เสด็จแม่ของข้าอาภัพยิ่งนัก จบ

เสด็จแม่ของข้าอาภัพยิ่งนัก (2 เล่มจบ) 

(เข้มข้นบีบคั้นในช่วงต้นเรื่อง / จบแฮปปี้) 

***อย่าเพิ่งฟันธงอะไร หากยังอ่านไม่ถึงบทที่ 17*** 

................................. 

เสด็จแม่ของข้าอาภัพและน่าสงสารยิ่งนัก 

นางเป็นองค์หญิงตัวประกันจากแคว้นพ่ายศึก 

ที่ต้องมาใช้ชีวิตอยู่ในแคว้นศัตรูอย่างอัปยศ 

มีสถานะต้อยต่ำไม่ต่างจากทาส ถูกหมิ่นเกียรติ 

ถูกขันทีวิปริตล่วงเกิน ถูกนางกำนัลรุมรังแก 

ถูกบังคับให้แต่งงานกับองค์ชายชั่วช้าเสเพล 

ถูกชายารองและเหล่าอนุภรรยาตามระราน 

เสด็จพ่อเกลียดเสด็จแม่ เสด็จพ่อเกลียดข้า 

มีอยู่ครั้งหนึ่งข้าเคยถามเสด็จแม่ว่า... 

เคยเสียใจกับการกระทำของเสด็จพ่อบ้างหรือไม่  

เสด็จแม่ไม่ตอบ แต่ยิ้มน้อยๆ อย่างเยือกเย็น  

แต่กลับเป็นตัวข้าเองที่เสียใจและทนไม่ได้  

หากมีโอกาส ข้าจะยุยงให้เสด็จแม่หลบหนี  

หากมีโอกาส ข้าจะยุยงให้เสด็จแม่มีสามีใหม่ 

ชีวิตของพวกเราจะได้หลุดพ้นจากขุมนรกแห่งนี้เสียที! 

“ข้าเกลียดท่าน! หากกรีดเลือดแล้วควักหัวใจคืนท่านได้ ข้าคงทำไปแล้ว! พวกเราจะได้สิ้นสุดการเป็นบิดาและบุตรต่อกันเสียที ข้าไม่อยากเป็นบุตรของท่าน! ไม่อยากได้บัลลังก์อันเยียบเย็นของท่านด้วย!” 

E-Book มีวางจำหน่ายแล้วที่ Meb  

หากสนใจแบบรูปเล่ม ทัก Inbox page ได้เลยค่ะ