https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&book_id=52762กดจิ้มที่ลิงค์นี้ สำหรับท่านที่ต้องการอ่านเเบบอีบุ๊ค ตอนนี้สามารถดาว์นโหลดได้เเล้วค่ะจัดโปรโมชั่นราคาพิเศษที่เมพถึง 10ต.ค60 นี้ นะคะ คำว่า "บุญคุณ” ที่ค้ำคออยู่ อีกทั้งฐานะที่ไม่มีอะไรเทียบกับเธอได้เลยในตอนนั้น จึงทำให้คุณตาของเธอกีดกันให้เขาและเธอเป็นได้เพียงพี่น้อง ชายหนุ่มไม่อยากได้ชื่อว่า เป็นคนอกตัญญูกินบนเรือนขี้รดบนหลังคาจึงจำต้องเอ่ยวาจาตัดรอนความสัมพันธ์อันงดงามนั้นออกไป โดยทำให้เธอเข้าใจผิดคิดว่าตัวเขาหมดเยื่อใยจากเธอไปแล้ว เเต่ก็ไม่ได้หมายความว่าชายหนุ่มจะหมดรักในตัวหญิงสาวที่อยู่ในฐานะน้องสาวของตนเองไปเสียเลยทีเดียว หากเเต่ตรงกันข้ามเขายังติดตามข่าวคราวของเธอเสมอดังเงาตามตัวและรอเวลาที่จะกลับมายึดครองหัวใจของเธออีกครั้ง!!
***********************************************************************
หญิงสาวมองลึกลงไปในตาสีน้ำตาลกลมโตนั้นอีกครั้ง คิ้วหนาเข้ม ริมฝีปากหนา จมูกโด่งเป็นสัน มีลักยิ้มที่ข้างแก้ม และอาการหน้าแดงนั้นก็ไม่ได้รอดพ้นสายตาคนที่อยู่ด้านบนร่างของเธอ “ว่าไง คิดนานจังคุณหมอจำพี่ได้รึยัง?”ฝรั่งตัวโตเอ่ยถามเสียงนุ่ม “คิดถึงเมี่ยงที่สุดรู้ไหม? อยู่แบบนี้มันเมื่อย นั่งคุยกันดีกว่าค่ะ” หญิงสาวดันอกหนาพี่ชายออกอีกครั้งเขาก็ยอมแต่โดยดี แต่ไม่ลืมที่จะใช้มือใหญ่ดึงแขนหญิงสาวไว้แล้วประคองเธอให้นั่งหันหน้าเข้าหากัน ภัทธิยะยังคงไล้ริมฝีปากวนเวียนอยู่กับแก้มนวลไล้ไปทั่วใบหน้านวลของหญิงสาว จูบแผ่วเบาที่เปลือกตาไล่ริมฝีปากเรื่อยลงมาตามแนวสันจมูกแล้วหยุดที่ริมฝีปากเล็กอีกครั้ง ดูดดึงเอาความหวานจากเรียวปากสีชมพูระเรื่อนั้นโดยไม่ได้ซอกซอนเข้าไปข้างใน เป็นจูบที่อ่อนโยนหวาบหวามไปถึงหัวใจเพราะความโหยหาอย่างสุดหัวใจของชายหนุ่มเอง “สวัสดีค่ะคุณแพทริค” คุณหมอสาวเอ่ยทักทายเรียกชื่อเล่นแบบเต็มๆของเขาออกไป อยากจะเรียกชื่อจริงก็กลัวว่าจะเป็นทางการเกินไปพร้อมยกมือกระพุ่มไหว้ก้มหน้าลงเล็กน้อยความโกรธความน้อยใจที่ถูกเขาตัดรอนยังเกาะกินใจไม่จางหาย มันเจ็บลึกๆหนึบในหัวใจอยู่จนถึงเดี๋ยวนี้ หญิงสาวมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจสักเท่าไรก็เขาเองไม่ใช่หรือที่ปฏิเสธความรักของเธอแล้วนี่ยังไงอยู่ๆก็โผล่มา ทั้งที่ไม่เคยส่งข่าวหรือส่งรูปมาให้เห็นหน้าค่าตากันเลยตลอดระยะเวลาสิบกว่าปี ไม่เคยติดต่อหรือส่งข่าวคราวกลับมาให้รู้บ้าง ทั้งที่เป็นคนบอกเองว่าให้เป็นพี่น้องกันแบบเดิมแต่กลับหายเข้ากลีบเมฆไม่เคยตอบอีเมล์เลยสักฉบับ แต่เมื่อกลับมาเจอกันครั้งนี้เหตุไฉนจึงได้ทำกิริยารุ่มร่ามเกินความสัมพันธ์ที่เขาเป็นคนขีดเส้นกำหนดมันขึ้นมากันเล่า
นิยายเรื่องนี้เเต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง จากจินตนาการของผู้เขียน มิได้มีเจตนาพาดพิงถึงผู้ใดให้ได้รับความเสียหาย หากตัวละครในเรื่องนี้มีชื่อ หรือข้อมูลใดๆสอดคล้องกับท่านใดผู้เขียนใคร่ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย ขอบคุณภาพประกอบจาก เว็บไซต์ google.com และ wallpaper.thaiware.com
แนะนำเรื่อง
