ทาสสวาท
นักเขียน:
สนพ. อิ่มรัก
- ตอน
- 6
- เข้าชม
- 36K
- ถูกใจ
- 112
- ความคิดเห็น
- 4
- เพิ่มลงคลัง
- 252
++++++++++++++++
ประพันธ์ : Zabrina
บรรณาธิการที่ปรึกษา : คำภา ศรีวิภา
ออกแบบปก : พิสุทธิ์ อักษรา
กราฟฟิกรูปเล่ม : Mr. Sunshine
จัดทำโดย :Love & Lust Publisher
ที่อยู่ : 06/1 ม. 1 ต. เอราวัณ อ. สระใคร จ. หนองคาย 43000
จัดจำหน่ายโดย :Love & Lust Publisher
ที่อยู่ : 06/1 ม. 1 ต. เอราวัณ อ. สระใคร จ. หนองคาย 43000
ราคา 342 บาท
++++++++++++++++
“งั้นผมควรจะฝากอะไรไปให้แทนคำขอบคุณสินะ”เขาแสยะยิ้มใส่หน้าสวยใสที่ดูยังไงก็คล้ายคนเป็นพี่ไม่มีผิดเพี้ยน เขาไม่เข้าใจว่าทำไม ในเมื่อแฝดก็ไม่ใช่ แต่ทั้งหน้าตาหรือแม้แต่ทรวดทางองเอว ทั้งสองคนช่างคล้ายกันเหลือเกิน ทุกครั้งที่มองเจ้าหล่อน มันทำให้ในใจเขาเจ็บหนึบอย่างไร้เหตุผลขึ้นมาตลอดเลยก็ว่าได้“ไม่เป็นไรค่ะ พี่ผกาไม่ได้หวังอะไรจากคุณทั้งนั้น แต่ฉันจะบอกให้ก็แล้วกันค่ะ”“บอกว่าอะไรไม่ทราบ” เขาแสยะยิ้มอีกครั้ง“ก็บอกว่าคุณฝากขอบคุณไงคะ”พิมพ์ธิดาจ้องมองไปยังประตู เพื่อบอกให้รู้ว่าเขาควรจะหลีกได้แล้ว แต่เขายังคงยืนกอดอกอยู่ดังเดิม จ้องมองใบหน้าสวยๆ ที่ตีเรียบขรึมใส่เขาดังเดิมก่อนจะเอ่ย “ผมไม่ได้จะฝากแค่คำพูด แต่จะฝากสิ่งนี้ไปให้พี่คุณต่างหาก”“อุ๊ย!...”พิมพ์ธิดาตกใจไม่น้อย เมื่อจู่ๆ ก็เขาก็ก้าวเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว ใช้สองแขนดึงตัวเข้าไปหา แล้วใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาก็ฉกลงมาหาริมฝีปากที่พยายามจะขยับเอื้อนเอ่ยออกไป แต่ทำได้แค่แอะเดียวเท่านั้น ก็ถูกเขาครอบครองเอาไว้ด้วยปากอุ่นแล้วหญิงสาวพยายามจะเบี่ยงหน้าหนี พยายามจะขัดขืนด้วยการใช้สองมือทุบไปตรงแผงอกของเขา แต่เรี่ยวแรงของเขาดูเหมือนจะมีมหาศาลเหลือเกิน เพียงแค่ออกแรงรัดเอาไว้นิดเดียว เธอก็ไม่อาจจะดิ้นรนหลีกหนีจุมพิตพิฆาตของเขาได้แล้ว ความตกใจในการกระทำอันไม่คาดคิดของเขา บวกกับการได้รับสัมผัสแรกของบุรุษเพศทำให้เธอไม่อาจจะปัดป้องตัวเองได้ บวกกับแรงกายเป็นรอง จึงต้องพ่ายแพ้แก่เขาอย่างไม่มีทางเลือก‘ปล่อยเจ้าหล่อนได้แล้ว’ชายหนุ่มร้องสั่งตัวเองในใจอยู่หลายต่อหลายครั้ง เพราะเพียงแค่จะกำราบสองพี่น้องให้รู้จักเขาด้วยจุมพิตอันดุดันมากขึ้นเท่านั้น แต่มันกลับทำให้เขาคิดถึงวันคืนเก่าๆ คิดถึงคนเก่าๆ ที่เคยมีเขามอบจุมพิตอันหวานล้ำให้ในหลายต่อหลายครั้ง ตลอดสี่ปีที่คบหาเป็นแฟนกันมาเผียะ! เขาให้ตกใจไม่น้อย เมื่อถูกฝ่ามือบางฟาดลงไปซ้ำรอยกับคนเป็นพี่สาวของเจ้าหล่อน แถมเจ็บใจตัวเอง