สายใยรัก(ปิดปรับปรุง)

คำโปรย

"พี่ธัน..พิมเออพิม..."

"พิมมีอะไรหรือเปล่า" ชายหนุ่มหันไปถามหญิงสาวที่อยู่ตรงหนัาที่กำลังจะบอกอะไรบางอย่างกับเขา

"พิม...ท้อง"เธอตัดสินใจบอกในสิ่งที่อัดอั้นมานาน

"แล้วพิมมาบอกพี่ทำไม"แต่คำตอบกึ่งคำถามของผู้ชายที่เธอรักทำให้เธอถึงกับเข่าอ่อน

"อะ อะไรนะคะ"เธอถามอีกครั้งด้วยเสียงสั่นเพื่อหวังว่าคำพูดที่เขาบอกเธอจะเป็นเพียงความฝัน...แต่มันไม่ใช่

"แล้วพิมมาบอกพี่ทำไม...ทำไมไม่บอกพ่อของเด็กในท้องละครับ"เขาพูดอีกครั้งคราวนี้ดังและชัดกว่าเดิมทำให้เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน

"นั่นสินะแล้วพิมจะบอกพี่ธันทำไม...ในเมื่อพิมก็รู้ว่าอะไรเป็นอะไร"เธอพูดด้วยน้ำเสียงผิดหวังไม่คิดว่าคนที่เธอยอมมอบทั้งกายและหัวใจให้จะทำกับเธอได้

"ถ้าพิมไม่รู้จะทำยังไง...พี่แนะนำให้นะหลังมหาวิทยาลัยมีคลีนิคเถื่อน...พิมจะไปก็ได้นะ"คำพูดของเขาทำให้เธออยากจะเดินเข้าไปตบหน้าเขาเสียแต่เธอไม่ใช่นางเอกในละครที่ทำได้ตอนนี้คือเดินออกจากตรงนี้ให้เร็วที่สุดเพราะไม่อยากให้เขาเห็นน้ำตาที่กำลังจะไหล...ไม่อยากให้เขาต้องประนามว่าเธอเป็นคนอ่อนแอ

เป็นนิยายเรื่องแรกฝากด้วยนะคะ😁😁😁