ดั่งต้องเสน่ห์มนตราจบ

ไสยศาสตร์ ผี มนต์ดำ  

*คนกลัวผีอ่านได้ เน้นความรักพระนางเป็นหลัก 

...ดั่งต้องเสน่ห์มนตรา... 

คณะลิเกรามเทพซึ่งเป็นคณะเล็ก ๆ ที่ไม่มีเจ้าภาพจ้างงาน หนึ่งปีจะมีเพียงครั้งสองครั้งเห็นจะได้ แต่เพื่อให้คณะอยู่รอด เจ้าของคณะจึงพาลูกสาวทั้งสองคนและลูกน้องในคณะออกระหกระเหเร่ร่อนเพื่อหาสถานที่แสดงลิเกเอง ซึ่งระหว่างกำลังขับรถตระเวนหาสถานที่ จู่ ๆ รถบรรทุกเครื่องเสียงและเวทีดันเสียที่หน้าหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ณ จังหวัดสุรินทร์พอดี จึงเป็นเหตุให้คณะลิเกรามเทพได้เข้ามาในหมู่บ้านแห่งนี้... 

สกาย ( หลานชายคนโตของพ่อครู) 185 / 28 Y 

 ชายหนุ่มเรือนผมดำขลับ นัยน์ตาสีนิลเรียบนิ่งแต่กลับมีเสน่ห์เหลือล้นชวนให้หลงใหล นิสัยเงียบขรึมพูดน้อยรักสันโดษ ไม่ค่อยชอบสุงสิงกับใคร วัน ๆ อยู่แต่บ้าน นอกเสียจากปู่ใช้ให้ไปทำพิธีกรรมต่าง ๆ กระทั่งวันหนึ่งมีคณะลิเกเล็ก ๆ มาติดวิกในหมู่บ้าน... 

"อ้ายปั่นจักรยานไปไสมืด ๆ ค่ำ ๆ ผู้เดียว"  

(พี่ปั่นจักรยานไปไหนมืด ๆ ค่ำ ๆ คนเดียว) 

ต้องตา (ลูกสาวเจ้าของคณะลิเก) 160 / 24 Y 

หญิงสาวใบหน้าเรียวเล็ก คิ้วโก่งมนรับกับดวงตากลมโต ริมฝีปากนิดจมูกหน่อยที่ชายใดเห็นเป็นต้องหลงใหล กับใบหน้าสวยมีเสน่ห์ของเธอ ซึ่งเป็นบุตรสาวคนโตของคณะลิเกรามเทพ เธอเกิดและโตในคณะลิเกที่ไม่โด่งดัง จึงต้องดิ้นรนทำทุกอย่างเพื่อให้คณะลิเกที่สืบทอดกันมาตั้งแต่รุ่นปู่รุ่นย่าอยู่รอด  

กระทั่งได้เข้ามาในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง จึงทำให้ได้พบเจอกับชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาคิ้วดกดำรับกับตาคู่คม จมูกโด่งคมสันเข้ากับสันกรามคมบาดใจ ก็ทำเอาเธอตกอยู่ในวังวนหลงใหลเขาจนหาทางออกไม่เจอ... 

"แม้มันจะผิด แต่หากได้ครองคู่กับเขาพี่ก็ยอม..." 

ตัวละครชายหลักเป็นหลานของ พายุ และเป็นลูกชายของ สายฟ้า 

ปู่ 

พ่อ 

 เนื้อหาในเรื่องพูดภาษาถิ่น 20% (แต่มีแปลทุกประโยค) 

ชี้แจ้งก่อนอ่าน 

นิยายเรื่องนี้แต่งจากจินตนาการของไรท์ ไม่ได้ต้องการจะลบหลู่แต่อย่างใด 

เนื้อหาในเรื่องมีพิธีกรรมและบทสวดที่ไรท์ยกมาจากบทจริง  

หากผิดตรงไหนขออภัยด้วยค่ะ 

(ห้ามคัดลอกและดัดแปลง ตาม พ.ร.บ ลิขสิทธิ์ 2537 มีโทษทั้งจำทั้งปรับ)