ลงของให้หนูหน่อย

........................................................... 

“คะ…คือว่าหนู อยากให้ลุงลงของให้น่ะจ้ะ”  

ชายแก่ยิ้มร่า หัวเราะออกมาเสียงดัง จากนั้นก็ละสายตาออกจากอกอวบอิ่ม เงยหน้าขึ้นสบดวงตาใส ก่อนจะหรี่ตามองใบหน้าหวานอย่างพิจารณา          

“ลงของแบบพี่สาวเอ็งน่ะรึ?”  

“จ้ะ” 

“เอ็งอายุเท่าไหร่แล้ว?” 

“สิบแปดแล้วจ้ะ” อือ ผ่านมาหลายปีแล้วสินะ ตอนนั้นยังตัวเล็กอยู่เลย ตอนนี้โตเป็นสาวสะพรั่ง    สวยกว่าคนเป็นพี่อีก  

“รู้ใช่มั้ยว่าพิธีต้องทำยังไง” แกพูดเสียงเรียบสีหน้าจริงจัง ชวนให้ขนลุก ปั้นหยาเพิ่งสังเกตว่าตั้งแต่แกเดินออกมา ทุกสิ่งรอบตัวก็เงียบสนิท เสียงร้องของแมลงสักตัวก็ไม่ได้ยิน 

“รู้จ้ะ” ปั้นหยากัดริมฝีปากแน่น คิดถึงภาพในวันนั้นก่อนจะพยักหน้าเล็กๆ  

“แน่ใจนะ” แกถามย้ำอีกรอบ เสียงย้ำของแก   ทำเอาตัวเธอสั่นเทาหนักกว่าเดิม 

“แน่ใจจ้ะ” ปั้นหยาผงกศีรษะแสดงสีหน้าจริงจัง 

ได้ยินคำตอบจากอีกคน หมอผีเฒ่าก็พยักหน้าขึ้นลง รับคำด้วยใจลิงโลด ลิ้นสากยาวแลบออกมาเลียริมฝีปากแห้งผากของตัวเอง สายตายังคงจับจ้องร่างกายสมส่วนของคนตรงหน้า 

“งั้นเข้ามาในกระท่อม” ไม่ต้องอธิบายมาก เพราะเด็กนี่เคยมาเป็นเพื่อนพี่สาว และอยู่ในพิธีครั้งนั้น ข้อห้ามอะไรก็น่าจะรู้หมดแล้วไม่ต้องพูดให้มากความ แกรีบหันหลังเดินนำเข้าไปในบ้าน ราวกับกลัวว่าเด็กสาวจะเปลี่ยนใจ 

...........................................................