https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&book_id=52762กดจิ้มที่ลิงค์นี้ สำหรับท่านที่ต้องการอ่านเเบบอีบุ๊ค ตอนนี้สามารถดาว์นโหลดได้เเล้วค่ะจัดโปรโมชั่นราคาพิเศษที่เมพถึง 10ต.ค60 นี้ นะคะ คำว่า "บุญคุณ” ที่ค้ำคออยู่ อีกทั้งฐานะที่ไม่มีอะไรเทียบกับเธอได้เลยในตอนนั้น จึงทำให้คุณตาของเธอกีดกันให้เขาและเธอเป็นได้เพียงพี่น้อง ชายหนุ่มไม่อยากได้ชื่อว่า เป็นคนอกตัญญูกินบนเรือนขี้รดบนหลังคาจึงจำต้องเอ่ยวาจาตัดรอนความสัมพันธ์อันงดงามนั้นออกไป โดยทำให้เธอเข้าใจผิดคิดว่าตัวเขาหมดเยื่อใยจากเธอไปแล้ว เเต่ก็ไม่ได้หมายความว่าชายหนุ่มจะหมดรักในตัวหญิงสาวที่อยู่ในฐานะน้องสาวของตนเองไปเสียเลยทีเดียว หากเเต่ตรงกันข้ามเขายังติดตามข่าวคราวของเธอเสมอดังเงาตามตัวและรอเวลาที่จะกลับมายึดครองหัวใจของเธออีกครั้ง!!
***********************************************************************
หญิงสาวมองลึกลงไปในตาสีน้ำตาลกลมโตนั้นอีกครั้ง คิ้วหนาเข้ม ริมฝีปากหนา จมูกโด่งเป็นสัน มีลักยิ้มที่ข้างแก้ม และอาการหน้าแดงนั้นก็ไม่ได้รอดพ้นสายตาคนที่อยู่ด้านบนร่างของเธอ “ว่าไง คิดนานจังคุณหมอจำพี่ได้รึยัง?”ฝรั่งตัวโตเอ่ยถามเสียงนุ่ม “คิดถึงเมี่ยงที่สุดรู้ไหม? อยู่แบบนี้มันเมื่อย นั่งคุยกันดีกว่าค่ะ” หญิงสาวดันอกหนาพี่ชายออกอีกครั้งเขาก็ยอมแต่โดยดี แต่ไม่ลืมที่จะใช้มือใหญ่ดึงแขนหญิงสาวไว้แล้วประคองเธอให้นั่งหันหน้าเข้าหากัน ภัทธิยะยังคงไล้ริมฝีปากวนเวียนอยู่กับแก้มนวลไล้ไปทั่วใบหน้านวลของหญิงสาว จูบแผ่วเบาที่เปลือกตาไล่ริมฝีปากเรื่อยลงมาตามแนวสันจมูกแล้วหยุดที่ริมฝีปากเล็กอีกครั้ง ดูดดึงเอาความหวานจากเรียวปากสีชมพูระเรื่อนั้นโดยไม่ได้ซอกซอนเข้าไปข้างใน เป็นจูบที่อ่อนโยนหวาบหวามไปถึงหัวใจเพราะความโหยหาอย่างสุดหัวใจของชายหนุ่มเอง “สวัสดีค่ะคุณแพทริค” คุณหมอสาวเอ่ยทักทายเรียกชื่อเล่นแบบเต็มๆของเขาออกไป อยากจะเรียกชื่อจริงก็กลัวว่าจะเป็นทางการเกินไปพร้อมยกมือกระพุ่มไหว้ก้มหน้าลงเล็กน้อยความโกรธความน้อยใจที่ถูกเขาตัดรอนยังเกาะกินใจไม่จางหาย มันเจ็บลึกๆหนึบในหัวใจอยู่จนถึงเดี๋ยวนี้ หญิงสาวมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจสักเท่าไรก็เขาเองไม่ใช่หรือที่ปฏิเสธความรักของเธอแล้วนี่ยังไงอยู่ๆก็โผล่มา ทั้งที่ไม่เคยส่งข่าวหรือส่งรูปมาให้เห็นหน้าค่าตากันเลยตลอดระยะเวลาสิบกว่าปี ไม่เคยติดต่อหรือส่งข่าวคราวกลับมาให้รู้บ้าง ทั้งที่เป็นคนบอกเองว่าให้เป็นพี่น้องกันแบบเดิมแต่กลับหายเข้ากลีบเมฆไม่เคยตอบอีเมล์เลยสักฉบับ แต่เมื่อกลับมาเจอกันครั้งนี้เหตุไฉนจึงได้ทำกิริยารุ่มร่ามเกินความสัมพันธ์ที่เขาเป็นคนขีดเส้นกำหนดมันขึ้นมากันเล่า
นิยายเรื่องนี้เเต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง จากจินตนาการของผู้เขียน มิได้มีเจตนาพาดพิงถึงผู้ใดให้ได้รับความเสียหาย หากตัวละครในเรื่องนี้มีชื่อ หรือข้อมูลใดๆสอดคล้องกับท่านใดผู้เขียนใคร่ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย ขอบคุณภาพประกอบจาก เว็บไซต์ google.com และ wallpaper.thaiware.com
อัปเดตล่าสุด
27 พ.ย. 2560 20:23 น.
รีวิว (1)
ดูทั้งหมดธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (53)
- #1อิมเมจพระ- นาง

