คุณหนูสี่ผู้หวนคืนจบ

"หลางเอ๋อร์เป็นบุตรชายของท่านเช่นกัน เหตุใดท่านถึงได้รังเกียจเขานัก หรือเพราะเขาหาใช่บุตรชายที่เกิดจากหญิงชาวบ้านนางนั้น ท่านถึงไม่เคยเหลียวแลและมองว่าเขาคือบุตรชายคนหนึ่ง?" 

ความจริงที่น่าเจ็บปวดมากที่สุดคือ เหวินลั่วหลาง ถูกบิดารังเกียจ เขาต้องมองบิดาโอบกอดมอบความรักให้กับน้องชายต่างมารดาเพียงเพราะมารดาหาใช่สตรีที่ทรงต้องพระทัย 

ทว่าสิ่งที่ ฉินลั่วเฟย ไม่อาจรู้ได้ก็คือ… บุตรชายที่นางเชื่อว่าเป็นบุตรชายของเขาเช่นกันความจริงแล้วมีบางอย่างที่มากกว่านั้น 

และนั่นเป็นเหตุสำคัญที่เขามองข้ามบุตรชายผู้นี้

"มันไม่ใช่ลูกข้า" 

"อะ อะไรนะ?" 

"บุตรชายของเจ้าหาใช่บุตรชายของข้า ในคืนเข้าหอผู้ที่เข้าหอกับเจ้าหาใช่ข้าไม่ แต่เป็นบุรุษผู้หนึ่งที่คนของข้าเจอยามเขาต้องยาพิษ ดังนั้นแล้วจึงไม่ใช่บุตรชายของข้า" 

ประโยคที่ออกมาจากปากของเขาคือการยืนยันว่านางไม่ได้คิดไปเอง… ความหมางเมินและแววตาเดียดฉันที่มองมาทางน้องแม่ลูกล้วนมีเงื่อนงำและเหตุผลทั้งสิ้น! 

แท้ที่จริงแล้ว… เหวินลั่วหลางไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของเขา 

นางช่างเป็น… พระชายาที่น่าสมเพชอย่างแท้จริง 

ทว่าเรื่องนี้จะผิดที่ผู้ใด? 

ผิดที่นางผู้เป็นเจ้าสาวรอเขาในห้องหอกระนั้นหรือ? 

ทั้งที่ตำหนักอ๋องมีทหารองครักษ์มากมายแต่กลับปล่อยให้บุรุษที่ไหนก็ไม่รู้แอบย่องมาเข้าหอกับเจ้าสาวของตน? 

เหลวไหลสิ้นดี! 

กว่าจะตาสว่างนางก็พบว่าทุกอย่างล้วนผิดปกติไปหมด ไม่ว่าจะญาติผู้พี่ที่ไม่เคยดีกับตนปรากฏขึ้นพร้อมกับคำอวยพร หรือจะเป็นท่านลุงและป้าสะใภ้ที่แสดงความยินดีออกมาจากใจจริงทั้งที่ผ่านมาไม่เคยยินดีกับนางและมักจะกดให้นางต่ำกว่าบุตรชายบุตรสาวของตนอยู่เสมอ 

ทุกอย่างมันผิดไปหมด… 

ยิ่งกับ หญิงชาวบ้าน นางนั้นที่เข้ามาหลังจากเฉิงอ๋องกลับมาจากชายแดนพร้อมกับฐานะ พระชายารอง ที่ถูกพระสวามีมอบให้อย่างหน้าชื่นตาบาน 

ใช่แล้ว…

นี่คือแผนการของพวกมันทั้งหมด!

เป็นแผนการที่ลากนางลงเหวตั้งแต่แรก ไม่ได้มาแสดงความยินดีจากใจจริงแต่เป็นเพียงละครฉากหนึ่งที่พวกมันเล่นตบตาแล้วมองดูความอัปยศของนางอย่างมีความสุข!

พวกสารเลว!

กว่าจะมีรู้ความจริงนางก็สูญเสียทุกอย่างไปแล้ว…

ท่านพ่อของนางที่ทราบความจริงก็สะเทือนใจจนถึงขั้นล้มป่วยก่อนจะสิ้นใจไม่กี่วันถัดมา

ส่วนบุตรชายของนาง… เขาบังเอิญไปทราบความจริงเข้าว่าแท้ที่จริงแล้วตนไม่ได้มีสายเลือดของผู้เป็นบิดา เพราะคำพูดของคนอื่นๆในตำหนักทำให้เขาทนความอับอายไม่ไหวผูกคอตายในห้องนอนโดยที่ไม่คิดร่ำลานางผู้เป็นมารดาแม้แต่ครึ่งคำ

นางใจสลายเหลือเกิน…

ผู้คนที่หวังดีและรักนางจากใจจริงไม่มีชีวิตอยู่อีกต่อไป

สุดท้ายนางก็ตัดสินใจจบเรื่องราวทุกอย่างทั้งที่ในใจกำลังร้อนระอุเต็มไปด้วยไฟแห่งความเคียดแค้น

