ทาสสวาทคุณพ่อที่รัก จบแล้วนะค่ะ

อิฐ อิฐธิกรณ์ นาราธาร

อายุ 35 ปี

สูง 187 น้ำหนัก 68

รูปร่าง สูง ผิวคล้ำแดด นิสัยชอบเอาแต่ใจ

เป็นเจ้าของไร่สายธารรัก

ผมเป็นคนที่มีอารมณ์ทางเพศสูง

"ถ้าผมอยากตรงไหน ผมต้องได้"

คุณหญิงพริม คุณหญิงพิมาลา นาราธาร

อายุ 35 ปี สูง 160 น้ำหนัก 48

รูปร่างผอมสูง เพราะมีโรคประจำตัว

เป็นภรรยาของอิฐ

"ในเมื่อฉันให้ความสุขคุณไม่ได้ ฉันก็จะหาคนมาให้ความสุขคุณต่อจากฉันค่ะ"

พริ้ง พิมพา นาราธาร

อายุ 30 ปี สูง 165 น้ำหนัก 55 กก.

เป็นคนที่คุณหญิงรักและไว้ใจที่สุด

"คุณหญิงอยากให้พริ้งทำอะไร พริ้งทำให้คุณหญิงทุกอย่างค่ะ เพราะชีวิตของพริ้งเป็นของคุณหญิง"

พราว พิมพิกา นาราธาร

เป็นเด็กสาวที่พริ้งอุปการะเลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็ก

เป็นเด็กดี น่ารัก ทำทุกอย่างได้เพื่อคนที่รัก

"พราวจะทำหน้าที่แทนคุณแม่เองค่ะ"

พีช พีชวัฒน์ นาราธาร

เป็นเด็กที่พริ้งและอิฐอุปการะพร้อมกับพราว

เป็นคนเจ้าเล่ห์ ชอบแตะอั๋งน้องสาว แต่ก็เป็นคนดี แต่ต้องมาดีแตกเพราะยัยน้องสาวขี้สงสัยนี้แหละ

"ลูกแพรจ้า พี่ว่าพี่ขอสำรวจดูตรงนั้นของลูกแพรก่อนดีกว่า เผื่อลูกแพรเป็นอะไรพี่จะได้พาไปหาหมดทัน"

ลูกแพร แพรวา นาราธาร

เป็นลูกสาวของอิฐและพริ้ง

เป็นเด็กขี้สงสัย

"ทำไมคุณพ่อถึงเอาของคุณพ่อใส่เข้าไปในตัวพี่พราวค่ะ พี่พีช"

"อิฐค่ะ พริมขอโทษ พริมรู้ว่าคุณต้องการ แต่พริมช่วยเหลือคุณไม่ได้ หมอบอกพริมว่าพริมจะอยู่ได้อีกไม่นาน พริมขออะไรคุณอย่างได้ไหมค่ะ"

"อะไรหรอคุณพริม ขอให้คุณบอกมา ผมจะทำให้คุณทุกอย่างเลยที่รัก"

"อิฐช่วยรับพริ้งเป็นภรรยาอีกคนได้ไหมค่ะ"

"ว่าไงนะ คุณจะบ้าหรอ พริม ผมมีคุณอยู่ทั้งคน แต่คุณจะให้ผมเอายัยคนนั้นมาเป็นภรรยาผมอีกเนี่ยนะ"

"ใช่ค่ะ คุณมีพริมแล้ว แล้วพริมช่วยอะไรคุณได้ไหมค่ะ ถ้าเป็นพริ้งเธอจะช่วยคุณได้ไงค่ะ คุณไม่ต้องออกไปหาข้างนอกด้วย นะค่ะ ถือว่าพริมขอร้องเป็นครั้งสุดท้ายก่อนตาย"พริมจับมืออิฐแล้วพูดพร้อมน้ำตาไหลออกมาเป็นสาย

"เอ่ออ... ก็ได้คุณพริมผมยอมคุณแล้ว คุณอย่าพูดแบบเมื่อกี้อีกนะ คุณต้องอยู่สิ ต้องอยู่กับผมไงที่รัก"น้ำตาลูกผู้ชายไหลพราก ด้วยความที่สงสารภรรยาอันเป็นที่รัก

"ขอบคุณค่ะอิฐ งั้นคุณช่วยไปตามพริ้มมาให้พริมหน่อยนะค่ะ พริมอยากคุยกับพริ้ง"

"งั้นเดียวผมไปตามมาให้"