ที่เผลอเรอจนเจ้าหล่อนมีอิสระผละจากอ้อมแขนของเขาได้อย่างง่ายดาย แล้ววิ่งออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว จนเขามองแทบไม่ทันด้วยซ้ำ มือขาวราวสตรียกขึ้นลูบแก้มสากไปมา เมื่อรู้สึกเจ็บๆ แสบๆ คันๆ แต่ในใจนั้นกลับยิ้มย่องด้วยความภาคภูมิใจ กับชัยชนะเล็กๆ น้อยๆ นี้ และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเจ้าหล่อนจะเอาไปบอกแม่พี่สาวจอมบงการอย่างละเอียดถี่ถ้วนในคำขอบคุณของเขา และเมื่อได้เอาคืนเล็กๆ น้อยๆ สองพี่น้องที่เขาเกลียดเข้าไส้แล้ว ก็ทำให้มีแรงใจ มีพลังจะเดินไปนั่งทำงานที่ยุ่งเหยิงได้อย่างไม่น่าเชื่อ แถมซุปในถ้วยก็อร่อยกว่าที่เคยกินมาหลายร้อยเท่านัก รสชาติการได้ข่มขวัญคู่อริมันหอมหวานอย่างนี้นี่เอง เขายิ้มอย่างเป็นสุขก่อนจะก้มไปหางานตรงหน้า
++++++++++++++++
จัดจำหน่ายรูปแบบหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ครั้งแรก กุมภาพันธุ์ ๒๕๕๙สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. ๒๕๓๗ ห้ามหยิบยก คัดลอก หรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้ รวมทั้งถ่ายทอด ถ่ายเอกสาร สแกน ในรูปแบบใดๆ ทั้งสิ้น เว้นเสียแต่จะได้รับอนุญาตจากผู้ประพันธ์เป็นลายลักษณ์อักษรยกเว้นเพื่อการประชาสัมพันอันเป็นประโยชน์แก่หนังสือเล่มนี้เท่านั้น
แนะนำเรื่อง
++++++++++++++++
ประพันธ์ : Zabrina
บรรณาธิการที่ปรึกษา : คำภา ศรีวิภา
ออกแบบปก : พิสุทธิ์ อักษรา
กราฟฟิกรูปเล่ม : Mr. Sunshine
จัดทำโดย :Love & Lust Publisher
ที่อยู่ : 06/1 ม. 1 ต. เอราวัณ อ. สระใคร จ. หนองคาย 43000
จัดจำหน่ายโดย :Love & Lust Publisher
ที่อยู่ : 06/1 ม. 1 ต. เอราวัณ อ. สระใคร จ. หนองคาย 43000
ราคา 342 บาท
++++++++++++++++
“งั้นผมควรจะฝากอะไรไปให้แทนคำขอบคุณสินะ”เขาแสยะยิ้มใส่หน้าสวยใสที่ดูยังไงก็คล้ายคนเป็นพี่ไม่มีผิดเพี้ยน เขาไม่เข้าใจว่าทำไม ในเมื่อแฝดก็ไม่ใช่ แต่ทั้งหน้าตาหรือแม้แต่ทรวดทางองเอว ทั้งสองคนช่างคล้ายกันเหลือเกิน ทุกครั้งที่มองเจ้าหล่อน มันทำให้ในใจเขาเจ็บหนึบอย่างไร้เหตุผลขึ้นมาตลอดเลยก็ว่าได้“ไม่เป็นไรค่ะ พี่ผกาไม่ได้หวังอะไรจากคุณทั้งนั้น แต่ฉันจะบอกให้ก็แล้วกันค่ะ”“บอกว่าอะไรไม่ทราบ” เขาแสยะยิ้มอีกครั้ง“ก็บอกว่าคุณฝากขอบคุณไงคะ”พิมพ์ธิดาจ้องมองไปยังประตู เพื่อบอกให้รู้ว่าเขาควรจะหลีกได้แล้ว แต่เขายังคงยืนกอดอกอยู่ดังเดิม จ้องมองใบหน้าสวยๆ ที่ตีเรียบขรึมใส่เขาดังเดิมก่อนจะเอ่ย “ผมไม่ได้จะฝากแค่คำพูด แต่จะฝากสิ่งนี้ไปให้พี่คุณต่างหาก”“อุ๊ย!...”