ชาตินี้ ฉินลั่วเฟย เกิดมาอาภัพนัก ทั้งที่ได้เป็นพระชายาผู้สูงส่งทว่านางกลับไม่มีความสำคัญในใจของพระสวามีแม้แต่นิด 

บุตรชายถูกบิดาหมางเมินก็ว่าน่าปวดใจแล้ว ที่แย่ไปกว่านั้นก็คือตัวของนางเองที่ถูกเขารังเกียจยิ่งกว่ากิ้งกือไส้เดือน บุตรต้องมาเห็นมารดาถูกบิดาทำร้ายจิตใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ภาพการกระทบกระทั่งของบุพการีทำให้เด็กน้อยรู้สึกใจสลาย

ท้ายที่สุด… บุตรชายของนางก็ตัดสินใจจบชีวิตลงเมื่อรู้ความลับนั้นเข้า

ก่อนสิ้นใจ… นางมองภาพรอยยิ้มของพวกสารเลว จดจำสีหน้าของพวกมันขึ้นใจ น้ำตาแห้งเหือดไหลรินอีกครั้งพลันเปลี่ยนเป็นสีแดงสดกลิ่นความคละคลุ้ง

ถ้อยคำเคียดแค้นและสาปแช่งออกมาจากริมฝีปากที่แห้งผาก "ความตายของข้าหาใช่จุดจบ แต่เป็นจุดเริ่มต้นที่พวกเจ้าจะต้องเสียใจ ผู้ใดทำสิ่งใดไว้ข้าจะเอาคืนมันเป็นร้อยเท่าพันทวี!" 

>> ขอชี้แจงกฎของการติดเหรียญ << 

เรื่องนี้ไรต์จะเปิดให้อ่านฟรีจนกว่า E-book จะออกวางจำหน่าย  อาจจะมีติดเหรียญแบบอ่านล่วงหน้าบ้างหลังจากตอนที่ 15 เป็นต้นไป (ตอนละ1บาท) นักอ่านอยากอ่านก่อนใครสามารถอุดหนุนกันได้นะคะ โดยนักอ่านงบน้อยยังสามารถรออ่านได้ 

เพิ่มเติมกรณีติดเหรียญอ่านล่วงหน้า : หลังจากอัพเดตตอนติดเหรียญอ่านล่วงหน้าแล้ว ในอีก 7 วันต่อมาจะปลดโดยอัตโนมัติเปิดให้อ่านฟรีนาน 3 วัน ก่อนจะติดเหรียญถาวรค่ะ **ขอแจ้งว่ากรณีติดเหรียญล่วงหน้าขอย้ำว่าน้อยมากๆ เนื่องจากเปิดให้อ่านฟรีกับนักอ่านทุกท่านค่ะ** 

ส่วนนักอ่านที่ต้องการ e-book (ไรต์สงวนตอนพิเศษลงเฉพาะ e-book เท่านั้นเนื่องจากราคาติดเหรียญน้อยกว่าราคาจำหน่าย) ขอให้อดใจรอ ไรต์กำลังปั่นอย่างเต็มที่ โดยทั้งนี้จะตั้งราคาโปรโมชั่นเฉพาะการเปิดขายครั้งแรกลด 10%ขึ้นไป จำกัดระยะเวลา 4 สัปดาห์ หรือก็คือ 1 เดือนแรกที่เปิดขายเท่านั้น 

และหลังจาก E-book วางจำหน่ายอย่างเป็นทางการจะกำหนดวันเปิดให้อ่านฟรีและทำการติดเหรียญถาวร 

! คำเตือน ! 

TRIGGTER WARNING 

มีบรรยายความคิดของตัวละครที่ตั้งใจจะฆ่าตัวตาย / มีการบรรยายเนื้อหาของความรุนแรง เพศ และการใช้ภาษา 

ผู้อ่านพึงใช้วิจารณญาณในการอ่านเป็นอย่างสูง 

นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาในตอนนี้ไม่เหมาะสมทางด้านความรุนแรง เพศและการใช้ภาษา 

พฤติกรรมบางอย่างของตัวละครในเรื่องไม่สมควรลอกเลียนแบบ ทุกอย่างเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น 

ผู้ใดที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ และโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านเป็นอย่างสูง 

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พุทธศักราช ๒๕๓๗ 

ห้ามมิให้ทำการคัดลอก ดัดแปลง หรือแก้ไขบทความ เพื่อนำไปใช้ก่อนได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนจำดำเนินการทางกฎหมาย 

และสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. 2558 

ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือหรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่ง 

เพื่อการสร้างฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากสำนักพิมพ์และเจ้าของลิขสิทธิ์แล้วเท่านั้น