ด้านพริ้ง

"นี้เธอ อยากมากหรอไง ไปพูดอะไรกับคุณหญิงอีกละ ถึงกับจะยกย่องเธอหึ ถ้าอยากมากก็ไปหาเอาด้านนอก ฉันไม่ชอบผู้หญิงสกปรกจำไว้"อิฐตะคอกออกไป แล้วจับเธอเขย่าหัวสันหัวคลอน

"พริ้งเปล่านะค่ะ คุณอิฐ ปล่อยพริ้งเถอะค่ะ โอ๊ย พริ้งเจ็บ" เธอแกะมือเข้า พร้อมกับร้องขอความเมตา

"คุณหญิงรออยู่ด้านบน ไปสิ อยากได้อะไรอีกละ สมบัติ หรือผัว คุณหญิงคงใจอ่อนยกให้เธอ"อิฐผลักเธอ พร้อมกับพูดถากถาง

ด้านคุณหญิง

"อ้าวพริ้ง เข้ามาสิจ๊ะ"

"ค่ะคุณหญิง คุณหญิงมีอะไรจะใช้พริ้งหรือค่ะ "

"เปล่าจ๊ะ แต่ฉันมีเรื่องจะขอร้องพริ้ง"

"มีอะไรหรือค่ะคุณหญิง พริ้งทำให้คุณหญิงทุกอย่างขอให้บอกมาเถอะค่ะ"

"ฉันอยากให้เธอแต่งงานกับอิฐ "

"ห๊า วะ...ว่าไงนะค่ะ คุณหญิง เอ่อ เรื่องนี้พริ้งคงทำให้คุณหญิงไม่ได้หรอกค่ะ"

"หึๆ ฉันก็ว่าแล้ว ใช่สิ ไหนเธอเคยบอกฉันว่าชีวิตเธอเป็นของฉันไงพริ้ง"

"ค่ะ เอ่อ แต่ว่า"

"ไม่มีแต่พริ้ง ถ้าเธอยังเห็นแก่ข้าวแดงแกงร้อนที่ฉันให้เธอกินเข้าไป เธอก็ต้องทำตามที่ฉันบอก แล้วก็ช่วยไปตามอิฐเข้ามาให้ห้องฉันด้วย"

"ค่ะ คุณหญิง"

"มากันพร้อมแล้วสินะ อิฐค่ะ ในฐานะที่คุณรักพริม คุณบอกว่าจะทำทุกอย่างให้พริมมีความสุข งั้นพริมขอให้คุณรับพริ้งเป็นภรรยาอีกคนได้ไหมค่ะ แล้วก็เพื่อไม่ให้ข้อตกลงของเรา 3 คนไม่บิดพริ้ว พริมอยากให้อิฐกับพริ้งมีอะไรกันต่อหน้าพริมค่ะ ถือว่าพริมขอนะค่ะ"

"โธ่ โว้ย พริมคุณเป็นอะไรของคุณเนี่ย"

"คุณหญิงค่ะ ไม่นะค่ะ พริ้ง"

"หยุดค่ะ อิฐ ยัยพริ้ง พวกคุณอยากเห็นพริมตายตอนนี้หรอค่ะ"

ด้านอิฐ

"หึ คุณอยากให้ผมมีอะไรกับแม่นี้ใช้ไหม ได้"อิฐใช้สายตาอาฆาตมองไปที่พริ้ง พร้อมเดินเข้าไปผลักพริ้มให้นอนลงบนพื้นพรมข้างเตียงคุณหญิงพริม แล้วใช้มือกระชากเสื้อผ้าของพริ้งขาดติดมือออกมา

"โอย พริิ้งเจ็บคุณอิฐ ไม่นะค่ะ อย่าทำพริ้ง อือๆ พริ้งกลัวแล้ว คุณหญิงช่วยพริ้งด้วย คุณหญิง อือๆๆ "ร้องห้ามพร้อมบอกขอความเมตา จากอิฐและขอความช่วยเหลือจากคุณหญิงของเธอ

"อิฐค่ะ อิฐทำกับพริมยังไง ช่วยทำกับพริ้งแบบนั้นได้ไหมค่ะ ถือว่าพริมขอ " คุณหญิงพริมพูด ทั้งที่ยังนอนอยู่กับที่ ดูสามีตัวเองมีอะไรกับคนสนิท