พิมพ์ธิดาตกใจไม่น้อย เมื่อจู่ๆ ก็เขาก็ก้าวเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว ใช้สองแขนดึงตัวเข้าไปหา แล้วใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาก็ฉกลงมาหาริมฝีปากที่พยายามจะขยับเอื้อนเอ่ยออกไป แต่ทำได้แค่แอะเดียวเท่านั้น ก็ถูกเขาครอบครองเอาไว้ด้วยปากอุ่นแล้วหญิงสาวพยายามจะเบี่ยงหน้าหนี พยายามจะขัดขืนด้วยการใช้สองมือทุบไปตรงแผงอกของเขา แต่เรี่ยวแรงของเขาดูเหมือนจะมีมหาศาลเหลือเกิน เพียงแค่ออกแรงรัดเอาไว้นิดเดียว เธอก็ไม่อาจจะดิ้นรนหลีกหนีจุมพิตพิฆาตของเขาได้แล้ว ความตกใจในการกระทำอันไม่คาดคิดของเขา บวกกับการได้รับสัมผัสแรกของบุรุษเพศทำให้เธอไม่อาจจะปัดป้องตัวเองได้ บวกกับแรงกายเป็นรอง จึงต้องพ่ายแพ้แก่เขาอย่างไม่มีทางเลือก‘ปล่อยเจ้าหล่อนได้แล้ว’ชายหนุ่มร้องสั่งตัวเองในใจอยู่หลายต่อหลายครั้ง เพราะเพียงแค่จะกำราบสองพี่น้องให้รู้จักเขาด้วยจุมพิตอันดุดันมากขึ้นเท่านั้น แต่มันกลับทำให้เขาคิดถึงวันคืนเก่าๆ คิดถึงคนเก่าๆ ที่เคยมีเขามอบจุมพิตอันหวานล้ำให้ในหลายต่อหลายครั้ง ตลอดสี่ปีที่คบหาเป็นแฟนกันมาเผียะ! เขาให้ตกใจไม่น้อย เมื่อถูกฝ่ามือบางฟาดลงไปซ้ำรอยกับคนเป็นพี่สาวของเจ้าหล่อน แถมเจ็บใจตัวเอง ที่เผลอเรอจนเจ้าหล่อนมีอิสระผละจากอ้อมแขนของเขาได้อย่างง่ายดาย แล้ววิ่งออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว จนเขามองแทบไม่ทันด้วยซ้ำ มือขาวราวสตรียกขึ้นลูบแก้มสากไปมา เมื่อรู้สึกเจ็บๆ แสบๆ คันๆ แต่ในใจนั้นกลับยิ้มย่องด้วยความภาคภูมิใจ กับชัยชนะเล็กๆ น้อยๆ นี้ และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเจ้าหล่อนจะเอาไปบอกแม่พี่สาวจอมบงการอย่างละเอียดถี่ถ้วนในคำขอบคุณของเขา และเมื่อได้เอาคืนเล็กๆ น้อยๆ สองพี่น้องที่เขาเกลียดเข้าไส้แล้ว ก็ทำให้มีแรงใจ มีพลังจะเดินไปนั่งทำงานที่ยุ่งเหยิงได้อย่างไม่น่าเชื่อ แถมซุปในถ้วยก็อร่อยกว่าที่เคยกินมาหลายร้อยเท่านัก รสชาติการได้ข่มขวัญคู่อริมันหอมหวานอย่างนี้นี่เอง เขายิ้มอย่างเป็นสุขก่อนจะก้มไปหางานตรงหน้า
++++++++++++++++
จัดจำหน่ายรูปแบบหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ครั้งแรก กุมภาพันธุ์ ๒๕๕๙สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. ๒๕๓๗ ห้ามหยิบยก คัดลอก หรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้ รวมทั้งถ่ายทอด ถ่ายเอกสาร สแกน ในรูปแบบใดๆ ทั้งสิ้น เว้นเสียแต่จะได้รับอนุญาตจากผู้ประพันธ์เป็นลายลักษณ์อักษรยกเว้นเพื่อการประชาสัมพันอันเป็นประโยชน์แก่หนังสือเล่มนี้เท่านั้น
อัปเดตล่าสุด
27 ก.พ. 2559 09:29 น.
