อุ้มรักคนเสเพลจบ

เขา...ก็แค่ผู้ชายเสเพล 

รักสนุกไม่อยากผูกพัน 

และไม่คิดรักใครจริงจัง 

ผู้หญิงก็แค่ของเล่นที่เบื่อแล้วก็ทิ้ง 

แต่...วารินไม่ใช่ของเล่นที่เขาจะทิ้งได้ง่าย ๆ  

-------------------------------------------------------------------------------- 

“น้ำท้องค่ะ!” 

“ผมแน่ใจว่า เด็กในท้องนี่ไม่ใช่ลูกของผม”   

สรรพนามที่เปลี่ยนไปจนดูห่างเหิน ทำให้วารินถึงกับตัวชาวูบ  หนาวสะท้าน แต่เพียงสบสายตาของเขาก็ลมออกหู  

“พูดหมา ๆ แบบนี้ได้ยังไง ถ้าเด็กนี่ไม่ใช่ลูกของพี่แล้วจะเป็นลูกของใคร”  

“ใครจะไปรู้ล่ะ คุณเองก็น่าจะรู้อยู่เต็มอก”  

“แต่น้ำไม่เคยมีใครนอกจากพี่เก่ง” 

“ผมจะไปรู้ได้ยังไงล่ะครับ คุณอาจจะมีอีกหลายคนลับหลังผมก็ได้ อีกอย่างไม่มีทางที่ผมจะทำให้คุณหรือผู้หญิงคนไหนท้องได้ เพราะ...ผมเป็นหมัน!” 

“พี่เก่ง...”  

วารินรู้สึกราวกับถูกไม้หน้าสามฟาดที่หน้าอย่างแรงจนมันชาไปทั้งตัวกับสิ่งที่ได้ยินจากปากเขา 

เป็นหมันงั้นหรือ... 

“ถ้าคุณอยากจะจับผมด้วยการบอกว่าท้อง แล้วจะมาโยนให้ผมเป็นพ่อของเด็กเนี่ยนะ บอกเลย...ไม่มีทาง!”  

------------------------------- 

แนะนำตัวละคร 

พระเอก ปรินทร (เก่ง)  

นางเอก วาริน (น้ำ)  

เพื่อนนางเอก เพียงขวัญ (ขวัญ) 

เรื่องนี้เป็นเรื่องสั้นนะคะ ไรท์จะลงตัวอย่างให้อ่าน 30% ค่ะ*