"อืมๆๆๆๆๆ จุ๊บ จ๊วบๆๆ อ่า "สองมือของอิฐกายเป็นปลาหมึกอย่างดีเพราะตอนนี้มันทำหน้าที่ทั้งบีบ ขย้ำ ฟ้อนเฟ้น เต้าคู่งานพริ้งไม่หยุด จากที่จะทำให้คุณหญิงพอใจ แต่ตอนนี้อารมณ์อยากของอิฐเริ่มมาทำให้เขาไม่ใส่ไม่ยั้ง ปากก็คอยเลีย คอยดูด คอยดุน ทำหน้าที่สลับกับมืออย่างชำนาญการ

"อย่า อะ อย่า ซี๊ด อะ อ่า คุณ คุณอิฐ "ปากห้ามแต่ร่างกายไม่ค่อยร่วมมือเท่าไร มันค่อยแต่บิดไปบิดมาเพราะความเสียวที่อิฐมอบให้ ยังไม่พอ พออิฐทำท่าจะถอยห่างอุสสาแอ่นส่ายหน้าอกที่มีเต้าขนานมหึมาให้แนบชิดกับปากเข้าอีก

"เธอนิร่านเหมือนกันนะ ฉันแค่ปลุกนิดเดียวเธอก็ลุกปุบ หึๆ แบบนี้สิ ฉันชอบ"อิฐพูดพร้อมกับใช้ลิ้นของเขาค่อยๆ ลากขึ้นลง วนจากยอดปลายเต้าลงมาที่ฐาน แล้วค่อยๆดูดๆ อมๆ เหมือนเด็กทารกหิวนมจากแม่ เขาเม้นตรงปลายหยอดเพื่อให้เธอเกิดอาการเสียว

"อ่ะ อ๊า ซี๊ส คุณ...อิ...สส อ๊า อะอ่า อ่า "พริ้งบิดตัวไปมาพร้อมกับสูดปากเหมือนได้กินแกงเผ็ดมาใหม่ๆ  เธอรู้สึกม้วนท้องและเสียวท้องน้อย

"อืม หวาน เธอหวานเหลือเกิน อืมๆๆ พริ้ง"มือยังทำหน้าที่บีบ ขย้ำเต้าต่อไป ส่วนปากนะหรอ ค่อยๆ ไล่เลีย ดูดเม้ม ลงมาเรื่อยๆ จนมาถึงเนินสาว

"ตรงนี้ของเธอสวยจังเลย พริ้ง พี่ขอละนะ" ปากประกบปากส่วนมือหนาก็ค่อยๆ เลื่อนลงมาสัมผัสกับเนินสาว ทำเอาพริ้งถึงกะร้องซี๊ดเพราะความเสียวยิ่งกว่าเก่า

"อ๊ะ อย่า ตรงนั้นไม่ได้นะค่ะ อ๊ะ ไม่ อ่ะ ซี๊ดๆๆ"ร้องห้ามพร้อมขยับหนีมือหนาที่มาป่วนเปี้ยนอยู่แถวเนินสวาท

"หึๆ อย่าหริืออยากหึ" มือหนายังคงเร่งจังหวะในการนวดคลึงเนินสวาทจนมีน้ำไหลออกมา เขาจึงส่งนิ้วเรียวสอดใส่เข้าไปในช่องทางสวาทของเธอ

"อะ ซี๊ด อ่ะ เจ็บ "หลังจากเข้าไปได้หนึ่งนิ้วอิฐก็รอให้ช่องทางสวาทของเธอคุ้นชินกับสิ่งแปลกปลอมก่อน

"ดีขึ้นหรือยัง" พอเห็นเธอค่อยๆ ขยับเขาก็รู้ว่าเธอคงจะดีขึ้นแล้วเลยค่อยๆ ขยับเข้าออกช้าๆ แล้วเริ่มเร็วขึ้น เร็วขึ้นเรื่อยๆ จนเธอเส็ดไปหนึ่งรอบ

"อะ อ่ะ อ่ะๆๆๆๆ ซี๊ด อ่ะ อ่า อ้าอ๊าาาาา" พออิฐเห็นน้ำหวานไหลออกมาจากร่องสวาทเข้าก็ไม่รอช้า ก้มหน้าไปดูดเลีย กลืนกินจนหมด แล้วใช้ปากดูดๆดุนๆปุ่มสวาทปุ่มสวาทจนเธอเกิดอาการเสียวขึ้นมาอีกรอบ

