คำเตือนเนื้อหา 18+

เนื้อหานี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป โปรดยืนยันก่อนรับชม

เริ่มอ่านตอนแรก

ภรรยาเจ้า

นักเขียน:เฌอมา

0.0(0 รีวิว)
ตอน
5
เข้าชม
36K
ถูกใจ
129
ความคิดเห็น
12
เพิ่มลงคลัง
98


ภ ร ร ย า เ จ้ า________________________________________________________________________________________

20 August 2015

By เฌอมา





..เออ! แต่งก็ได้! แต่แหวนฉันน่ะต้องเพรชเม็ดโตๆเท่านั้นนะ ขอเม็ดใหญ่กว่าชมพูอารยา!..
..แกไปเลือกเอาเองล่ะกันในวัง ฉันให้ 10 วงเลย ใส่มันทุกนิ้ว!..
...แกพูดแล้วนะ! งั้นแต่งพรุ่งนี้เลย ฉันจะรีบกอบโกย!..






ลัลนามองก้อนเพชรเม็ดโตที่ประดับอยู่บนเรือนแหวนอย่างชอบอกชอบใจ น้ำเพชรงามบนนิ้วนวลนางข้างซ้ายต้องแสงไฟในห้องวิบวับจับตาเธอไปหมด

...มองเท่าไรก็ไม่เคยเบื่อเลย แหวนวงนี้มันเขามือไอ้ลูกไม้ซะจริงๆ คิคิ

“ทำอะไรของแกน่ะ เห็นนั่งมองแหวนมาตั้งแต่เย็นแล้ว ผัวกลับมาบ้านไม่คิดจะมานวดมาถูให้ซะหน่อยเหรอ”

เสียงของหม่อมเจ้ากิตติกรผู้เป็นสามีดังขึ้นด้านหลัง เรียกให้หญิงสาวสามัญผู้ถูกยกขึ้นเป็นหม่อมเมื่อไม่กี่วันมานี้ให้หันมอง

“ฉันก็กำลังชื่นชมสมบัติของฉันนะสิถามได้” หญิงสาวกล่าว ก่อนจะมองไปทางสามีในนามด้วยตาฉ่ำเยิ้มแลดูหวานผิดปกติ

หม่อมเจ้ากิตติกรมองแววตาหวานนั้นอย่างขนลุก อดกลัวความเจ้าเล่ห์ของคนตรงหน้าไม่ได้

“อะไรของแก ทำไมมองฉันแบบนั้น”

“แหมมมมมแกก็ ฉันก็มองบ่อเงินบ่อทองของฉันน่ะสิ” ลัลนากล่าวเสียงหวาน “นี้ถ้ารู้ว่าแต่งกับแกแล้วดีแบบเนี้ยะ ฉันแต่งด้วยตั้งแต่อนุบาลหนึ่งแล้ว”

ชายหนุ่มไม่รู้ว่าควรขำหรือเคียดกับคำพูดของคนที่เป็นทั้งภรรยาและเพื่อนดี แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตอบต่อประโยคของเธอไป หญิงสาวก็หันกลับไปมองแหวนแต่งงานของเขาและเธอต่อ ปากก็ไม่หยุดพึมพำรำพันถึงเจ้าแหวนเพชรบนนิ้วเรียวที่ยกขึ้นเสมอหน้าขณะมอง

ลัลนาไม่รู้เลยว่าบุรุษด้านหลังเคลื่อนตัวมาใกล้เพราะตนมัวแต่ชื่นชมก้อนเพชรเม็ดเป้งที่ประดับอยู่บนนิ้วนางข้างซ้าย จนกระทั้งเตียงขนาดคิงไซส์ที่นั่งอยู่ยุบยวบลงไปนั้นล่ะเธอถึงได้รู้สึกตัวแล้วรีบหันไปมอง

หม่อมเจ้ากิตติกรโน้มหน้าเข้ามาประชิดลัลนาคล้ายจะยอกเย้า หากแต่นัยน์ตาคู่คมที่มักสนุกสนานอารมณ์ดีกลับนิ่งสุขุมจนหญิงสาวใจสั่น

“ถ้าชอบขนาดนั้นฉันจะให้ที่ใหญ่กว่านี้...แต่ต้องแลกกับลูกชายของเรานะ”

“...”

“ตกลงไหม...”

 



______________________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น

ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ


นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.

2537 

ห้ามคัดลอก

ทำซ้ำ ดัดแปลง

หรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน

การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.

2537

ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด


[

สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]


แนะนำเรื่อง



ภ ร ร ย า เ จ้ า________________________________________________________________________________________

20 August 2015

By เฌอมา





..เออ! แต่งก็ได้! แต่แหวนฉันน่ะต้องเพรชเม็ดโตๆเท่านั้นนะ ขอเม็ดใหญ่กว่าชมพูอารยา!..
..แกไปเลือกเอาเองล่ะกันในวัง ฉันให้ 10 วงเลย ใส่มันทุกนิ้ว!..
...แกพูดแล้วนะ! งั้นแต่งพรุ่งนี้เลย ฉันจะรีบกอบโกย!..






