รักหมดใจ นายยมทูต

ณ โลกที่เต็มไปด้วยคนตาย  วิญญาณ  ความโศกเศร้าและการจากลา...   ชายร่างสูงใหญ่ที่รอยเหี่ยวย่นบนหน้าบ่งบอกอายุได้เป็นอย่างดี  แต่ถึงอย่างนั้นร่างกายก็ยังเต็มไปด้วยมัดกล้ามและบาดแผลจากการต่อสู่อย่างนับไม่ถ้วน  ใบหน้าถมึงทึงราวกับชั่วชีวิตที่ผ่านมาไม่เคยรู้จักกิริยาอาการที่เรียกว่า ‘ยิ้ม’ กำลังส่งสายตาโกรธเกรี้ยวนั้นไปยังที่ชายรูปงามที่มีเส้นผมสีน้ำตาลอ่อน คิ้วเรียวเข้มได้รูปสมชายชาตรีรวมทั้งดวงตาสีสนิมที่ส่องประกายความแน่วแน่ออกมาอย่างเห็นได้ชัด

“ ท่านทำอะไรลงไปท่านไมนอส!!!  ท่านน่าจะรู้ดีว่ากฎที่โลกแห่งนี้เป็นเช่นไร  แต่ทำไมยังกล้าฝ่าฝืน!!!!”  เฮเดสเจ้าแห่งโลกคนตายตวาดลั่นด้วยบันดาลโทสะอย่างถึงที่สุด  แต่ผู้ที่อยู่ใต้อำนาจกลับยังมีแววตาที่ไม่ได้สื่อถึงความกลัวออกมาแม้แต่น้อยหากแต่ยังคงจ้องมองไปยังผู้เป็นใหญ่ที่เปรียบเหมือนพระเจ้าในโลกแห่งนี้อย่างมุ่งมั่นที่สุด

“ ข้าทราบดี”

“แล้วเหตุใดจึงฝ่าฝืน ท่านเป็นถึงผู้พิพากษาเหล่าวิญญาณที่กระทำผิดแต่ตัวท่านกลับทำผิดเสียเอง!!”

“ ข้าไม่คิดว่าการรักใครสักคนเป็นเรื่องผิด”

“ แต่ใครสักคนที่ท่านพูดนั้นเป็นมนุษย์ต่ำต้อย  ไม่ควรค่ากับยมทูตอย่างเรา!!”

“ เมื่อหลายร้อยปีก่อนทั้งท่านและข้าต่างเคยเป็นมนุษย์ต่ำต้อย  และเคยอาศัยอยู่ ณ โลกแห่งนั้น”

“ ท่าน!!!”   เฮเดสถลึงตาเบิกโพลงอย่างเคียดแค้น  เพราะไม่อาจปฏิเสธได้ว่าครั้งหนึ่งเขาก็เคยเป็นมนุษย์ที่น่ารังเกียจเช่นกัน

“ ท่านมิอาจรับความจริงได้อย่างนั้นหรือ”

“ หุบปาก!!”  คราวนี้เฮเดสไม่พูดเปล่าแต่จ่อไม้เท้าสีดำสนิทไว้กลางศีรษะของคู่สนทนาด้วยท่าทีเกรี้ยวกราด

“ ท่านกำลังดูถูกข้าที่เป็นเจ้าแห่งโลกนี้  และเป็นผู้อยู่เหนือท่าน!!!”

“ ข้ามิเคยอาจเอื้อม หากแต่ต้องการย้ำว่าครั้งหนึ่งทั้งท่านทั้งข้าต่างก็เคยเป็นมนุษย์  เคยเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารังเกียจเช่นกันกับมนุษย์ทั้งหมดบนพื้นโลก”

“ พอทีท่านไมนอส!  ข้าจะไม่ย้ำเป็นครั้งที่สองว่าท่าน-ทำ-ผิด-กฎ และเป็นกฎที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของโลกแห่งนี้!!”

“ ข้ายินดีรับผิด  แต่จะไม่มีวันยอมให้ท่านกีดกันความรู้สึกของเราทั้งสองคนเป็นอันขาด”  ไมนอสจ้องมองชายแก่ตรงหน้าอย่างท้าทาย  และส่งยิ้มบางๆให้ด้วยท่าทีที่รู้ชะตากรรม

“ ถ้าเช่นนั้น...”

“...”

“ ท่านก็จงออกไปจากโลกของพวกเราซะ  แล้วอย่าได้กลับมาอีกเป็นครั้งที่สอง  เพราะหากมีวันนั้น  ข้าจะเป็นคนเด็ดหัวท่านด้วยมือของข้าเอง!”  เฮเดสกัดฟันพูดก่อนจะสะบัดไม้เท้าไปข้างหน้าอย่างแรง!  ลูกพลังสีดำสนิทพุ่งเข้าใส่ร่างของยมทูตหนุ่มในทันใด!!  และชั่วพริบตาเขาก็ล้มลงพร้อมกับสติที่ดับสิ้นรวมทั้งพลังที่เคยไหลเวียนอยู่ในร่างกายก็ถูกปิดผนึกอย่างสมบูรณ์แบบ  ในพริบตานั้นเองร่างของเขาก็เลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย...  ทิ้งไว้เพียงเสียงหายใจฟึดฟัดที่แสดงถึงความโกรธเกรี้ยว