ขุนอาจจบ

ขุนอาจ ข้าหลวงหนุ่มที่ทำมาค้าขายเป็นอาชีพคู่กัน ขุนอาจได้ขนของไปขายยังต่างเมืองอยู่เป็นนิจ วันหนึ่งได้ไปเจอโจรปล้นสะดมชาวบ้านและฆ่าฟันชาวบ้านไปมากมาย จึงได้เข้าปราบปรามล้างบางโจรชั่ว และเขาได้ช่วยเด็กสาวที่กำลังจะโดนโจรเอาไปขายไว้หนึ่งคน สืบแล้วได้ความว่าพ่อแม่ของเธอถูกโจรฆ่าตายไปแล้ว และบ้านช่องก็ถูกไฟเผาเสียจนมอดไหม้ ญาติโกโหติกาก็ไม่มี ขุนอาจจึงต้องพาเด็กสาวกลับไปด้วย 

เพราะมีพ่อที่เป็นข้าหลวงร่ำรวยและมีเมียบ่าวมากมาย ขุนอาจได้เห็นความวุ่นวายทุกวี่ทุกวันมาตั้งแต่เด็ก และความเจ้าชู้ของพ่อที่ทำแม่ของเขาตรอมใจตาย ขุนอาจเลยมีอคติกับผู้หญิงผู้หญิงทุกคน  

"อย่าได้เข้าใจผิด ข้าก็แค่สงสาร ไม่ได้คิดพิศวาสเอ็งเลยสักเสี้ยว ข้ารำคาญผู้หญิงจะตาย!" 

ดอกแก้ว เด็กสาววัยขบเผาะเพิ่งกำพร้าเนื่องจากพ่อแม่ถูกโจรฆ่าตาย ยังไม่ทันได้หายโศกเศร้าก็ต้องมาโชคร้ายเมื่อโดนโจรชั่วจับเธอเพื่อเอาไปขายให้เป็นนางบำเรอให้แก่เหล่าเศรษฐีแก่ แต่ระหว่างทางก็เจอกับผู้พระคุณที่มาเจอกลุ่มโจรและกวาดล้างพวกมันจนสิ้นซาก 

"แก้วทำกับข้าวเก่ง ซักผ้าเป็น ตกปลาได้ ตอนนี้แก้วไม่มีพ่อแม่แล้ว ขอแก้วไปอยู่ด้วยนะจ๊ะ" 

นิยายพีเรียดเรื่องนี้เขียนขึ้นตามจินตนาการของผู้เขียน ไม่มีการอ้างอิงตามประวัติศาสตร์ ชื่อตัวละคร สถานที่ เป็นเพียงการสมมติขึ้นมาเท่านั้น 

นิยายเรื่อง ขุนอาจ นี้ เป็นเรื่องหนึ่งในซีรีส์พี่ขุน  

เรื่องนี้เป็นการเขียนแนวพีเรียดเรื่องแรกของผู้เขียน และเป็นเรื่องแรกที่ใช้นามปากกากระดาษม่วง(สำหรับเขียนพีเรียด) การใช้คำและสำนวนอาจจะไม่สละสลวยเท่าที่ควร วอนขอนักอ่านเปิดใจลองอ่านดูก่อนนะค้า 

นิยายเรื่องขุนอาจ เผยแพร่ครั้งแรกวันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๙