คู่หมั้นวิศวะเถื่อน

เมื่ออายุครบ 19 ปี 'ทานตะวัน' ไม่มีสิทธิ์เลือกชีวิตให้ตัวเอง เพราะสัญญาที่พ่อทิ้งเอาไว้ บังคับให้เธอต้องหมั้นกับ 'เพลิง' ลูกชายของผู้มีพระคุณซึ่งเป็นเจ้านายเก่า

แต่คนที่กำลังจะเป็นว่าที่คู่หมั้นกลับทำทุกวิถีทางเพื่อผลักไสเธอออกไปให้ไกลที่สุด

ไม่ใช่เพราะเขาเกลียด...แต่เพราะการอยู่ใกล้เขามันอันตรายเกินไป

ในฐานะหนุ่มฮอตของคณะวิศวะ เขามีทั้งคนที่คลั่งไคล้และศัตรูที่พร้อมทำร้ายใครก็ตามที่เป็นจุดอ่อน หากพวกมันรู้ว่าทานตะวันคือคู่หมั้นของเขา...คนที่ตามล่าเธอจะไม่ได้มีแค่นักศึกษาสาวในมหาวิทยาลัยแน่นอน!

เพลิง | อายุ 22 ปี | สูง 185 ซม.

นักศึกษาวิศวกรรมโยธา ปี 4

หนุ่มฮอตแห่งคณะวิศวะ เลือดร้อน หงุดหงิดง่าย ไม่ใช่คนที่ชอบใช้คำพูดแก้ปัญหา หากมีปัญหาเขาก็พร้อมลุยได้ตลอด

สำหรับคนอื่น เขาคือผู้ชายที่ดูเข้าถึงยาก แต่เมื่อใครได้ก้าวเข้ามาอยู่ในพื้นที่ของเขาแล้ว ต่อให้ต้องแลกด้วยทุกอย่าง...เขาก็ไม่มีวันยอมปล่อยมือ

ทานตะวัน | อายุ 19 ปี | สูง 160 ซม.

นักศึกษาชั้นปี 1 คณะบัญชี

สาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้ม ผู้ใช้ชีวิตวนอยู่แค่ หอ–ห้องเรียน–ห้องสมุด จนเพื่อนๆ ตั้งฉายาให้ว่า "แม่ชีประจำคณะ" เพราะไม่เคยเห็นเธอเที่ยวผับ ดื่มเหล้า หรือกลับหอดึกเหมือนใคร

สิ่งที่น่าดึงดูดที่สุดของทานตะวัน ไม่ใช่รูปลักษณ์ภายนอก หากเป็นหัวใจที่อ่อนโยน ความจริงใจ และรอยยิ้มอบอุ่นที่ค่อยๆ ละลายกำแพงหัวใจของผู้ชายที่เย็นชาที่สุด

-ตัวอย่างบางช่วง-

"พี่เพลิง! พี่จะพาตะวันไปไหน" ทานตะวันที่เริ่มตั้งสติได้ หันไปโวยวายใส่คนขับรถหน้ายักษ์ ตอนนี้เธอเริ่มกลัวเขาจนตัวสั่น "จอดรถเดี๋ยวนี้นะ! ทับทิมกับน้ำอิงรอตะวันอยู่ที่โต๊ะ ป่านนี้เพื่อนๆ คงเป็นห่วงตะวันแย่แล้ว"

เพลิงเหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็วขึ้นอีก เขากระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะแค่นหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน

“เหอะ!” นัยน์ตาคมกริบกวาดมองร่างเล็กตั้งแต่หัวจรดเท้า เดรสสีแดงสดที่ร่นขึ้นมาจนเห็นขาอ่อน และคอเสื้อที่แหวกลึกจนเห็นเนินอกขาวเนียน สายตาโลมเลียนั้นทำเอาทานตะวันรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งหน้า เธอรีบยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมากอดอก ปิดสาบเสื้อเอาไว้แน่นด้วยความอับอาย

“พะ…พี่มองอะไร”

“นี่น่ะหรอคนที่พ่อฉันหามาให้" เขาเอ่ยเสียดสีอย่างเจ็บแสบ “กลางวันทำตัวเรียบร้อยเป็นแม่ชีจืดชืด แต่พอตกกลางคืน กลับร่านออกมาแต่งตัวยั่วผู้ชายถึงในผับ พ่อฉันคงตาบอดไปแล้วแน่ๆ ที่คิดว่าผู้หญิงอย่างเธอคู่ควรกับฉัน"

