

เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว

รีวิวทั้งหมด (0)

ยังไม่มีรีวิว

เขียนรีวิว

เสน่หา ไร้ปราณี (18+)
ให้คะแนนรีวิว5.0
ซ่อนรีวิว (สปอยล์)
ถูกใจ:

ตอบกลับรีวิว

รายงาน

แก้ไขตอบกลับรีวิว

แก้ไขรีวิว

สามารถแก้ไขรีวิวได้เพียง 1 ครั้งภายใน 24 ชั่วโมงหลังการแก้ไขล่าสุด เมื่อแก้ไขรีวิวแล้ว จำนวนถูกใจและการตอบกลับรีวิวนั้นจะถูกรีเซ็ต

ลบรีวิว

สามารถลบรีวิวได้อีก 24 ชั่วโมงหลังจากการแก้ไขล่าสุด เมื่อลบรีวิวนี้แล้ว จะไม่สามารถถูกเรียกคืนกลับมาได้

ธัญเหมาเหมา

ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด

นิยายของ จอมขโมยซีน , Purplerose (10)

ดูทั้งหมด

นิยายเรื่องอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง