คัทซีน
ลั่วจิ่นหลานพอถูกมือเล็กกุมเอาไว้อย่างแนบแน่นเช่นนี้ หัวใจของเขาก็เต้นถี่รัวเร็วเสียจนแทบจะทะลุอกออกมา
และฉับพลันจู่ๆ ก็นึกถึงเหตุการณ์หนึ่งที่ตัวเองเกือบจะลืมไปแล้วขึ้นมาได้
“จิ่นเอ๋อร์ ตอนนี้เจ้าก็ถึงวัยสวมกวานแล้วควรคิดเรื่องแต่งงานได้ตกเสียที หากเจ้ายังไม่มีสตรีที่หมายปองไว้ล่ะก็ จะให้เราช่วยเลือกให้อีกสักสองสามคนก็ได้”
หลายปีมานี้ไทเฮาทรงรักเขาราวกับเป็นหลานชายแท้ๆ ของตนเองคนหนึ่ง
ดังนั้นนางจึงพยายามส่งบุตรสาวของขุนนางตระกูลสูงศักดิ์มาให้เขาดูตัวที่กองทัพอยู่บ่อยๆ จนวันที่ลั่วจิ่นหลานเข้าพิธีสวมกวานแล้ว นางก็ยังไม่เลิกคิดเรื่องนี้เสียที
แต่ทว่าในใจของอ๋องหนุ่มนั้น ความคิดฝันเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ล้วนเป็นเรื่องที่ไร้สาระทั้งสิ้น
สำหรับเขา...บุรุษที่มีโรคประหลาด ลิ้นไม่อาจรับรู้รสชาติอาหารใดๆ ได้มาตั้งแต่เด็กเช่นนี้
การต้องพบกับเจอสตรีแต่ละคน ล้วนให้ความรู้สึกไม่ต่างจากเวลาที่เคี้ยวอาหารในจาน
มันช่างน่าอึดอัดราวกับกำลังกล้ำกลืนดินโคลนลงท้องอย่างไรอย่างนั้น
อ๋องหนุ่มแน่วแน่ในการตัดสินใจของตัวเองมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ดังนั้นเมื่อไทเฮาทรงเสนออีกครั้ง เขาจึงตัดบทอีกฝ่ายไปโดยไม่คิดทันที
“ตั้งแต่ทัพหงส์ดำล่มสลายไปเมื่อสิบสามปีก่อน กระหม่อมก็มีเพียงความปรารถนาเดียวในชีวิตเท่านั้น นั่นก็คือการฟื้นฟูกองกำลังของท่านพ่อท่านแม่ให้กลับมาแข็งแกร่งดังเดิมให้ได้
ส่วนเรื่องแต่งงาน...ชาตินี้กระหม่อมไม่เคยมีความคิดเรื่องนี้แม้แต่เพียงสักนิดเดียว
ดังนั้นหากเสด็จป้าทรงเมตตา อยากส่งเสริมกระหม่อม ก็ขอให้พระองค์อย่าได้ทรงคาดหวังกับกระหม่อมเรื่องนี้อีกเลยนะพ่ะย่ะค่ะ”
“แค่กๆๆๆ”
ยามนี้พอยิ่งนึกย้อนไปถึงคำพูดในตอนนั้นของตนเองแล้ว ลั่วจิ่นหลานก็รู้สึกอยากจะเอามืออุดปากพล่อยๆ ของตัวเองขึ้นมา
กลืนโคลนลงท้องอะไรกัน!
ไม่คิดเรื่องแต่งงานอะไรกัน!
เวลานี้เขากำลังหวั่นไหวกับนางไปแล้วต่างหาก!!
*********************************************************
^_~ [[ Talk Talk ]] ^_~
>> พระเอกธงเขียว ปากหนักหน่อย โลกส่วนตัวสูงนิดดดด แต่พอเปิดใจแล้วก็คลั่งรักและรักเดียวใจเดียวค่ะ
>> นางเอกสดใสร่าเริง มีน้ำใจ ที่สำคัญคือเธอพร้อมพิทักษ์ปกป้องผู้ชาย ไม่ว่าเขาจะเจออุปสรรคแค่ไหน เขาจะมีเธออยู่ข้างกายเสมอ!