คำด่าทอที่รุนแรงทำเอาทานตะวันหน้าชาจนแทบไร้ความรู้สึก เธอโกรธจนตัวสั่น กัดริมฝีปากแน่นก่อนจะเถียงกลับไปอย่างไม่ลดละ

"ตะวันไม่ได้ร่านนะคะ! แล้วตะวันก็ไม่ได้แต่งตัวมายั่วใครด้วย" ทานตะวันตะโกนเถียงเสียงสั่น “วันนี้ตะวันแค่รู้สึกเครียดๆ ก็เลยออกมาเปิดหูเปิดตาบ้าง ขนาดพี่เพลิงยังมาเที่ยวที่นี่ได้เลย ทำไมตะวันจะมาบ้างไม่ได้"

"แล้วทำไมฉันจะมาไม่ได้ล่ะ" เพลิงตวัดสายตาดุดันกลับมามอง สายตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ "ในเมื่อผับนี้...ฉันเป็นหุ้นส่วน"

คำตอบนั้นทำเอาทานตะวันอ้าปากค้าง เถียงไม่ออกไปชั่วขณะ เธอเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองโง่เขลาแค่ไหนที่เดินเข้าไปในอาณาเขตของหมาป่าโดยไม่รู้ตัว

ความเงียบอันน่าอึดอัดปกคลุมรถสปอร์ตคันหรูไปตลอดทาง มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่คำรามลั่นถนน จนกระทั่งรถมาจอดสนิทอยู่ที่หน้าหอพักของทานตะวัน

เอี๊ยดดดด!!

ทันทีที่รถจอดสนิท ทานตะวันก็รีบปลดเข็มขัดนิรภัยและเอื้อมมือไปเปิดประตูเพื่อจะหนีลงจากรถให้เร็วที่สุด แต่ทว่า...

หมับ!!

"อ๊ะ!"

เพลิงเอื้อมมือมากระชากต้นแขนเล็กของเธออย่างแรง แล้วดึงร่างของทานตะวันให้ถลาเข้ามาปะทะกับแผงอกของเขาอีกครั้ง นัยน์ตาของชายหนุ่มวาวโรจน์ไปด้วยโทสะ เขากดเสียงต่ำข่มขู่ชิดริมฝีปากบาง

"ยกเลิกการหมั้นบ้าๆ นี่ซะ"

ทานตะวันตัวสั่นเทา แต่เธอก็ฝืนเชิดหน้าขึ้น สบตากับคนใจร้ายด้วยความดื้อรั้น

“ยกเลิกไม่ได้ค่ะ เพราะตะวันตกลงกับคุณลุงไว้แล้ว ตะวันถอยไม่ได้"

“ดื้อด้าน!!" เพลิงตวาดลั่นด้วยความเดือดดาล เขาออกแรงผลักร่างเล็กของทานตะวันให้กระเด็นกลับไปชนกับบานประตูรถอย่างแรงจนเธอนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด “ฉันเตือนเธอไปหลายรอบแล้วนะ แต่ถ้าเธอยังดึงดันที่จะก้าวเข้ามาในชีวิตฉันอีกล่ะก็…รอบหน้าอย่าหาว่าฉันไม่เตือน”

“…” ดวงตากลมโตสั่นระริกของทานตะวันมองเขาด้วยความหวาดกลัว

คนอะไร ขู่ได้ขู่ดี ขู่จนฉี่จะราดอยู่แล้ว

“ลงไปซะ!”

ทานตะวันไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบเปิดประตูแล้วก้าวลงจากรถอย่างรวดเร็วโดยไม่รอให้อีกฝ่ายเอ่ยปากไล่เป็นครั้งที่สอง แล้วเขาก็ขับรถออกไปจากหน้าหอของเธอทันที

“ชิ! คิดว่าตะวันอยากหมั้นกับพี่มากนักหรือไง คนอะไร ไม่อ่อนโยนเอาซะเลย”

________________________________

นิยายเรื่องนี้เกิดจากจินตนาการของนักเขียนเพียงคนเดียวเท่านั้น ห้ามลอกเลียนแบบหรือนำไปดัดแปลง ทั้งเนื้อเรื่องและปกนิยาย ไม่อนุญาตให้นำภาพไปเจน AI หากพบว่าใครละเมิดลิขสิทธิ์ นักเขียนจะดำเนินการทางกฎหมายทันทีเพื่อปกป้องลิขสิทธิ์❗️