"อะ อ่ะ อ่าาา อืม ซี๊ ด ไม่ ไม่ ไม่ไหวแล้ว ซี๊ด อิฐขา อ่าาา ซี๊ดดด" คราวนี้อิฐใช้นิ้วเรียวของเขาแวกเนินสวาทออกให้กว้างแล้วลิ้นของเขาแย่ลงไปในร่องสวาทเรื่อยๆ จนเธอเกือบจะแตกอีกรอบ แต่เขาก็มาหยุดกระทันหัน ทำให้เธอค้างเติง

"อ่าาา อืม อ่าซี๊ด ดด อ่า ออืม อ่าซี๊ด เสียวๆ อิฐ อะ"

"5555 อยากใช่ไหมคับพริ้ง ขอผมสิ แล้วผมจะให้"พูดพร้อมกับลุงขึ้นเปลื้องเสื้อผ้าออก แล้วกลับมาคร่อมเธอไว้ด้วยร่างเปลือยเปล่า อีกมือก็คอยสาว คอยรูด ให้ลูกชายของเข้าพร้อมทำศึก จนตอนนี้มันตั้งชูชัน แต่แล้วเธอก็ไม่ร้องขอ เขาจึงจับเอาอิฐน้อยที่มีขนาดใหญ่กว่าข้อมือของเธอมาถู ไถกับร่องสวาทของเธอจากช้าเป็นเร็ว

"พริ้งจ้า พี่เสียวเหลือเกิน อ่ะ อ๊า พี่ไม่ไหวแล้ว พี่ขอละนะ ส๊วบ"อิฐน้อยขยายตัวจนได้ทีเขาก็ไม่รอช้า จับมันสอดเข้าไปทางร่องสวาทของเธอทีเดียวมิดด้าม

"กรี๊ดดดดดด อ๊าย ไม่ เอาแล้ว อือๆ พริ้งเจ็บ อือๆ เอามันออกไปจากตัวพริ้งนะ พริ้งเจ็บ อือๆๆๆ"น้ำตาไหนพราก กรี๊ดร้องขอความเห็นใจจากเขา

"พริ้ง พี่ขอโทษๆ พริ้ง อ่ะ ซี๊ด อย่าขยับ ซี๊ด พริ้ง อะ พริ้งอยู่นิ่งๆก่อน ซี๊ด อะ ดีขึ้นหรือยัง"อิฐต้องใช้มือและปากช่วยทำให้เธอลืมความเจ็บลงไป และเขาต้องใช้ความอดทนอย่างมากเพราะ พริ้งยังใหม่อยู่ถ้าวู่วามทำรุนแรงไปเขาอาจจะไม่ได้กินเธอทั้งคืนแน่

พริ้มเริ่มขยับตัว เขาก็ไม่รอช้าค่อยๆ ขยับดุ้นเอ็นขนาดใหญ่เข้าออกช้าๆ แล้วค่อยเร็วขึ้นเร็วขึ้น ด้วยความมันและอารมณ์กระสันอยากของอิฐทำให้เขาทิ่มทะลวงท่อนเอ็นลึกเข้าไปในร่องสวาทของเธอไม่ยั้ง

"อ่ะ อ่าาาาาาาาาอ่ะ ซี๊ด เสีย...ว พี่อิฐ ไม่ ไหว แล้วค่ะ ซี๊ด อะ อ่า อ่ะ อ๊าาาาาาาาาาาาา"พริ้งกระตุกสอง สามครั้ง แล้วเธอก็เส็ดไปอีกรอบ

"อ่ะ รอ พี่ ด้วยซี๊ด ตอดดีจริงๆ ซี๊ด พี่ อ่า อ่ะ อ๊า ก็จะ เส็ด แล้ว ซี๊ด อ๊าาาาาาาาาาา"หลังจากเธอตอดแรงๆสองสามครั้งเขาก็เส็ด พร้อมกับปล่อยน้ำรักเข้าไปในร่องสวาทของเธอ

ด้านคุณหญิงพริมช"เอาละ เห็นแบบนี้แล้วพริมคงหลับสบาย เพราะอิฐคงมีคนดูแลต่อจากพริมแล้ว อิฐกับพริ้งไปพักผ่อนเถอะจ๊ะ พริมไม่รบกวนแล้ว"

ช่วยกันโหวต ช่วยกันเม้นเป็นกำลังให้ไรท์ด้วยนะค่ะ เพราะนี้เป็นนิยายเรื่องแรกของไรท์ ถ้าไรท์พิมพ์ผิดหรือตรงไหนไม่เข้าตารีดบอกได้เลยนะ ค่ะ เดียวไรท์จะไปแก้ไข