>> ไม่มีนอกกายนอกใจ และปมไม่หนัก เน้นการค่อยๆ พัฒนาความรักระหว่างพระนาง และการช่วยกันทำอาหารเพื่อสืบคดีและตามหาตัวคนร้ายไปด้วยกัน
>>แนวระบบ (รถเข็นวิเศษ)
>>แนวพระเอกเด็กกว่าค่ะ
************************************************
^0^ [[ Warning]] ^0^
1.ตัวละคร เนื้อเรื่อง ฉาก กฎกติกา และของวิเศษต่างๆ เป็นสิ่งที่ แม่นางรั่วซีคิดขึ้นมาเองทั้งหมด ไม่มีอยู่จริงและไม่อิงประวัติศาสตร์ใดๆ ทั้งนั้น
2. ห้ามคัดลอกนิยายเรื่องนี้ไปเผยแพร่ต่อ หรือดัดแปลงเนื้อหาส่วนหนึ่งส่วนใดในทุกกรณี (หากฝ่าฝืนจะดำเนินการตามกฎหมายอย่างถึงที่สุด)
3.นิยายเรื่องนี้มีติดเหรียญ
(หลังจากออก E book แล้วแต่ละตอนจะเปิดให้อ่านฟรีเป็นเวลา 1 วันแล้วจึงติดเหรียญถาวรนะคะ ดังนั้นนักอ่านที่กดเข้าชั้นไว้ ต้องรีบเข้ามาอ่านน้าาา อย่าดองน้าาา) *หลังลงจบแล้ว ไรต์จะขอปรับราคาให้ใกล้เคียงกับ E book นะคะ ขอบคุณค่ะ*
4.เนื่องจากรั่วซีไม่ใช่คนอีสานแท้ๆ (เป็นแค่คนกรุงเทพฯ คนหนึ่งที่ชอบกินอาหารอีสานเท่านั้น) ดังนั้นหากมีข้อผิดพลาดเรื่องสูตรอาหารประการใด ต้องกราบขออภัยล่วงหน้ามา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
5.สุดท้ายนี้ใครที่อ่านแล้วชอบแนวที่ไรต์เขียน ฝากกดติดตามนามปากกานี้เอาไว้ด้วยนะคะ
แนะนำเรื่อง
คัทซีน
ลั่วจิ่นหลานพอถูกมือเล็กกุมเอาไว้อย่างแนบแน่นเช่นนี้ หัวใจของเขาก็เต้นถี่รัวเร็วเสียจนแทบจะทะลุอกออกมา
และฉับพลันจู่ๆ ก็นึกถึงเหตุการณ์หนึ่งที่ตัวเองเกือบจะลืมไปแล้วขึ้นมาได้
“จิ่นเอ๋อร์ ตอนนี้เจ้าก็ถึงวัยสวมกวานแล้วควรคิดเรื่องแต่งงานได้ตกเสียที หากเจ้ายังไม่มีสตรีที่หมายปองไว้ล่ะก็ จะให้เราช่วยเลือกให้อีกสักสองสามคนก็ได้”
หลายปีมานี้ไทเฮาทรงรักเขาราวกับเป็นหลานชายแท้ๆ ของตนเองคนหนึ่ง
ดังนั้นนางจึงพยายามส่งบุตรสาวของขุนนางตระกูลสูงศักดิ์มาให้เขาดูตัวที่กองทัพอยู่บ่อยๆ จนวันที่ลั่วจิ่นหลานเข้าพิธีสวมกวานแล้ว นางก็ยังไม่เลิกคิดเรื่องนี้เสียที
แต่ทว่าในใจของอ๋องหนุ่มนั้น ความคิดฝันเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ล้วนเป็นเรื่องที่ไร้สาระทั้งสิ้น
สำหรับเขา...บุรุษที่มีโรคประหลาด ลิ้นไม่อาจรับรู้รสชาติอาหารใดๆ ได้มาตั้งแต่เด็กเช่นนี้
การต้องพบกับเจอสตรีแต่ละคน ล้วนให้ความรู้สึกไม่ต่างจากเวลาที่เคี้ยวอาหารในจาน
มันช่างน่าอึดอัดราวกับกำลังกล้ำกลืนดินโคลนลงท้องอย่างไรอย่างนั้น
