ณ โรงเรียนไฮสคูล
"สวัสดี คะ ฉันชื่อ นางสาวกมลเนตร รัตนกุล ชื่อเล่น เนตร คะ" ฉันแนะนำตัวเองให้กับครในห้องฟัง ที่ฉันได้เรียนโรงเรียนที่มีชื่อเสียงก็เพราะว่า!ฉันชอบชิงทุนเข้ามา นะสิ! "กมลเนตรงั้นเธอไปนั่งริมประตูหลังห้องสุกกับมาลิษานะ แล้วมาลิษาก็พาเพื่อนเดินดูโรงเรียนด้วยละ" คุณครูบอกเสร็จก็เดินออกจากห้องไป "ว่าไงเนตรเราชื่อษานะเดียวกลางวันนี้เราพาไปทัวร์โรงเรียนเอง" ษาพูดพร้อมยิ้มให้เนตร
พักกลางวัน
"นี้เนตรเร็วๆเดียวโรงอาหารคนเต็ม"ษาเรียกฉันให้เก็บของเร็วเพราะกลัวว่าโรงอาหารจะเต็ม เพราะษาเล่าว่าพักกลางวันที่ไรโรงอาหารจะเต็มไปด้วยกลุ่มผู้หญิงที่จับจ้องจะหาที่นั่งที่ใกล้กับประธานนักเรียนสุดหล่อตือพี่ม.5ไง ฉันเลยรีบเก็บของแล้วรีบวิ่งไปหาษาเพราะษารีบไปจ้องที่ไงละ ในขณะที่เนตรรีบวิ่งโดยที่ไม่ได้ดูอะไรเลย จนวิ่งไปชนรุ่นพี่คนหนึ่ง เฮ้ย/ว๊ายย ตู้ม(ไม่ถึงขนาดนั้นนะ) "โอ้ยยย เนตรเอ้ยจนได้เลย" "เฮ้ย!!น้องเป็นไรมากปะเนี้ย" ฉันรีบหันไปมองรุ่นพี่คนนั้นแล
ะรุ่นพี่นั้นก็มองมาพอดี "เอ่อออน้อง เด็กใหท่หรอจะไปไหนให้พี่พาไปมั้ย" รุ่นพี่คนนั้นเขามาถามฉัน "ไม่เป็นไรคะ เนตรลุกไหว โอ้ย!!" ฉันรีบลุกเพราะว่าเดียวษารอนาน แต่มันไม่เป็นไปตามที่คิด มันกลับล้มลงไปที่เดิมเพราะความเจ็ยที่ข้อเท้า "ไหนบอกไว้มาเดียวพี่พาไปห้องพยาบาล" พี่เขาค่อยนั่งยองๆแล้วเอาหลังมาตรงหน้าฉัน "เออออคือพี่คะไปเป็นไรคะเนตรไปเองได้"ฉันพูดเพราะเกรงใจพี่เขา"ไม่เป็นไรรีบๆขึ้นมาเถอะนร้าาเดียวก็ไม่ได้ไปห้องพยาบาลพอดี" ฉันยันตัวเองขึ้นมาขี่หลังพี่เขาแล้วพี่เขาก็พาฉันไปห้องพยาบาล
#สวัสดีคะพอดีไรค์พึ่งมาหัดเขียนนิยาย ติชมได้ ไม่ว่ากัน นร้าาาาาาา#
แนะนำเรื่อง
ณ โรงเรียนไฮสคูล
"สวัสดี คะ ฉันชื่อ นางสาวกมลเนตร รัตนกุล ชื่อเล่น เนตร คะ" ฉันแนะนำตัวเองให้กับครในห้องฟัง ที่ฉันได้เรียนโรงเรียนที่มีชื่อเสียงก็เพราะว่า!ฉันชอบชิงทุนเข้ามา นะสิ! "กมลเนตรงั้นเธอไปนั่งริมประตูหลังห้องสุกกับมาลิษานะ แล้วมาลิษาก็พาเพื่อนเดินดูโรงเรียนด้วยละ" คุณครูบอกเสร็จก็เดินออกจากห้องไป "ว่าไงเนตรเราชื่อษานะเดียวกลางวันนี้เราพาไปทัวร์โรงเรียนเอง" ษาพูดพร้อมยิ้มให้เนตร
พักกลางวัน
"นี้เนตรเร็วๆเดียวโรงอาหารคนเต็ม"ษาเรียกฉันให้เก็บของเร็วเพราะกลัวว่าโรงอาหารจะเต็ม เพราะษาเล่าว่าพักกลางวันที่ไรโรงอาหารจะเต็มไปด้วยกลุ่มผู้หญิงที่จับจ้องจะหาที่นั่งที่ใกล้กับประธานนักเรียนสุดหล่อตือพี่ม.5ไง ฉันเลยรีบเก็บของแล้วรีบวิ่งไปหาษาเพราะษารีบไปจ้องที่ไงละ ในขณะที่เนตรรีบวิ่งโดยที่ไม่ได้ดูอะไรเลย จนวิ่งไปชนรุ่นพี่คนหนึ่ง เฮ้ย/ว๊ายย ตู้ม(ไม่ถึงขนาดนั้นนะ) "โอ้ยยย เนตรเอ้ยจนได้เลย" "เฮ้ย!!น้องเป็นไรมากปะเนี้ย" ฉันรีบหันไปมองรุ่นพี่คนนั้นแล
ะรุ่นพี่นั้นก็มองมาพอดี "เอ่อออน้อง เด็กใหท่หรอจะไปไหนให้พี่พาไปมั้ย" รุ่นพี่คนนั้นเขามาถามฉัน "ไม่เป็นไรคะ เนตรลุกไหว โอ้ย!!" ฉันรีบลุกเพราะว่าเดียวษารอนาน แต่มันไม่เป็นไปตามที่คิด มันกลับล้มลงไปที่เดิมเพราะความเจ็ยที่ข้อเท้า "ไหนบอกไว้มาเดียวพี่พาไปห้องพยาบาล" พี่เขาค่อยนั่งยองๆแล้วเอาหลังมาตรงหน้าฉัน "เออออคือพี่คะไปเป็นไรคะเนตรไปเองได้"ฉันพูดเพราะเกรงใจพี่เขา"ไม่เป็นไรรีบๆขึ้นมาเถอะนร้าาเดียวก็ไม่ได้ไปห้องพยาบาลพอดี" ฉันยันตัวเองขึ้นมาขี่หลังพี่เขาแล้วพี่เขาก็พาฉันไปห้องพยาบาล
#สวัสดีคะพอดีไรค์พึ่งมาหัดเขียนนิยาย ติชมได้ ไม่ว่ากัน นร้าาาาาาา#
อัปเดตล่าสุด
04 ม.ค. 2559 23:16 น.
รีวิว (0)
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
