เมียลับที่คุณธี(ไม่)รักจบ

คุณเคยแอบรักใครไหม?

ถ้าเคยมันเจ็บใช่หรือไม่?

แต่แล้วทำไมถึงยังรัก?



เธอ...แอบรักเขา รักมานาน และรักเขาแค่คนเดียว!

ในขณะที่เขา

...กลับตรงข้ามกับสิ่งที่เธอเป็น

เขา...ไม่รัก และไม่เคยคิดจะรัก!

ธีธัศน์ อวัชยานนท์ {ธี}

เพราะเขาไร้หัวใจ ...เขาจึงไม่เคยรักใคร

ไม่รักและไม่คิดใยดีความรักจากใคร

สำหรับเขา

เธอ...เป็นแค่วัตถุชิ้นหนึ่ง ที่เป็นได้มากที่สุดคือสิ่งที่เขาอยากครอบครอง และการจ่ายเงินเพื่อให้ได้มาซึ่งการครอบครอง แน่นอน มันไร้ซึ่งความรัก  และเมื่อเขาเปลี่ยนใจอยากครอบครองวัตถุชิ้นอื่น วัตถุชิ้นเก่าอย่างเธอก็ไร้ความหมายอีกต่อไป!



ภัทรินทร์ วรสินธุ์ศิริ {ปัทม์}

เพราะเธอมีหัวใจ ...เธอจึงมีความรัก

และความรักนี้เธอมีให้เพียงเขามานาน

สำหรับเธอ

เขา...คือคนที่เธอพร้อมจะมอบทุกอย่างให้ด้วยความเต็มใจหากเขาเห็นคุณค่ามันด้วยความรัก ทว่าเขากลับเห็นพรหมจรรย์ของเธอเป็นเพียงสิ่งที่พรากไปได้ด้วยเงิน ร่างกายเธอเป็นเพียงของซื้อของขายที่เขาอยากได้มาครอบครอง ความรักที่เธอมอบให้ เขาไม่เคยรู้ และไม่เคยเห็นมันแม้เพียงเศษเสี้ยว!

"เธอกล้ามากนะ ที่เอามือสกปรกของเธอมาทำให้หน้าของฉันแปดเปื้อน รู้เอาไว้นะ ว่าผู้หญิงไร้ค่าอย่างเธอ ไม่มีสิทธิ์มาทำร้ายร่างกายฉัน!"

"งั้นคุณก็เอามือสะอาดๆของคุณออกไปจากตัวฉันสิคะ เดี๋ยวมือคุณจะพลอยติดคราบสกปรกจากตัวฉันไปด้วย แล้วคุณก็รู้เอาไว้นะคะ ว่าคนที่มีค่าสูงส่งอย่างคุณก็ไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องผู้หญิงไร้ค่าอย่างฉันเหมือนกัน!"

"ภัทรินทร์!"

"ทำไมคะคุณธีธัศน์!"

ภัทรินทร์ถลึงตาใส่ชายหนุ่มอย่างไม่เกรงกลัว  เธอไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าทำให้ธีธัศน์โมโหจนเลือดขึ้นหน้าไปหมดแล้ว

"นี่เธอท้าทายฉันเหรอภัทรินทร์!"

"ฉันไม่ได้ท้าทาย แต่ฉันพูดความจริง คุณพูดเองไม่ใช่เหรอ ว่าฉันมันสกปรก แล้วถ้าขืนคุณอยู่ใกล้ฉันมากๆ ระวังจะสกปรกจนล้างไม่ออกนะคะ"

"อวดดีนักนะ"

พูดจบก็มองหญิงสาวอย่างดูแคลนอยู่เพียงเสี้ยววินาที แล้วปากหยักก็ฉกจูบริมฝีปากบางโดยที่เจ้าของไม่ทันตั้งตัว ปากร้ายดูดดึงอย่างไม่ปรานี เขารุนแรงและเอาแต่ใจเป็นที่สุด ลิ้นหนากวาดชิมความหวานละมุนไปทั่วทั้งโพรงปากบาง แม้เธอจะขัดขืนและต่อต้าน มันก็ไม่มีผลกับคนที่กำลังคุมเกมเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าเธอจะพยายามดึงลิ้นที่กำลังถูกคุกคามให้หลุดจากพันธนาการมากแค่ไหน เขาก็ไม่ปล่อยให้เธอได้ดั่งใจ เขาจะปล่อยก็ต่อเมื่อเขาเองเท่านั้นที่สมดั่งใจแล้ว

นานจนลมหายใจของคนบอบบางเริ่มติดขัด คนใจร้ายจึงยอมปล่อย

"ปล่อยฉันนะคุณธี! ปล่อย!"

ภัทรินทร์ดิ้นสุดแรง แต่มือหนาก็ไม่มีทีท่าว่าจะหลุด มันเกาะกุมและกอดรัดเธอแน่นยิ่งกว่ากาวคุณภาพดีเยี่ยมเสียอีก

"ไม่ปล่อย! หึ! เก็บน้ำเสียงอวดดีของเธอ เอาไว้เป็นเสียงครางใต้ร่างฉันดีกว่านะ ภัทรินทร์!"

—————-

สวัสดีนักอ่านทุกท่านค่ะ

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่มาโผล่ในหมวดอีโรติก

ตื่นเต้นจัง แบบว่ามันไม่เคย ฮ่าๆ

รู้ว่าฝีมือยังไม่ดีเท่าที่ควรเพราะประสบการณ์การเขียนยังมีน้อย

ฝากเนื้อฝากตัว ฝากรีดทุกท่านช่วยกันติกันชมด้วยนะคะ

หากมีอะไรผิดพลาด จะวิจารณ์ จะด่า จะชม

จะกระแทกแดกดันอะไรได้หมด อิอิ

แต่ขอนิดนึงว่าอย่าแรงจนคนเขียนน้ำตาไหลน้าาาาา...

ฝากติดตามกันด้วยนะคะ ^___^

...รักรีดทุกคนค่ะ^^ /  ณวดี



***ตัวละครทุกตัว และเหตุการณ์ทุกๆเหตุการณ์

ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์จริงแต่อย่างใด

ไม่ได้มีเจตนาพาดพิงถึงบุคคลหรือเหตุการณ์จริงใดๆ

ทุกรายละเอียดในนิยาย ล้วนแล้วแต่เป็นจินตนาการของผู้เขียน

ห้ามคัดลอก หรือ ดัดแปลงใดๆ โดยไม่ได้รับอนุญาต***



เมียลับที่คุณธีไม่รัก

(พิษสวาทซาตานเถื่อน)