ลัลนามองก้อนเพชรเม็ดโตที่ประดับอยู่บนเรือนแหวนอย่างชอบอกชอบใจ น้ำเพชรงามบนนิ้วนวลนางข้างซ้ายต้องแสงไฟในห้องวิบวับจับตาเธอไปหมด

...มองเท่าไรก็ไม่เคยเบื่อเลย แหวนวงนี้มันเขามือไอ้ลูกไม้ซะจริงๆ คิคิ

“ทำอะไรของแกน่ะ เห็นนั่งมองแหวนมาตั้งแต่เย็นแล้ว ผัวกลับมาบ้านไม่คิดจะมานวดมาถูให้ซะหน่อยเหรอ”

เสียงของหม่อมเจ้ากิตติกรผู้เป็นสามีดังขึ้นด้านหลัง เรียกให้หญิงสาวสามัญผู้ถูกยกขึ้นเป็นหม่อมเมื่อไม่กี่วันมานี้ให้หันมอง

“ฉันก็กำลังชื่นชมสมบัติของฉันนะสิถามได้” หญิงสาวกล่าว ก่อนจะมองไปทางสามีในนามด้วยตาฉ่ำเยิ้มแลดูหวานผิดปกติ

หม่อมเจ้ากิตติกรมองแววตาหวานนั้นอย่างขนลุก อดกลัวความเจ้าเล่ห์ของคนตรงหน้าไม่ได้

“อะไรของแก ทำไมมองฉันแบบนั้น”

“แหมมมมมแกก็ ฉันก็มองบ่อเงินบ่อทองของฉันน่ะสิ” ลัลนากล่าวเสียงหวาน “นี้ถ้ารู้ว่าแต่งกับแกแล้วดีแบบเนี้ยะ ฉันแต่งด้วยตั้งแต่อนุบาลหนึ่งแล้ว”

ชายหนุ่มไม่รู้ว่าควรขำหรือเคียดกับคำพูดของคนที่เป็นทั้งภรรยาและเพื่อนดี แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตอบต่อประโยคของเธอไป หญิงสาวก็หันกลับไปมองแหวนแต่งงานของเขาและเธอต่อ ปากก็ไม่หยุดพึมพำรำพันถึงเจ้าแหวนเพชรบนนิ้วเรียวที่ยกขึ้นเสมอหน้าขณะมอง

ลัลนาไม่รู้เลยว่าบุรุษด้านหลังเคลื่อนตัวมาใกล้เพราะตนมัวแต่ชื่นชมก้อนเพชรเม็ดเป้งที่ประดับอยู่บนนิ้วนางข้างซ้าย จนกระทั้งเตียงขนาดคิงไซส์ที่นั่งอยู่ยุบยวบลงไปนั้นล่ะเธอถึงได้รู้สึกตัวแล้วรีบหันไปมอง

หม่อมเจ้ากิตติกรโน้มหน้าเข้ามาประชิดลัลนาคล้ายจะยอกเย้า หากแต่นัยน์ตาคู่คมที่มักสนุกสนานอารมณ์ดีกลับนิ่งสุขุมจนหญิงสาวใจสั่น

“ถ้าชอบขนาดนั้นฉันจะให้ที่ใหญ่กว่านี้...แต่ต้องแลกกับลูกชายของเรานะ”

“...”

“ตกลงไหม...”

 



______________________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น

ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ


นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.

2537 

ห้ามคัดลอก

ทำซ้ำ ดัดแปลง

หรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน

การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.

2537

ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด


[

สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]


อัปเดตล่าสุด

14 ม.ค. 2559 22:01 น.

รีวิว (0)

เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว

รีวิวทั้งหมด (0)

ยังไม่มีรีวิว

เขียนรีวิว

ภรรยาเจ้า
ให้คะแนนรีวิว5.0
ซ่อนรีวิว (สปอยล์)
ถูกใจ:

ตอบกลับรีวิว

รายงาน

แก้ไขตอบกลับรีวิว

แก้ไขรีวิว

สามารถแก้ไขรีวิวได้เพียง 1 ครั้งภายใน 24 ชั่วโมงหลังการแก้ไขล่าสุด เมื่อแก้ไขรีวิวแล้ว จำนวนถูกใจและการตอบกลับรีวิวนั้นจะถูกรีเซ็ต

ลบรีวิว

สามารถลบรีวิวได้อีก 24 ชั่วโมงหลังจากการแก้ไขล่าสุด เมื่อลบรีวิวนี้แล้ว จะไม่สามารถถูกเรียกคืนกลับมาได้

ธัญเหมาเหมา

ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด

เฌอมา

นิยายของ เฌอมา (3)

ดูทั้งหมด

นิยายเรื่องอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง