ข้าเกิดใหม่ในร่างเถ้าแก่เนี้ยใจร้าย จบ

                แนะนำตัวละคร

               เมษา ( มู่หยวนซี)

เมษา   หญิงสาวที่ชอบอ่านนิยายเป็นชีวิตจิตใจ จนวันหนึ่ง เธอได้ไปอ่านนิยายเรื่องหนึ่งของนักเขียนที่จำชื่อไม่ค่อยได้ เพราะอาศัยว่าอ่านแต่ผ่านๆ ตาแถมยังไม่ได้กดเข้าชั้น  แต่พออ่านไปได้สักพัก ก็เริ่มรู้สึกหมั่นไส้คุณไรท์ที่แต่งนิยายบ้าบอให้นางร้ายไม่มีเหตุผลฉิบหาย จนแทบอยากจะมุดเข้าจอโทรศัพท์ไปแก้ไขชะตาชีวิตและนิสัยอันร้ายกาจของนางร้ายเช่น มู่หยวนซี ซะเอง

                 ป่ายถิวเชียว

เจ้าของโรงเตี๊ยมที่ได้รับจากอากง ผู้เป็นสามีที่แต่งงานกับมู่หยวนซีเหตุเพราะเป็นคำบรรชาของอากง( คุณปู่) ที่เห็นชอบเพราะเทียวพูดกรอกหูว่าท่านอยากอุ้มหลาน ป่ายถิวเชียวที่พอเห็นมู่หยวนซีก็ไม่ได้คิดกระไรมากให้แต่งก็แค่แต่ง เพราะป่ายถิวเซียวเองก็หาได้สนใจหญิงใดในแคว้นเว่ยไม่ ได้แค่คิดว่า อยู่ด้วยกันไปก็คงรักกันไปเอง เหตุเพราะมู่หยวนซีเป็นคนสวย ถ้าหากอยู่กันไปสักหน่อย ถ้าหากว่าสองคนมีเจ้าก้อนที่จะเกิดขึ้นมา ครอบครัวคงสุขสันต์ไม่น้อย  แต่ยิ่งอยู่ด้วยกันไปนานๆๆ ความร้ายกาจของมู่หยวนซียิ่งเพิ่มขึ้น แม้แต่อากงนางก็ไม่เคยจะเห็นหัว จนความผิดครั้งใหญ่ที่นางก่อขึ้น ป่ายถิวเชียวจึงเอ่ยเรื่องหย่าต่อหน้าท่านแม่ทัพที่เป็นถึงผู้บังคับบรรชาของตนเอง

☆☆☆ คุณนักอ่านที่รัก เรื่องนี้เป็นเรื่องของคู่ของนางร้ายไร้เหตุผลอย่างมู่หยวนซี ที่หลังๆๆมานางรู้สึกผิด สุดท้ายนางเองก็คือสหายของลี่ถิงอัน  เรื่องนี้มีnc ดุเดือดนะคะ เหตุเพราะผู้เป็นสามีต้องการแค่ลูกเท่านั้น ตอนแรกที่เรื่องแดงใหม่ๆๆกะว่าจะรีบหย่า แล้วไล่นางไปจากจวนเสีย แต่สุดท้ายนางกลับหอบเงินขนทองหนี แล้วหลังๆๆหลังจากเจอตัวนางกลับมาเลยคิดได้ว่า ยังไงก็เสียเงินไปแล้ว ไอ้ที่เสียไปข้าขอเป็นเจ้าก้อนแทนก็แล้วกัน อีกคนต้องการแค่ลูก ส่วนแม่จะไสหัวไปไหนก็ไป ส่วนอีกคนจะมาพลิกชะตาชีวิต มู่หยวนซีพร้อมลบข้อครหาจะล้างมลทิลที่ว่านางมีชู้ และใหนๆๆก็ได้เกิดใหม่ทั้งที ก็อยากมีครอบครัวที่อบอุ่น เพราะสงสารสามีที่อดีตมู่หยวนซีคนเก่า หาได้สนใจสามีเท่าที่ควรไม่  แต่มู่หยวนซีคนนี้นี่แหละ จะทำให้สามีของนางมีความสุขเอง

☆ ย้ำนิยายเรื่องนี้แต่งตามจินตนาการของผู้แต่ง สถานที่ ตัวละคร ไม่ได้อ้างอิงถึงประวัติศาสตร์ความเป็นจริงในยุคนั้นๆๆ และมีการบรรยายถึงฉากร่วมเพศ อาจจะไม่สมเหตุสมผลไปบ้าง ต้องขออภัยมา ณ.ที่นี้ด้วยนะคะ                    

               ผู้แต่ง

            รัตนาภรณ์