การเดิมพันของยัยตัวแสบ

ครั้งแรกที่พบกัน 

ต้นหน คือเด็กเกเรที่ขึ้นชื่อที่สุดในย่าน ใครๆ ต่างรู้จักว่าเขาคือ “หัวโจกของโรงเรียน” เขาไม่ไม่เว้นแม้กระทั่งเด็กผู้หญิง หากเจอเป็นต้องดึงผมกันจนคุณครูต้องกุมขมับ 

กระทั่งวันหนึ่ง เขาเล็งเป้าหมายใหม่ไปที่เด็กนักเรียนตัวเล็กคนหนึ่งที่ยืนจ๋อยอยู่ตรงมุมถนน เธอดูเหมือนลูกแมวน้อยที่เพิ่งลืมตาดูโลก ต้นหนไล่ตะเพิดเด็กเกเรคนอื่นๆ แล้วเดินเข้าหาเธอ 

เด็กสาวแม้ในใจจะหวาดกลัว แต่ก็แหงนหน้าขึ้นมองเขา และพูดด้วยเสียงอ่อนนุ่ม 

“แถวนี้มีอันธพาลเต็มไปหมดเลย นายช่วยพาฉันไปส่งจนถึงบ้านได้หรือเปล่า?” 

เธอเดิมพันว่าต้นหนจะมีความเมตตาหลงเหลืออยู่ในใจ 

… 

เมื่อพบกันอีกครั้ง 

ต้นหนพบว่าเพื่อนร้วมโต๊ะที่นั่งอยู่ข้าง ๆ คือเด็กสาวที่เขาเฝ้าคิดถึงมาตลอดหลายปี พะพาย เธอยังคงน่ารัก อ่อนโยน และมีเสน่ห์ไม่เปลี่ยน ดวงตาอ่อนหวานคล้ายลูกพลับยังแฝงไว้ด้วยประกายความเจ้าเล่ห์น้อยๆ 

ต้นหนดึงเธอไปชิดกำแพงต่อหน้าสายตาของเพื่อนทั้งห้อง ดวงตาคมของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยเสียงทุ้มลึก 

“คบกันไหม?” 

เด็กสาวไม่มีท่าทีหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย แต่กลับยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์พลางเอียงคอถามด้วยน้ำเสียงใสซื่อ 

“สเปคของฉันคือห้ามโดดเรียน ห้ามชกต่อย และต้องเรียนเก่งด้วย นายผ่านข้อไหนบ้างล่ะ ?” 

เธอเดิมพันอีกครั้งว่าคนที่เธอรักจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อเธอ เหมือนที่เคยทำอย่างในอดีต 

..........