โปรย... อรรณพ ตอบรับคำขอร้องของวาริน หญิงสาวรุ่นพี่ที่เขาเคยรักทั้งๆที่ไม่เห็นด้วย แต่ก็ต้องจำยอมเพื่อให้เธอเกิดความสบายใจ เเต่สำหรับเด็กน้อยเเล้วเขาฟูมฟักทะนุถนอมราวกับลูกในไส้มาตั้งแต่แบเบาะด้วยความยินดีชลาลัย ซึ่งไม่เคยรู้เรื่องราวครั้งเก่าแต่หนหลังระหว่างมารดากับชายหนุ่มที่เธอเรียกว่า น้าเขาและเธอถูกผูกมัดกันไว้ด้วยสัญญาใจ ที่คนบนฟ้าได้สร้างขึ้นไว้ก่อนจะลาลับจากโลกนี้ไป... ทุกเรื่องราว ทุกการกระทำที่เกิดขึ้นนั้นเป็นเพราะสาเหตุใดกันแน่ เพราะความต้องการที่แท้จริงจากหัวใจ หรือเพราะสัญญาที่ให้ไว้กับใครบางคน *********************************************************************************** “ว่ายังไง ไม่คิดถึงน้าบ้างเลยหรือ...? น้ำเสียงตัดพ้อและยังคงรอฟังคำตอบเมื่อเห็นว่าเธอเงียบไป เหมือนกับลังเลอะไรอยู่สักครู่ชลาลัยหลุดออกจากภวังค์ความคิด เมื่อเขาเอ่ยย้ำเสียงหนัก มือใหญ่ที่แตะปลายคางลงน้ำหนักจนเธอรู้สึกได้“คิดถึงสิคะ คิดถึงมาก คิดถึงจนนอนไม่หลับ” เอ่ยตอบเสียงแผ่ว แต่สำหรับคนฟังรู้สึกว่ามันดังก้องอยู่ในโสตประสาทการรับรู้มันเป็นคำตอบที่เขาพอใจ อรรณพอยากจะจับร่างบางนั้นนอนลงบนเคาน์เตอร์ในครัว แล้วแสดงให้เห็นว่าเขาเองก็คิดถึงเธอมากเพียงไรในแบบฉบับของเขา แต่ก็ต้องยั้งใจไว้อีกครั้งอย่างสุดฤทธิ์ ทรมานลึกๆ พร้อมกับกดปากหยักประทับจูบเบาๆ ลงกับหน้าผากเนียนคล้ายกับตั้งใจประทับตราจองตัวเธอเอาไว้ ก่อนย้ายมากดจูบลงไปอีกครั้งที่เปลือกตาทั้งสองข้างอย่างแผ่วเบา เคลื่อนปากหยักออกไปประทับลงครั้งสุดท้าย ที่ริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อ... พ่อเลี้ยงหนุ่มมั่นใจในสายตาตนเองว่าไม่ได้ฝาด และเห็นได้ว่ามันเผยออ้าน้อยๆ รอรับจุมพิตจากเขาอยู่แล้ว ก่อนที่เขาจะส่งเรียวปากหนาทาบทับลงอย่างนุ่มนวล กดย้ำหนักๆ หลายครั้ง เพื่อสะกดกลั้นความต้องการที่อยากจะสอดแทรกปลายลิ้นเข้าไปดูดกลืนน้ำหวานในโพรงปากเล็กอรรณพทำเพียงขบเม้มกลีบปากบางอิ่มแสนยวนยั่วนั้น สลับไปมาทั้งบนและล่าง ยั่วเย้าหลอกล่อเธอให้หลงเคลิ้มไปกับเขา เปิดรับสัมผัสบางอย่างที่กำลังส่งผ่านเข้าไปให้เธอได้รับรู้ร่างบางอ่อนระทวยไร้แรงทรงตัว ยกมือเรียวแตะเข้าที่ปากบางของตัวเองอย่างตกใจเล็กน้อย เมื่อน้าชายถอนริมฝีปากออกไปแล้ว“เฟริ์สคิสของหนู...” ราวกับละเมอแก้มสาวร้อนผ่าว ชลาลัยเปล่งเสียงใสออกมาอย่างแผ่วหวิว แต่กระนั้นก็ทำให้คนที่ยืนอยู่ด้วย ได้ยินสิ่งที่เธอเอ่ยออกมาอย่างชัดเจน แถมยังฉีกยิ้มกว้างจนแก้มปริอย่างพอใจเมื่อเธอเอ่ยเช่นนั้นปากอิ่มสั่นระริกไม่เคยพบพาลความรู้สึกหวามไหวที่ยากแก่การควบคุม สัมผัสนั้นทำให้รู้สึกถึงความร้อนที่แล่นซ่านไปทั่งร่างกาย ด้วยครั้งก่อนๆ เขาแค่เพียงกอดและหอมแก้มนวลเท่านั้นเธอก็เกือบจะทรงตัวไม่อยู่ แทบจะละลายกลายเป็นของเหลวอยู่ในอ้อมกอดของเขา มาครั้งนี้เขารุกเข้าจูบโดยไม่ทันตั้งตัว สาวน้อยไร้เรี่ยวแรงขัดขืน ร่างบางอ่อนปวกเปียกเป็นขี้ผึ้งถูกลนด้วยความร้อน
ติดตามความรักสไตล์น้าหลาน หวานๆ ฟินๆ ได้ที่นี่ เร็วๆนี้ หวังว่าจะได้รับการต้อนรับจากรีดเดอร์ที่รักด้วยดีเช่นหลายๆเรื่องที่ผ่านมา นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน มิได้ตั้งใจพาดพิงหรือต้องการ ให้มีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้ใด หากผิดพลาดประการใด ผู้เขียนต้องขออภัยไว้ ณที่นี่ด้วยค่ะ ด้วยรัก ปาณัสม์