อ๋องหนุ่มแน่วแน่ในการตัดสินใจของตัวเองมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ดังนั้นเมื่อไทเฮาทรงเสนออีกครั้ง เขาจึงตัดบทอีกฝ่ายไปโดยไม่คิดทันที
“ตั้งแต่ทัพหงส์ดำล่มสลายไปเมื่อสิบสามปีก่อน กระหม่อมก็มีเพียงความปรารถนาเดียวในชีวิตเท่านั้น นั่นก็คือการฟื้นฟูกองกำลังของท่านพ่อท่านแม่ให้กลับมาแข็งแกร่งดังเดิมให้ได้
ส่วนเรื่องแต่งงาน...ชาตินี้กระหม่อมไม่เคยมีความคิดเรื่องนี้แม้แต่เพียงสักนิดเดียว
ดังนั้นหากเสด็จป้าทรงเมตตา อยากส่งเสริมกระหม่อม ก็ขอให้พระองค์อย่าได้ทรงคาดหวังกับกระหม่อมเรื่องนี้อีกเลยนะพ่ะย่ะค่ะ”
“แค่กๆๆๆ”
ยามนี้พอยิ่งนึกย้อนไปถึงคำพูดในตอนนั้นของตนเองแล้ว ลั่วจิ่นหลานก็รู้สึกอยากจะเอามืออุดปากพล่อยๆ ของตัวเองขึ้นมา
กลืนโคลนลงท้องอะไรกัน!
ไม่คิดเรื่องแต่งงานอะไรกัน!
เวลานี้เขากำลังหวั่นไหวกับนางไปแล้วต่างหาก!!
*********************************************************
^_~ [[ Talk Talk ]] ^_~
>> พระเอกธงเขียว ปากหนักหน่อย โลกส่วนตัวสูงนิดดดด แต่พอเปิดใจแล้วก็คลั่งรักและรักเดียวใจเดียวค่ะ
>> นางเอกสดใสร่าเริง มีน้ำใจ ที่สำคัญคือเธอพร้อมพิทักษ์ปกป้องผู้ชาย ไม่ว่าเขาจะเจออุปสรรคแค่ไหน เขาจะมีเธออยู่ข้างกายเสมอ!
>> ไม่มีนอกกายนอกใจ และปมไม่หนัก เน้นการค่อยๆ พัฒนาความรักระหว่างพระนาง และการช่วยกันทำอาหารเพื่อสืบคดีและตามหาตัวคนร้ายไปด้วยกัน
>>แนวระบบ (รถเข็นวิเศษ)
>>แนวพระเอกเด็กกว่าค่ะ
************************************************
^0^ [[ Warning]] ^0^
1.ตัวละคร เนื้อเรื่อง ฉาก กฎกติกา และของวิเศษต่างๆ เป็นสิ่งที่ แม่นางรั่วซีคิดขึ้นมาเองทั้งหมด ไม่มีอยู่จริงและไม่อิงประวัติศาสตร์ใดๆ ทั้งนั้น
2. ห้ามคัดลอกนิยายเรื่องนี้ไปเผยแพร่ต่อ หรือดัดแปลงเนื้อหาส่วนหนึ่งส่วนใดในทุกกรณี (หากฝ่าฝืนจะดำเนินการตามกฎหมายอย่างถึงที่สุด)
3.นิยายเรื่องนี้มีติดเหรียญ
(หลังจากออก E book แล้วแต่ละตอนจะเปิดให้อ่านฟรีเป็นเวลา 1 วันแล้วจึงติดเหรียญถาวรนะคะ ดังนั้นนักอ่านที่กดเข้าชั้นไว้ ต้องรีบเข้ามาอ่านน้าาา อย่าดองน้าาา) *หลังลงจบแล้ว ไรต์จะขอปรับราคาให้ใกล้เคียงกับ E book นะคะ ขอบคุณค่ะ*
4.เนื่องจากรั่วซีไม่ใช่คนอีสานแท้ๆ (เป็นแค่คนกรุงเทพฯ คนหนึ่งที่ชอบกินอาหารอีสานเท่านั้น) ดังนั้นหากมีข้อผิดพลาดเรื่องสูตรอาหารประการใด ต้องกราบขออภัยล่วงหน้ามา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
5.สุดท้ายนี้ใครที่อ่านแล้วชอบแนวที่ไรต์เขียน ฝากกดติดตามนามปากกานี้เอาไว้ด้วยนะคะ
อัปเดตล่าสุด
30 ก.ค. 2569 18:10 น.