รีวิว (0)
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
กันเกรา, ธัญญรัตน์, วรนันจ้า
หรือจะเรียกพี่กันก็ได้จ้า
++++++++++++
หลังจากรู้สึกเบื่อกับการเป็นมนุษย์เงินเดือนมาหลายปีดีดัก
จึงอยากจะทำงานอะไรก็ได้ ที่ตัวเราสามารถกำหนดงานเองได้อย่างสบายอกสบายใจ
โดยไม่ต้องมีใครมาคอยสั่ง บวกกับการที่เป็นคนชอบดูทีวีมาตั้งแต่เด็ก ๆ โดยเฉพาะละคร ที่เขาประณามว่าเป็น ละครน้ำเน่า นั่นล่ะค่ะ
เลยมานั่ง ๆ นอน ๆ คิดว่า ถ้าเราแต่งนิยายขึ้นมาสักเรื่องนี่ เราจะทำได้ไหมนะ
พอปิ้งไอเดียได้ดังนี้ ก็โซโล่เลย อิอิอิอิเริ่มเขียนครั้งแรกได้ไปหลายหน้า
ความที่อายกลัวพี่ ๆ น้อง ๆ หลาน ๆ และคนรอบข้างจะมาแอบอ่าน
เลยใส่พาสเวิร์ดไว้ซะดิบดี แล้วก็ทิ้งไปนานพอดู จะกลับอีกที ดันลืมพาสเวิร์ดซะนี่
แก้ยังไงก็ไม่ได้ เลยจำต้องเริ่มต้นใหม่ ‘อีกครั้ง’เขียนครั้งที่สองตั้งพาสเวิร์ดไว้เช่นเดิม
แต่จดไว้ที่ไหนสักแห่ง กันพลาด เขียนไปได้หลายสิบหน้าเหมือนกันค่ะ
แล้วก็ทิ้งไปอีกเพราะทำงานประจำไม่มีเวลามาเขียนต่อ (อิอิอิ ข้ออ้างของคนเรา)
กลับมาอีกที โอ้...แม่เจ้า...ลืมพาสเวิร์ดอีกแล้ว นั่งทำใจแล้วใจอีก
เพราะเสียดายงานที่ทำมาแต่ก็จำจะต้องเริ่มเขียนครั้งที่สามอีกจนได้ ดังคำที่ได้ยินบ่อย ๆ ว่า
คนเราต้องรู้จักถอยมาสักก้าว เพื่อก้าวใหม่ที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม ครั้งนี้มุ่งมั่นมาก
นั่งเขียนไม่ยอมหยุด ไปได้กว่าห้าสิบหน้าแล้ว แต่ โอ้...พระเจ้าช่วย ครั้งนี้พาสเวิร์ดไม่ได้ลืมแต่อย่างใด
แต่แล้ปท้อปที่ใช้นั้น เก๋ากึ๊กมากกกกกกกก ดันพังจนซ่อมไม่ได้ และกู้ไฟล์ไม่ได้อีกเช่นกัลลลลลกำจริง ๆ
ทางเส้นน้ำหมึกที่วาดหวังเอาไว้ ไม่ง่ายอย่างที่คิดเสียแล้ว นั่งทำใจอยู่หลายวันเหมือนกัน
ก่อนจะเริ่มต้นใหม่ และเขียนจนจบได้ในที่สุดเฮ้อ....
ยิ้มอีกแล้วเราเกือบสิบปีทีเดียวกว่าที่จะค้นพบตัวเองว่ารักและชอบงานด้านนี้มากแค่ไหน
และมีความสุขในทุก ๆ ครั้งที่ได้ลงมือสรรสร้างงานแต่ละชิ้นออกมาสู่สายตาท่านผู้อ่าน
และความสุขนั้นเพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวีคูน เมื่อนักเขียนได้รู้ว่า ท่านผู้อ่านมีความสุขกับงานของเราพี่หนูไม่ทราบว่านักเขียนท่านอื่นจะรู้สักยังไงบ้าง
แต่สำหรับพี่เองแล้ว สุขใจทุก ๆ ครั้งที่มีแฟนคลับมาบอกว่า งานนิยายของเราแล้ว
หัวเราะ ร้องไห้ หรือมีความสุขไปกับตัวละครนั้น ๆ ขอบคุณจากใจจริงค่ะ
ที่ท่านผู้อ่านได้หยิบยื่นความสุขให้นักเขียนคนนี้มาโดยตลอด“รอยยิ้มและความเมตตาจากท่าน คือแรงผลักดันให้นักเขียนก้าวเดินต่อไปค่ะ”
++++++++++++