แนะนำเรื่อง
โปรย... อรรณพ ตอบรับคำขอร้องของวาริน หญิงสาวรุ่นพี่ที่เขาเคยรักทั้งๆที่ไม่เห็นด้วย แต่ก็ต้องจำยอมเพื่อให้เธอเกิดความสบายใจ เเต่สำหรับเด็กน้อยเเล้วเขาฟูมฟักทะนุถนอมราวกับลูกในไส้มาตั้งแต่แบเบาะด้วยความยินดีชลาลัย ซึ่งไม่เคยรู้เรื่องราวครั้งเก่าแต่หนหลังระหว่างมารดากับชายหนุ่มที่เธอเรียกว่า น้าเขาและเธอถูกผูกมัดกันไว้ด้วยสัญญาใจ ที่คนบนฟ้าได้สร้างขึ้นไว้ก่อนจะลาลับจากโลกนี้ไป... ทุกเรื่องราว ทุกการกระทำที่เกิดขึ้นนั้นเป็นเพราะสาเหตุใดกันแน่ เพราะความต้องการที่แท้จริงจากหัวใจ หรือเพราะสัญญาที่ให้ไว้กับใครบางคน *********************************************************************************** “ว่ายังไง ไม่คิดถึงน้าบ้างเลยหรือ...? น้ำเสียงตัดพ้อและยังคงรอฟังคำตอบเมื่อเห็นว่าเธอเงียบไป เหมือนกับลังเลอะไรอยู่สักครู่ชลาลัยหลุดออกจากภวังค์ความคิด เมื่อเขาเอ่ยย้ำเสียงหนัก มือใหญ่ที่แตะปลายคางลงน้ำหนักจนเธอรู้สึกได้“คิดถึงสิคะ คิดถึงมาก คิดถึงจนนอนไม่หลับ” เอ่ยตอบเสียงแผ่ว แต่สำหรับคนฟังรู้สึกว่ามันดังก้องอยู่ในโสตประสาทการรับรู้มันเป็นคำตอบที่เขาพอใจ อรรณพอยากจะจับร่างบางนั้นนอนลงบนเคาน์เตอร์ในครัว แล้วแสดงให้เห็นว่าเขาเองก็คิดถึงเธอมากเพียงไรในแบบฉบับของเขา แต่ก็ต้องยั้งใจไว้อีกครั้งอย่างสุดฤทธิ์ ทรมานลึกๆ พร้อมกับกดปากหยักประทับจูบเบาๆ ลงกับหน้าผากเนียนคล้ายกับตั้งใจประทับตราจองตัวเธอเอาไว้ ก่อนย้ายมากดจูบลงไปอีกครั้งที่เปลือกตาทั้งสองข้างอย่างแผ่วเบา เคลื่อนปากหยักออกไปประทับลงครั้งสุดท้าย ที่ริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อ... พ่อเลี้ยงหนุ่มมั่นใจในสายตาตนเองว่าไม่ได้ฝาด และเห็นได้ว่ามันเผยออ้าน้อยๆ รอรับจุมพิตจากเขาอยู่แล้ว ก่อนที่เขาจะส่งเรียวปากหนาทาบทับลงอย่างนุ่มนวล กดย้ำหนักๆ หลายครั้ง เพื่อสะกดกลั้นความต้องการที่อยากจะสอดแทรกปลายลิ้นเข้าไปดูดกลืนน้ำหวานในโพรงปากเล็กอรรณพทำเพียงขบเม้มกลีบปากบางอิ่มแสนยวนยั่วนั้น สลับไปมาทั้งบนและล่าง ยั่วเย้าหลอกล่อเธอให้หลงเคลิ้มไปกับเขา เปิดรับสัมผัสบางอย่างที่กำลังส่งผ่านเข้าไปให้เธอได้รับรู้ร่างบางอ่อนระทวยไร้แรงทรงตัว ยกมือเรียวแตะเข้าที่ปากบางของตัวเองอย่างตกใจเล็กน้อย เมื่อน้าชายถอนริมฝีปากออกไปแล้ว“เฟริ์สคิสของหนู...” ราวกับละเมอแก้มสาวร้อนผ่าว ชลาลัยเปล่งเสียงใสออกมาอย่างแผ่วหวิว แต่กระนั้นก็ทำให้คนที่ยืนอยู่ด้วย ได้ยินสิ่งที่เธอเอ่ยออกมาอย่างชัดเจน แถมยังฉีกยิ้มกว้างจนแก้มปริอย่างพอใจเมื่อเธอเอ่ยเช่นนั้นปากอิ่มสั่นระริกไม่เคยพบพาลความรู้สึกหวามไหวที่ยากแก่การควบคุม สัมผัสนั้นทำให้รู้สึกถึงความร้อนที่แล่นซ่านไปทั่งร่างกาย ด้วยครั้งก่อนๆ เขาแค่เพียงกอดและหอมแก้มนวลเท่านั้นเธอก็เกือบจะทรงตัวไม่อยู่ แทบจะละลายกลายเป็นของเหลวอยู่ในอ้อมกอดของเขา มาครั้งนี้เขารุกเข้าจูบโดยไม่ทันตั้งตัว สาวน้อยไร้เรี่ยวแรงขัดขืน ร่างบางอ่อนปวกเปียกเป็นขี้ผึ้งถูกลนด้วยความร้อน
ติดตามความรักสไตล์น้าหลาน หวานๆ ฟินๆ ได้ที่นี่ เร็วๆนี้ หวังว่าจะได้รับการต้อนรับจากรีดเดอร์ที่รักด้วยดีเช่นหลายๆเรื่องที่ผ่านมา นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน มิได้ตั้งใจพาดพิงหรือต้องการ ให้มีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้ใด หากผิดพลาดประการใด ผู้เขียนต้องขออภัยไว้ ณที่นี่ด้วยค่ะ ด้วยรัก ปาณัสม์