รีวิว (6)
ดูทั้งหมดธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (40)
- #1บทนำ ศุนย์จุดหนึ่งบาทเป็นเหตุ ¯\_(ツ)_/¯

- #2บทที่ 1 ผีสาวชุดแดง ಠ_ಠ

- #3บทที่ 2 ข้ากลายเป็นคนชนเผ่าอู๋หมิงไปตั้งแต่เมื่อไหร่? (┬┬﹏┬┬)

- #4บทที่ 3 ส้มตำ ลาบ ซุบหน่อไม้ ต้มแซ่บกระดูกอ่อน ยำหมูยอปลาร้า ╰(*°▽°*)╯

- #5บทที่ 4 ใช้ประโยชน์จากนางหน่อย

- #6บทที่ 5 ไม่เป็นน้องชาย แต่จะเป็นสามี!

- #7บทที่ 6 เวิร์คช็อปฝึกการเป็นสามีแม่ค้า 1
หรือ
500 - #8บทที่ 7 เวิร์คช็อปฝึกการเป็นสามีแม่ค้า 2
หรือ
500 - #9บทที่ 8 บทผัวเมียการละคร เริ่มได้!
หรือ
500 - #10บทที่ 9 ท่านพี่...ซื้อปิ่นให้ข้า?
หรือ
500 - #11บทที่ 10 กุ๊กกู๋กุ๊กใจ สุกี้น้ำ?
หรือ
500 - #12บทที่ 11 ลิ้นท่านพี่ มีปัญหาใช่หรือไม่?
หรือ
500 - #13บทที่ 12 ไก่แดง น้ำจิ้มแจ่ว
หรือ
500 - #14บทที่ 13 อย่าดูถูกส้มตำปลาร้านะสาววววว
หรือ
500 - #15บทที่ 14 ฝากตัวเข้าวัง
หรือ
500 - #16บทที่ 15 สตรีแพ้ท้องต้องเจออาหารอีสานของข้าสักหน่อย!
หรือ
500 - #17บทที่ 16 ส้มตำไทย ยำผักกูด แกงอ่อมไก่ ลาบหมูสับ คอหมูย่าง ข้าวจี่
หรือ
500 - #18บทที่ 17 เชิญฝ่าบาทมาโดนของแซ่บสักหน่อยเป็นไง?
หรือ
500 - #1918 ให้เรากินไข่มดแดง...เนี่ยนะ?
หรือ
500 - #2019 บางครั้งความจริงก็เจ็บปวดเกินกว่าจะรับไหว
หรือ
500
สวัสดีค่ะ รี๊ดที่น่ารักทุกท่าน
ไรท์มีสองนามปากกานะคะ
Catniss (แคทนิส) ใช้สำหรับแต่งแนวปัจจุบัน ทั้งวาย และ ชญ
แม่นางรั่วซี ใช้สำหรับแต่งแนวจีนโบราณ ทั้งวาย และ ชญ
แคทนิสเป็นนักเขียนหน้าใหม่ ขอฝากเนื้อฝากตัวกับรี๊ดทุกท่านด้วยค่ะ
รัก
แคทนิส









