พระสนมผู้นี้ประหลาดนักจบ

เรเน่...สาวน้อยวัยยี่สิบปี มาอยู่ในร่างของพระสนมเรณุมาศ... พระสนมตัวร้ายที่ในภายหลังจะวางยาองค์กษัตริย์ ฮุบรวมอำนาจ ตั้งตนเป็นนางพญาร้ายครองแผ่นดิน  

ทว่าสุดท้ายจะถูกพระเชษฐาขององค์กษัตริย์...เจ้าฟ้าอรรคเทวาผู้เป็นพระเอก บั่นคอทิ้ง! 

ยิ่งเธอหาทางหนีจากแบดเอนด์ดิ้งเท่าไหร่ ไหงเหมือนจะยิ่งดิ่งลงเหวเท่านั้นก็ไม่รู้?! 

+++ตัวอย่าง+++ 

“กินเสีย” 

อะไรของอีตานี่ เมื่อกลางวันอยากกิน ก็โยนแค่ข้าวห่อใบตองให้ ตอนนี้มาจัดอาหารชุดใหญ่ไฟกะพริบให้ซะงั้น 

หรือจะมียาพิษ? 

“ระแวงอันใด หรือคิดว่าข้าวางยาพิษ? จักฆ่าเจ้า เพียงมือเดียวก็ทำให้เจ้าคอหักได้แล้ว” เจ้าฟ้าอรรคเทวาพูดอย่างเย้ยหยัน 

“มิได้ระแวงเพคะ หม่อมฉันรู้ว่าทรงเป็นพระมหาอุปราชที่มีเมตตาธรรม ห่วงใยทั้งไพร่ฟ้ายันม้าศึก จักเข่นฆ่าสตรีบอบบางที่มิได้ทำอันใดผิดได้เยี่ยงไร” ฉันร่ายยาวด้วยความอารมณ์กรุ่น พอรู้ตัวก็รีบปรับคำพูดใหม่ 

“ที่หม่อมฉันลังเล เป็นเพราะไม่ใคร่สบายนัก อยู่ร่วมสำรับด้วยกลัวจักทำให้พระองค์ระคายพระทัยอีก แคกแคก” 

ว่าแล้วก็ไอโชว์ไปสักที 

“อ้ายมิ่ง ไปตามหมอหลวงมาที เอาไม้ยาวๆ มาแยงปากแม่หญิงดูเสียหน่อยว่าเป็นอันใด หากระคายคัน ก็ให้เอายาร้อนๆ ราดดับกระหายเสีย” 

ไอ้พระเอกบ้า! 

ฟังวิธีรักษาแล้วหวาดเสียวจนเผลอกลืนน้ำลายลงคอ 

“ถ้าทรงอยากให้หม่อมฉันร่วมสำรับช่วยคลายเหงา ก็ยินดีเพคะ” ฉันประชดใส่ 

“คลายเหงา...?” เจ้าฟ้าอรรคเทวาทวนช้าๆ เหมือนจะไม่ค่อยพอใจที่โดนหมิ่นเกียรติ 

คอยดูเถอะ กลับถึงวัง ต้องมีทหารไปรายงานพระราชาแน่ว่าพี่ชายตัวเองคิดไม่ซื่อกับว่าที่สนมคนนี้ ให้โดนลงโทษไปเลย หึ! 

“แม่หญิงจิตใจงดงาม ก็ดี เช่นนี้ก็อยู่ที่นี่ช่วยคลายเหงาให้ข้าทั้งคืนเสียเลยแล้วกัน” 

ว๊อด?!!!! 

..... 

เป็นแนวพระเอกปากบ๊อกแบ๊ก แต่สุดท้ายคลั่งรักเธอขา  

คอมเมดี้น่ารัก ภาษาวัยรุ่นอ่านง่าย เดินเรื่องเร็วไม่ซับซ้อน ถอดสมองอ่านเพลินๆ ได้เลยยย