ใบหย่าวางอยู่ตรงนั้นเชิญท่านนายพลเซ็นด้วยค่ะ

#ใบหย่าอยู่ตรงนั้นเชิญท่านนายพลเซ็นด้วยค่ะ 

คำโปรย 

ทำไมเกิดเป็นผู้หญิงแล้วต้องอดทน ใครอยากทนก็ทนไป แต่เจียงเสวี่ยหรงคนนี้จะไม่ทน โรงน้ำแข็งที่ใกล้จะเจ๊งเธอก็ปั้นจนรวย หรือไอเผัวเฮ็งซวยที่หายไป เธอก็ไม่ต้องการ คิดจะกลับมาตายรังเหรอ ไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก “ใบหย่าอยู่ตรงนั้นเชิญท่านนายพลเซ็นด้วยค่ะ 

แนะนำเรื่อง 

เมื่อความคร่ำครึหัวโบราณของญาติเห็นแก่ตัวที่ต้องการฮุบโรงน้ำแข็ง กดดันให้เจียงเสวี่ยหรงไม่มีทางเลือก เธอจึงต้องคว้าตัวผู้ชายไร้หัวนอนปลายเท้าที่บังเอิญเธอได้ช่วยเหลือเขาเอาไว้อย่างไม่ได้ตั้งใจมาเป็นสามี เพื่อต่อรองกับปลิงดูดเลือดทั้งหลาย แต่ทว่าหัวใจคนไม่ใช่ก้อนหิน ในเมื่ออยู่ด้วยกันนานเข้า เขาก็ทำให้เธอเห็นว่า ผู้ชายไร้ชื่อเสียงอย่างเขาก็สามารถปกป้องเธอได้เช่นกัน แน่นอนว่าเธอก็ตกหลุมรักเขาได้อย่างไม่ยากเย็น 

แต่แล้ววันหนึ่ง วันที่โลกทั้งใบก็แทบถล่มลงมา ข่าวร้ายและข่าวดีที่มาพร้อมกับ ทำให้ม่รู้ว่าควรรู้สึกเช่นไร เธอกำลังจะเป็นแม่คน ทว่า...พ่อของลูกกลับหายตัวไป 

แนะนำตัวละคร 

เจียงเสวี่ยหรง เถ้าแก่เนี้ยโรงน้ำแข็งเจียงเซิ่ง 

ลูกสาวคนโตบ้านเจียงอาศัยอยู่ที่เมืองชิงเต่า มณฑลซานตง มีนิสัยแข็งกร้าว เพราะต้องเป็นที่พึ่งของคนในบ้านพ่อล้มป่วย แม่อ่อนแอ น้องชายยังเด็ก หากอ่อนแอก็จะถูกญาติพ่อฮุบโรงน้ำแข็งที่เป็นธุรกิจของบ้านไป เธอถูกกดดันให้แต่งงานกับผู้ชายสารเลวที่เป็นญาติของน้าสะใภ้ แต่เพราะรู้สันดานของอีกฝ่ายเป็นอย่างดี เธอจึงปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย 

ครั้นเมื่อเธอไม่แต่งพวกมันจึงคอยแต่จะหาเรื่อง ในเมื่อไม่มีทางเลือก เธอจึงคว้าเอาผู้ชายแปลกหน้า ที่บังเอิญได้ช่วยชีวิตเขาเอาไว้ให้พ้นจากความตายอย่างไม่คาดฝัน 

“ในเมื่อฉันช่วยให้คุณรอดตาย ดังนั้นชีวิตคุณก็ควรเป็นของฉัน เฉาเยี่ยนเซินพวกเรามาแต่งงานกันเถอะ” 

. 

... 

“ในเมื่อคุณเลือกทิ้งฉันไปแล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นต้องกลับมาอีก ใบหย่าอยู่ตรงนั้นเชิญท่านนายพลเซ็นด้วยค่ะ” 

เฉาเยี่ยนเซิน ผู้บัญชาการกองพลสนามที่ 26 แห่งมณฑลซานตง 

เพราะได้รับบาดเจ็บจึงทำให้ความจำสำคัญในช่วงหนึ่งขาดหายไป ทว่าต่อให้เขาจะลืมเรื่องราวทั้งหมด แต่ใบหน้าเด็กชายที่เหมือนกับตนเองในขนาดย่อส่วนก็ทำให้รู้ว่า เด็กคนนี้เป็นลูกชายเขาแน่นอน และไม่ว่าแม่เด็กจะยินดีหรือไม่ อย่างไรลูกจะขาดพ่อไม่ได้ 

“เจียงเสวี่ยหรงไม่ว่าคุณจะยินดีหรือไม่ ลูกก็ต้องมีพ่อ และที่สำคัญผมไม่ยอมหย่า ตามกฎหมายคุณยังเป็นภรรยาผม!” 

เจียง (เฉา) อี้เฉิน เถ้าแก่น้อยโรงน้ำแข็ง 

เด็กชายที่เกิดมาไม่ถึงจังหวะ เพราะตอนที่เขาเกิดมา ก็มีแค่แม่ น้าและคุณยายที่อ่อนแอ ดังนั้นต่อให้เขาอยากร้อง ก็ต้องหัวเราะ ในเมื่อแม่ไม่มีไหล่ให้พักพิง เขาก็จะเป็นท้องฟ้าให้แม่เอง 

“แม่ครับไม่ต้องร้องไห้ ไม่มีพ่อก็ไม่เป็นอะไร โตไปผมจะแต่งงานกับแม่เอง” 

นิยายเรื่องนี้เป็นหนึ่งในซีรี่ส์ #เถ้าแก่เนี้ยขอหย่า ประกอบไปด้วย 

📝 ใบหย่าอยู่ตรงนั้นเชิญท่านนายพลเซ็นด้วยค่ะ ✍️ เขียนโดย ต้ายวี่ (เรื่องนี้จ้า) 

📝ใบหย่าอยู่ตรงนั้น เขิญท่านประธานเซ็นด้วยค่ะ ✍️ เขียนโดย พอพิน  

📝ใบหย่าอยู่ตรงนั้นเชิญท่านสามีเซ็นด้วยค่ะ ✍️ เขียนโดย ชงเมิ่ง 

📝 ใบหย่าอยู่ตรงนั้น เชิญคุณหุ้นส่วนเซ็นด้วยค่ะ ✍️ เขียนโดย ไป๋ลี่เซียน 

นิยายทั้งเรื่องมีตัวละครที่เป็นเพื่อนเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกัน เรียนจบก็แยกย้ายกันไปตามเส้นทางชีวิตของแต่ละคน เส้นเรื่องจะไม่ต้องกันนะคะ แต่จะเกี่ยวโยงกันจากความเป็นเพื่อน  

เนื้อหาสามารถอ่านแยกเล่มได้ค่ะ แต่จะให้ฟินยกกำลังสอง ก็อ่านหมดทั้งห้าเรื่องเลยจ้า