พี่ครับ...อ่อยขนาดนี้แล้ว ยอมผมทีเหอะ

น้องวัน

"นี่กูอ่อยพี่แกจนแทบจะนั่งตัก  พี่แกยังไม่รู้ตัวอีกเหรอวะ"

"นี่พี่ซันแกความรู้สึกช้า  หรือปกติไม่มีความรู้สึกอะไรเลยกันแน่เนี้ย"

"ชื่อวัน  น้องชื่อพันช์  ไม่ได้ชื่อสองหรือทรู  เข้าใจปะ"

พี่ฮะซัน

'หน้าตาจัดอยู่ได้ว่าเกือบดี  เกือบจะมีแฟนมาแล้วไม่ต่ำว่า 10 คน เกือบจะดูดีทุกส่วนของร่างกาย  เกือบแล้วจริงๆ'

"พี่ว่าพี่หล่อ  ผมก็หล่อเหอะ  ดูดิ  รูปร่างผมก็ดี  หุ่นก็กำลังพอดี  จะมาว่าผมไม่หล่อได้ไง"

"โห่  ดูหน้าน้องมันก่อนดิพี่  หล่อชิบเลย  หล่อจนสาวเหลียว  ไปหาว่าน้องมันมาชอบผม  น้องเสียหายหมด"

ดัพ

"ถึงจะหน้าตาหาเรื่องก็ไม่ค่อยมีเรื่องกับใครนะครับ  นี่กองหลังรู้ยัง  อยู่หน่วยเสริม  ไม่เน้นออกแรง  เน้นดูอย่างเดียว"

"เรียนนิเทศต้องหน้าตาเหมือนพระเอกไงเล่า  นี่ก็หน้าตาดีระดับไหนละ  อย่ามากวนเหอะ"

"ไอ้เด็กฝรั่ง  ไอ้เด็กบ้าเอ้ย....  ไม่อยากด่ามาก  เดี๋ยวแม่ได้ยินแล้วจะหาว่ารังแก"

โซล

"พี่แม่งโรคจิตแหงๆ  ต้องหน้าด้านเบอร์ไหนถึงไม่ใส่เสื้อผ้ามายืนที่ระเบียง"

"พี่ใส่เสื้อผ้าเหอะ  เห็นแล้วอุจาดตา  สายตาผมจะเสียเพราะพี่มายืนแก้ผ้าให้ดูเนี้ยแหละ  อันจิ๋วนึงไม่อยากเห็นหรอก"

"คุณน้าออกจะใจดี  ทำไมพี่ดัพเค้าถึงไม่ใจดีเหมือนคุณน้าเลยละครับ"

..............................................................................

ด้วยใจที่อยากเขียนเรื่องยาวมาสักเรื่องนึง  เลยตัดสินใจเขียนเรื่องนี้ขึ้นมา  อิมเมจไม่ได้มาจากไหน #SMTM4

ชอบมากกกก  คิดถึงเลยเขียนขึ้นมาค่ะ

เจย์ทำเพจใน Facebook เอาไว้นะคะ  เข้าไปกดติดตามได้ค่ะ

Fiction_Jay

ไปคุยกันที่แท็ก #พี่ซันน้องวัน  ได้นะคะ