รักถ่อยๆ ไม่ถอยนะ

ดรีม…ผู้หญิงที่สวยพอจะทำให้ผู้ชายทั้งซอยหยุดหายใจ 

และแรดพอจะทำให้เจ้าหนี้ใจดำอย่างกิจ “เสียจังหวะ” ทุกครั้งที่สบตา 

เธอกู้เงินเขาไปหนึ่งแสน 

แต่ทุกครั้งที่เขาไปทวง…เธอกลับทำเหมือนเขาเป็น “เหยื่อ” ไม่ใช่ “เจ้าหนี้” 

ทั้งยั่ว ทั้งแกล้ง ทั้งพูดจาแบบที่ทำให้ผู้ชายต้องหายใจแรงกว่าปกติ 

"อยากได้ดอกใช่ไหมคะ… เดี๋ยวหนูจะให้ดอกแบบที่พี่ไม่มีวันลืม” 

ประโยคเดียวทำเอาคนอย่างกิจที่ขึ้นชื่อเรื่องความถ่อย—ถึงกับใจสั่นแบบไม่อยากยอมรับ 

เขาควรโกรธ 

ควรลากหล่อนไปเคลียร์หนี้ 

ควรด่าให้สำนึกว่าเล่นกับเจ้าหนี้ไม่ใช่เรื่องสนุก 

แต่ทุกครั้งที่จับแขนเธอ… 

เธอกลับยิ้มเหมือน “ท้าให้เขาทำมากกว่านั้น” 

ทุกครั้งที่เขาขู่… 

เธอกลับกระซิบข้างหูให้เขาหน้าร้อนขึ้นกว่าเดิม 

และทุกครั้งที่เขาพยายามถ่อย… 

เขากลับเป็นฝ่ายแพ้เธอแทบทุกครั้ง 

จนเขาเริ่มถามตัวเองว่า— 

“นี่กูตามทวงหนี้… 

หรือกูเป็นฝ่ายติดหนี้ผู้หญิงคนนี้กันแน่วะ?” 

ความสัมพันธ์ของพวกเขามันไม่ใช่รักหวาน 

ไม่ใช่โรแมนซ์สวยงาม 

มันคือการ “ชน” กันทุกครั้งที่เจอ 

การ “ยั่วให้หลุด” ทุกครั้งที่พูด 

การ “ผลักให้ถ่อยขึ้น” ทุกครั้งที่เข้าใกล้ 

และยิ่งเขาตามเธอมากเท่าไหร่… 

หัวใจเขายิ่งถลำลงไปแบบที่ไม่มีทางถอยหลังได้อีกแล้ว