งูใหญ่ค่อยๆใช้หัวเลื้อยลงไประหว่างกลางผ่านหน้าท้องไปจนถึงดอกกุหลาบงาม อสูรภายในร่างงูใหญ่ค่อยๆใช้ลิ้น 2 แฉกสัมผัสไปที่ยอดดอกกุหลาบงามน้ำที่แฉะเปลือกชุ่ม จนล้นดอกกุหลาบ
"อะ อะ อ้า ซีด ท่านได้โปรด ข้าเสียว...อย่าทรมานข้าแบบนี้เลย อูย"
มือของร่างบางบีบรัดร่างของงูใหญ่แรงขึ้นเพื่อระบายความเสียวซ่านของนางโมลี ยิ่งนางบีบแขนลำตัวของงูมากเท่าไหร่ งูใหญ่ยิ่งใช้ลิ้นซองแฉกใหญ่สัมผัสไปที่หยอดดอกกุหลาบงามที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำรัก ลำคอเลื้อยไปเลื้อยมาตามต้นขาสวย เสียงครางระงมดังเล็ดลอดออกไปจากเรือน ราวกับคนร่วมรักกัน
นางโมลีที่จะถึงฝั่งฝัน เกร็งชักกระตุกเบาๆอสูรไพรที่เห็นว่าที่เมียรักได้ไปถึงสวรรค์แล้ว เขาจึงหยุดการกระทำทุกอย่าง อสูรไพร ได้เลื้อยจากต้นขาของนางโมรลีกลับไปอยู่ที่คอพร้อมกับนิ่งสงบอยู่บนเนินอกของนางโมลีโอบรัด
นางโมรีที่เห็นว่างูใหญ่ไม่มีเจตนาจะทำร้ายตนและดูท่าจะไม่ยอมปล่อยร่างของตนให้เป็นอิสระตอนนี้
ร่างที่เปลือยเปล่าของนางโมลีต้นขาถูกพันล้อมด้วยงูใหญ่ส่วนหัวนั้นได้พันขึ้นไปที่คอลอดใต้หมอนแล้วนอนนิ่งอยู่บนปทุมคู่งาน นอนนิ่งสงบ การโอบรักของงูใหญ่ตอนนี้ไม่ได้ทำให้นางกลัวเลยแม้แต่น้อย นางจึงเลือกที่จะไม่ดิ้นหนี กลับทำสิ่งที่ตรงข้ามนางก้มลงไปจูบเบาๆ ที่หัวของงูใหญ่ ราวกับพึงใจกับสิ่งที่พึ่งได้มา
"ข้าไม่หนีท่านไปไหนหรอก จุ๊บ"
อสูรไพร ที่อยู่ในร่างของงูใหญ่โดนว่าที่เมียตัวเองจูบไปที่หัวซะอย่างนั้น กับทำอะไรไปไม่เป็นช็อคอยู่เพราะปกติตัวเองจะเป็นคนกระทำเขาซะมากกว่าพอโดนจุ๊บไปทีนึงถึงแต่นิ่งเป็นหิน
" เจ้า เจ้า !!! จูบข้า"
แนะนำเรื่อง
งูใหญ่ค่อยๆใช้หัวเลื้อยลงไประหว่างกลางผ่านหน้าท้องไปจนถึงดอกกุหลาบงาม อสูรภายในร่างงูใหญ่ค่อยๆใช้ลิ้น 2 แฉกสัมผัสไปที่ยอดดอกกุหลาบงามน้ำที่แฉะเปลือกชุ่ม จนล้นดอกกุหลาบ
"อะ อะ อ้า ซีด ท่านได้โปรด ข้าเสียว...อย่าทรมานข้าแบบนี้เลย อูย"
มือของร่างบางบีบรัดร่างของงูใหญ่แรงขึ้นเพื่อระบายความเสียวซ่านของนางโมลี ยิ่งนางบีบแขนลำตัวของงูมากเท่าไหร่ งูใหญ่ยิ่งใช้ลิ้นซองแฉกใหญ่สัมผัสไปที่หยอดดอกกุหลาบงามที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำรัก ลำคอเลื้อยไปเลื้อยมาตามต้นขาสวย เสียงครางระงมดังเล็ดลอดออกไปจากเรือน ราวกับคนร่วมรักกัน
นางโมลีที่จะถึงฝั่งฝัน เกร็งชักกระตุกเบาๆอสูรไพรที่เห็นว่าที่เมียรักได้ไปถึงสวรรค์แล้ว เขาจึงหยุดการกระทำทุกอย่าง อสูรไพร ได้เลื้อยจากต้นขาของนางโมรลีกลับไปอยู่ที่คอพร้อมกับนิ่งสงบอยู่บนเนินอกของนางโมลีโอบรัด
นางโมรีที่เห็นว่างูใหญ่ไม่มีเจตนาจะทำร้ายตนและดูท่าจะไม่ยอมปล่อยร่างของตนให้เป็นอิสระตอนนี้
ร่างที่เปลือยเปล่าของนางโมลีต้นขาถูกพันล้อมด้วยงูใหญ่ส่วนหัวนั้นได้พันขึ้นไปที่คอลอดใต้หมอนแล้วนอนนิ่งอยู่บนปทุมคู่งาน นอนนิ่งสงบ การโอบรักของงูใหญ่ตอนนี้ไม่ได้ทำให้นางกลัวเลยแม้แต่น้อย นางจึงเลือกที่จะไม่ดิ้นหนี กลับทำสิ่งที่ตรงข้ามนางก้มลงไปจูบเบาๆ ที่หัวของงูใหญ่ ราวกับพึงใจกับสิ่งที่พึ่งได้มา
"ข้าไม่หนีท่านไปไหนหรอก จุ๊บ"
อสูรไพร ที่อยู่ในร่างของงูใหญ่โดนว่าที่เมียตัวเองจูบไปที่หัวซะอย่างนั้น กับทำอะไรไปไม่เป็นช็อคอยู่เพราะปกติตัวเองจะเป็นคนกระทำเขาซะมากกว่าพอโดนจุ๊บไปทีนึงถึงแต่นิ่งเป็นหิน
" เจ้า เจ้า !!! จูบข้า"
อัปเดตล่าสุด
10 ก.พ. 2569 00:39 น.
รีวิว (1)
ดูทั้งหมดธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (25)
- #1นิทานปรัมปรา

- #2จุดเริ่มต้นของคนและอสูร

- #3หลงป่า

- #4ให้คำสัจสัญญา

- #5 คนของพงไพร

- #6ชะตาฟ้าลิขิตมาแล้ว

- #7โลมเลีย Nc
หรือ
400 - #8ไอ้สนจอมงี่

- #9ไอ้สนคนชั่ว Nc มะม่วง
หรือ
400 - #10งานแต่งนางมะม่วง+ไอ้สน

- #11อสูรไพรในร่างงูใหญ่

- #12ความรักก่อเกิด

- #13ข่มเหงเมีย เวอร์ชั่นไอ้สน
หรือ
300 - #14อสูรอ้อนเมีย(เวอร์ชั่นงูใหญ่)
หรือ
300 - #15นอนไพร

- #16เปิดเต้าป้อนยา
หรือ
300 - #17เผยร่างทอง
หรือ
300 - #18ทำคะแนนกับเมีย
หรือ
300 - #19ไอ้สนฉุดนางโมลี
หรือ
300 - #20เมียข้าใครอย่าแตะ
หรือ
300











