พ่อหมอเจ้าคะอย่าร้ายกับเมียให้มากนัก จบ

“ถ้ามึงอยากมีผัวมากนัก” หมอแสงคำรามลั่น วินาทีความโกรธความรำคาญครอบงำจิตใจ ปากเหยียดตรงน่าเสน่หาก็เผลอปลดปล่อยวาจาผูกรัดมัดตัว “ก็มาเป็นเมียกูนี่มา!” 

...................................................................................................................................................... 

เพราะความรำคาญปนหงุดหงิดทำให้หมอแสง หมอเสน่ห์หน้าหล่อ เอาแต่ใจ และไม่คิดจะมีเมียเป็นตัวเป็นตน เผลอปากพล่อยท้าทายผู้หญิงกำพร้าไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างจันทรให้มาเป็นเมีย  

ใครจะไปคิดเล่าว่านังผู้หญิงบ้าจะเอาจริง 

“อย่างนั้นอีกห้าราตรีก็ไปรับฉันที่เรือนเถิด” ถึงจะเรียกว่าเรือนแต่แท้จริงเป็นเพียงกระต๊อบเล็ก ๆ ข้างป่าช้าเท่านั้น “ฉันจะแต่งตัวสวยงามประพรมน้ำอบรอพ่อหมอไปรับ” 

ตอนนั้นหมอแสงได้เพียงยืนอึ้ง พูดอะไรไม่ออก เกิดมาไม่เคยเห็นแม่หญิงหน้าด้านหน้าทนน่าโมโหเยี่ยงจันทรมาก่อน 

แต่เอาเถอะ ถ้ามันกล้ามา เขาจะทรมานมัน จะใช้มันทำงานเยี่ยงทาส กดขี่ข่มเหงให้มันทนไม่ไหว ต้องระเห็จเร่ร่อนออกจากเรือนนี้ไปด้วยตัวเอง !!!! 

.................................................................................. 

แนวพีเรียดแบบโรแมนติกคอเมดี้ ฉากเป็นเมืองสุพรรณบุรี สมัยอยุธยา แต่จะเป็นพีเรียดแบบใดก็มิอาจทราบได้ เนื่องจากเพิ่งเคยลองครั้งแรกเจ้าค่ะ ก็ผิด ๆ ถูก ๆ ไปด้วยกันนะเจ้าคะ ผู้ใดอยากชี้แนะ แนะนำได้เลยจ้าาา 

เรื่องนี้ไม่เครียดจ้า ถ้าเหนื่อยมาทั้งปี พักสมองที่นิยายเรื่องนี้ได้ ไม่มีอะไรเลยนอกจากความไร้สาระไปวัน ๆ 5555 

ฝากฉบับ E-Book ด้วยนะคะ  

TUN >>https://www.tunwalai.com/ebook/69596 

MEB >> https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMzQ2MDUxNSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjM0MDExNSI7fQ