อัปเดตล่าสุด
02 ธ.ค. 2560 11:50 น.
รีวิว (0)
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (20)
- #1อิมเมจ

- #21/1 เหตุผลของการกลับมา รีไรท์

- #31/2 เหตุผลของการกลับมา รีไรท์

- #41/3 เหตุผลของการกลับมา รีไรท์

- #52/1 วิธีคลี่คลายปัญหา รีไรท์

- #62/2 วิธีคลี่คลายปัญหา รีไรท์

- #72/3 วิธีคลี่คลายปัญหา รีไรท์

- #83/1 เฟริ์สคิสของหนู รีไรท์

- #93/2 เฟริ์สคิสของหนู รีไรท์

- #103/3 เฟริ์สคิสของหนู รีไรท์

- #114/1 กลิ่นหอมของกุหลาบเเรกเเย้ม

- #12เเจ้งรีดเดอร์ เรื่องการอัพเดทนิยายฉบับรีไรท์

- #134/2 กลิ่นหอมของกุหลาบเเรกเเย้ม

- #144/3 กลิ่นหอมของกุหลาบเเรกเเย้ม

- #155/1 ร้อนรุ่มดังไฟสุมอก

- #165/2 ร้อนรุ่มดังไฟสุมอก

- #176/1 เหตุเกิดจากความหึงหวง!!

- #186/2 เหตุเกิดจากความหึงหวง!!

- #197/1 สามี ภรรยา อย่างสมบูรณ์

- #207/2 สามี ภรรยา อย่างสมบูรณ์

" นักเขียนฝึกหัด" คนนี้หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้รับการติชม จากผู้อ่านเพื่อนำไปปรับปรุงเเละพัฒนาฝีมือต่อไป

ขอบคุณค่ะ
ปาณัสม์

