- #21 : ความหลัง

- #32 : ยังไงก็ต้องมา.....

- #43 : เรื่องน่าสงสัย

- #54 : จูบรับขวัญ (เบาๆ)

- #65 : จูบ....ฉลองคืนดี

- #76 : เคลียร์ใจ

- #87: ขอไปตั้งหลัก

- #98 : คู่หมั้น (1)

- #109 : คู่หมั้น (2) 18+ (รีไรท์)
หรือ
300 - #1110 : กฎข้อห้าม

- #1211 : เซอร์ไพรส์

- #1312 : ยิ่งกว่าเซอร์ไรส์

- #1413 : ของขวัญวันเกิด 18+++(รีไรท์)
หรือ
300 - #1514 : บทลงโทษที่ต้องจดจำ 18+ So Hot!! (รีไรท์)
หรือ
300 - #1615 : บทลงโทษที่ต้องจดจำอีกครั้ง!! 18+++ So Hot Hot!! (รีไรท์)
หรือ
300 - #1716 : กำจัดเสี้ยนหนาม
หรือ
300 - #1817 : ขอรัก ( เบาๆ )
หรือ
300 - #1918 : เมื่อก่อนพี่ เดี๋ยวนี้ผัว (1)
หรือ
300 - #2019 : เมื่อก่อนพี่ เดี๋ยวนี้ผัว (2) 18+ (รีไรท์)
หรือ
300
" นักเขียนฝึกหัด" คนนี้หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้รับการติชม จากผู้อ่านเพื่อนำไปปรับปรุงเเละพัฒนาฝีมือต่อไป

ขอบคุณค่ะ
ปาณัสม์

















