
ด้วยอานุภาพเร้นลับในผืนผ้าโบราณนำพาอาจารย์สาวแห่งยุคปัจจุบันข้ามกาลเวลาสู่ห้วงอดีตอย่างไม่คาดฝัน มิหนำซ้ำโชคชะตายังเล่นตลกให้นางต้องตบเท้าก้าวเข้าสู่จวนแม่ทัพในฐานะ 'อนุภรรยา' ของบุรุษผู้เย็นชาและเดาใจยากยิ่ง นางไม่ได้ต้องการชิงดีชิงเด่นในเรือนหลัง ขอเพียงใช้ชีวิตอย่างสงบๆ และหาทางกลับบ้านของตนให้ได้เท่านั้น...
....................................................................................................................................
“ท่านพ่อ... ท่านอย่าเพิ่งเข้าใจผิด ข้ากับ...”
“ลู่ชิง! เจ้าเป็นถึงสตรี ยิ่งพูดยิ่งเสื่อมเสีย... นิ่งไปเสีย!” จางซินอี๋เอ่ยตัดบทบุตรสาวบุญธรรมด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวและท่าทีโกรธเคืองอย่างที่เธอไม่เคยพบเห็นมาก่อน ก่อนที่เชายสูงวัยจะหันไปเผชิญหน้ากับแม่ทัพหนุ่ม
“ท่านแม่ทัพหยาง... ท่านเป็นถึงแม่ทัพใหญ่ผู้ปราบศัตรูร้ายและปกป้องแผ่นดินมานักต่อนัก ด้วยไหวพริบและฝีมืออันเก่งกาจ ข้าหวังเหลือเกินว่าท่านจะไม่หยามเกียรติลู่ชิง บุตรบุญธรรมของข้า รวมถึงเกียรติของตระกูลจาง ด้วยการปล่อยให้ชื่อเสียงของนางต้องมัวหมองเป็นที่ครหาของชาวเมือง”
“ท่านพ่อค้าจาง... หากท่านเห็นว่าข้ากับแม่นางผู้นี้กระทำการไม่เหมาะสม จนเป็นเหตุให้ตระกูลจางต้องเสื่อมเสียเกียรติ ข้าก็มิอาจโต้แย้งสิ่งใดให้มากความ ข้าจะรับนางเป็นอนุภรรยาของข้า... โปรดท่านวางใจ” สุ้มเสียงราบเรียบปนเคร่งขรึมของแม่ทัพใหญ่เอ่ยขึ้นด้วยท่าทางสุขุมนิ่งสนิท
ชิงชิงเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนจะก้าวพ้นออกมาจากแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่ม
“อนุภรรยา! นี่ท่านหมายจะให้ข้าไปเป็นเมียน้อยของท่านน่ะหรือ!”
....................................................................................................................................
ติดตามผลงาน Facebook: จิบน้ำชาอ่านนิยาย by ลี่เหม่ยซู
แนะนำเรื่อง

ด้วยอานุภาพเร้นลับในผืนผ้าโบราณนำพาอาจารย์สาวแห่งยุคปัจจุบันข้ามกาลเวลาสู่ห้วงอดีตอย่างไม่คาดฝัน มิหนำซ้ำโชคชะตายังเล่นตลกให้นางต้องตบเท้าก้าวเข้าสู่จวนแม่ทัพในฐานะ 'อนุภรรยา' ของบุรุษผู้เย็นชาและเดาใจยากยิ่ง นางไม่ได้ต้องการชิงดีชิงเด่นในเรือนหลัง ขอเพียงใช้ชีวิตอย่างสงบๆ และหาทางกลับบ้านของตนให้ได้เท่านั้น...
....................................................................................................................................
“ท่านพ่อ... ท่านอย่าเพิ่งเข้าใจผิด ข้ากับ...”
“ลู่ชิง! เจ้าเป็นถึงสตรี ยิ่งพูดยิ่งเสื่อมเสีย... นิ่งไปเสีย!” จางซินอี๋เอ่ยตัดบทบุตรสาวบุญธรรมด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวและท่าทีโกรธเคืองอย่างที่เธอไม่เคยพบเห็นมาก่อน ก่อนที่เชายสูงวัยจะหันไปเผชิญหน้ากับแม่ทัพหนุ่ม
“ท่านแม่ทัพหยาง... ท่านเป็นถึงแม่ทัพใหญ่ผู้ปราบศัตรูร้ายและปกป้องแผ่นดินมานักต่อนัก ด้วยไหวพริบและฝีมืออันเก่งกาจ ข้าหวังเหลือเกินว่าท่านจะไม่หยามเกียรติลู่ชิง บุตรบุญธรรมของข้า รวมถึงเกียรติของตระกูลจาง ด้วยการปล่อยให้ชื่อเสียงของนางต้องมัวหมองเป็นที่ครหาของชาวเมือง”
“ท่านพ่อค้าจาง... หากท่านเห็นว่าข้ากับแม่นางผู้นี้กระทำการไม่เหมาะสม จนเป็นเหตุให้ตระกูลจางต้องเสื่อมเสียเกียรติ ข้าก็มิอาจโต้แย้งสิ่งใดให้มากความ ข้าจะรับนางเป็นอนุภรรยาของข้า... โปรดท่านวางใจ” สุ้มเสียงราบเรียบปนเคร่งขรึมของแม่ทัพใหญ่เอ่ยขึ้นด้วยท่าทางสุขุมนิ่งสนิท
ชิงชิงเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนจะก้าวพ้นออกมาจากแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่ม
“อนุภรรยา! นี่ท่านหมายจะให้ข้าไปเป็นเมียน้อยของท่านน่ะหรือ!”
....................................................................................................................................
ติดตามผลงาน Facebook: จิบน้ำชาอ่านนิยาย by ลี่เหม่ยซู
อัปเดตล่าสุด
08 ส.ค. 2569 22:34 น.
รีวิว (0)
อีบุ๊กเรื่องนี้
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (16)
- #1บทนำ

- #2แนะนำตัวละคร

- #3ตอนที่ 1: ฝันร้ายแห่งคืนพระจันทร์เต็มดวง

- #4ตอนที่ 2: เดินทางข้ามภพ

- #5ตอนที่ 3: ตามหาชายปริศนา

- #6ตอนที่ 4: อานุภาพของผ้าลายปัก

- #7ตอนที่ 5: ฝันสลาย

- #8ตอนที่ 6: สตรีไร้ยางอาย

- #9ตอนที่ 7: การเดินทางสู่สถานะใหม่

- #10ตอนที่ 8: ร่วมเตียงเคียงหมอน

- #11ตอนที่ 9: เรียนรู้ขนบธรรมเนียม

- #12ตอนที่ 10: บุรุษหน้าหวาน

- #13ตอนที่ 11: ฮูหยินแห่งจวนสกุลหยาง

- #14ตอนที่ 12: บัวสามสีแห่งรัตติกาล

- #15ตอนที่ 13: เข้าสู่พระราชวัง

- #16ตอนที่ 14: ประสบการณ์ใหม่ในคืนเร่าร้อน




