เกิดใหม่เป็นหญิงชั่วที่ผัวชัง จบ

นิยายเรื่อง : เกิดใหม่เป็นหญิงชั่วที่ผัวชัง 

แนวเรื่อง : นิยายเกิดใหม่อิงประวัติศาสตร์ยุคปลายกรุงธนบุรี 

หลัวโบ้จอมขมังเวท + เมียเอกมือตบแห่งกรุงธนบุรี  

............................. 

ถ้าความตายคือจุดจบ... การเกิดใหม่ในฐานะ ‘หญิงชั่ว’ ก็คือจุดเริ่มต้นของนรกบนดิน... 

​‘จันทร์เนตร’ นักธุรกิจสาวสุดมั่นดีกรีนางงามครองมง ร่วงตกแม่น้ำเจ้าพระยาดับอนาถจากปี ๒๕๖๙ ทว่าวิญญาณกลับมิได้ไปสู่สัมปรายภพ แต่กลับฟื้นคืนชีพในยุคกรุงธนบุรีห้วงปลายแผ่นดิน นางตื่นขึ้นในร่างของ ‘แม่หญิงจันทน์กะพ้อ’ เด็กสาวนัยน์ตาโศกที่กระโดดน้ำตายทั้งกลมผู้มีชีวิตอาภัพสุดบรรยาย มารดาตาย บิดาไม่รัก แม่เลี้ยงเกลียดชัง น้องสาวริษยา สามีเดียดฉันท์ แม่สามีสาปส่ง เหล่าเมียน้อยรุมรังแก... แต่ทั้งหมดนั่นมันเป็นอดีตไปแล้ว เพราะจันทน์กะพ้อคนนี้ ใครด่ามา นางด่ากลับ ใครเหยียบย่ำ นางจะกระทืบกลับให้จมดิน สามีจะรักใคร่พะเน้าพะนอใครก็แล้วแต่เถอะ! แผ่นดินกรุงธนบุรีใกล้ล่มสลายแล้ว เภทภัยใหญ่หลวงคืบคลานมาถึงตัวขึ้นทุกที นางจะไม่เป็นเหยื่อของผู้ใดอีก สิ่งเดียวที่ต้องทำคือหาทางรอดให้ตัวเองกับลูกชายเท่านั้น ส่วนคนอื่น... ช่างหัวมัน! 

สำหรับชายชาตินักรบผู้ครองอาคมเยี่ยง ‘หลวงรณฤทธิ์’ เมียเอกคนนี้คือตัวเสนียด คือความอัปยศที่ผัวเยี่ยงเขาต้องแบกรับ นางเป็นหญิงแพศยาใจแตกตั้งครรภ์ก่อนแต่ง มารหัวขนในท้องนางเป็นลูกของชายชั่วที่ใดก็มิรู้ แต่บิดานางจับใส่ตะกร้าล้างน้ำยัดเยียดให้เขารับเป็นพ่อเด็กด้วยเล่ห์กลอันสกปรก! เขาจึงเกลียดนางเข้าไส้ ชังลูกในท้องนางยิ่งกว่าสิ่งใด แล้วไอ้ท่าทางตีหน้าเศร้านั่งบีบน้ำตานั่นเป็นสิ่งที่เขาขัดตามากที่สุด... แต่หลังจากช่วยนางจากความตายมาได้ นางกลับเปลี่ยนไปราวคนละคน แววตาที่เคยขลาดกลัวกลับกลายเป็นแข็งกร้าว หญิงที่เคยร่ำไห้วอนขอความรักกลับกลายเป็นเย็นชามิใส่ใจ ยิ่งเขาเกลียดชัง นางยิ่งงามพิลาส ยิ่งเขาผลักไส นางยิ่งเย้ายวนชวนหงุดหงิดใจ แล้ววันที่นางจากไป... คือวันที่เขาเพิ่งรู้หัวใจตัวเอง 

เมื่อก่อน 

“มัดมือมัดตีนเสียแน่นหนา ตั้งใจฆ่าตัวตายเยี่ยงนี้ก็ดี แต่ควรไปตายเสียที่อื่น อย่ามาสร้างความเดือดร้อนในเรือนกู! กูไม่น่าช่วยมึงกับมารหัวขนในท้องมึงเลย ปล่อยให้ตายไปเสียทั้งแม่แลลูกก็ดีแล้ว เป็นตัวเสนียดในชีวิตกูแท้ๆ!” 

ตอนนี้ 

“อาตมาขอเตือนโยมสักเรื่อง... อาคมผูกจิตผูกวิญญาณนี้มิใช่เพียงผูกรั้งนาง หากแต่ยังเป็นบ่วงผูกรั้งตัวโยมด้วยหนา ทุกชาติทุกภพโยมจักมิสามารถออกเรือนกับผู้ใดได้” 

“หากมิใช่นาง... ทุกชาติทุกภพจวบจนชั่วกัปชั่วกัลป์ กระผมมิขอออกเรือนกับผู้ใด หากผิดไปจากวาจานี้ขอให้ตัวกระผมตายภายใน ๓ วัน ๗ วันขอรับ”