ม่านรักมาเฟียจบ

ม่านรักมาเฟีย  

ม่านรักมาเฟีย เคยตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์วีนัสพลัส 2010 ในนามปากกา ปลายไผ่ เมื่อปี 2555  เมื่อหมดสัญญา นักเขียนจึงนำมาปรับปรงเนื้อหาบางส่วน และวางจำหน่ายในรูปแบบ e-book ในนามปากกา วรัมพร  

ตัวอย่างบางส่วน 

“กรี๊ด!!! ” 

“ว้าว! ดาร์ลิ่ง คุณนี่ร้องดังชะมัด ผมชอบจริงๆ แล้วผมก็อยากได้ยินเสียงครางของคุณบ้างจังเลย แต่เอ...ผมว่าเรามาต่อกิจกรรมเมื่อช่วงเย็นกันดีไหม ตรงนี้ก็ได้ ผมไม่ถือ” 

เจ้าของอ้อมกอดที่รัดแน่นราวกับจะหล่อหลอมเธอเข้าไปในตัวเอ่ยเสียงทุ้มชิดใบหูเล็กที่เขารับรู้ได้ว่ามันกำลังสั่นระริก ก่อนใช้ฟันคมขาวสะอาดขบเม้มแรงๆ ด้วยความมันเขี้ยว แล้วไล่ปลายลิ้นอุ่นเลาะเล็มทั่วซอกหูขาว ไล้เรื่อยมาตามลำคอระหง คนที่โดนรุกเร้าก็หดคอเกร็งจนขนกายลุกชัน สองมือน้อยยกประทุษร้ายด้วยการดึงติ่งหูคนบ้ากามจนแอนโทนี่ร้องลั่น เหตุเพราะเกิดมาไม่เคยโดนใครบิดหู แถมมันยังเจ็บราวกับหูจะขาดเสียให้ได้ 

“ดาร์ลิ่ง...ดาร์ลิ่ง.... ผมเจ็บ” 

ปากก็ร้องทว่ามือกลับเลื่อนลงไปจับสะโพกมนแล้วบีบเคล้นอย่างเอาคืน ก็ให้มันรู้ไป เขาจะลองทนเจ็บหูแต่ได้ลูบไล้สะโพกแม่สาวหน้าหวานก็ถือว่าคุ้ม ว่าแล้วก็เลื่อนฝ่ามืออันใหญ่โตมาวางทาบบนเนินเนื้อสวยสดงดงามดั่งดอกไม้แรกแย้มที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้กระโปรงตัวสวยของหญิงสาวอย่างรวดเร็ว เมื่อมือของเจ้าหล่อนบิดใบหูเขาซะเต็มแรง