คำเตือนเนื้อหา 18+

เนื้อหานี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป โปรดยืนยันก่อนรับชม

เริ่มอ่านตอนแรก

บ่วงเสน่หาคุณบอสชาเย็น

นักเขียน:นักเขียนเหรียญทองสนพ. อิ่มรัก

0.0(0 รีวิว)
ตอน
10
เข้าชม
5.1K
ถูกใจ
7
ความคิดเห็น
1
เพิ่มลงคลัง
56
ได้แนบชิดเพียงครั้งเดียว ก็กอดเกี่ยวหัวใจพี่มิรู้ลืม

แนะนำเรื่อง

 

 

ยาหยีได้มี One night stand กับหนุ่มรูปหล่อโคตรๆ 

แต่เมื่อรู้ว่าเขาเป็นใคร มีสถานะภาพยังไง 

เธอเลือกที่จะแก้ปัญหาด้วยวิธีอื่น 

แต่เธอกลับไม่รู้เลยว่า อีก 5 ปี ต่อมา จะได้มาเจอเขาอีกครั้ง 

ในฐานะเจ้านาย 

อัปเดตล่าสุด

19 พ.ค. 2567 08:00 น.

รีวิว (0)

เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว

รีวิวทั้งหมด (0)

ยังไม่มีรีวิว

เขียนรีวิว

บ่วงเสน่หาคุณบอสชาเย็น
ให้คะแนนรีวิว5.0
ซ่อนรีวิว (สปอยล์)
ถูกใจ:

ตอบกลับรีวิว

รายงาน

แก้ไขตอบกลับรีวิว

แก้ไขรีวิว

สามารถแก้ไขรีวิวได้เพียง 1 ครั้งภายใน 24 ชั่วโมงหลังการแก้ไขล่าสุด เมื่อแก้ไขรีวิวแล้ว จำนวนถูกใจและการตอบกลับรีวิวนั้นจะถูกรีเซ็ต

ลบรีวิว

สามารถลบรีวิวได้อีก 24 ชั่วโมงหลังจากการแก้ไขล่าสุด เมื่อลบรีวิวนี้แล้ว จะไม่สามารถถูกเรียกคืนกลับมาได้

ธัญเหมาเหมา

ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด

 

กันเกรา, ธัญญรัตน์, วรนันจ้า

หรือจะเรียกพี่กันก็ได้จ้า 

 

++++++++++++

หลังจากรู้สึกเบื่อกับการเป็นมนุษย์เงินเดือนมาหลายปีดีดัก

จึงอยากจะทำงานอะไรก็ได้ ที่ตัวเราสามารถกำหนดงานเองได้อย่างสบายอกสบายใจ

โดยไม่ต้องมีใครมาคอยสั่ง บวกกับการที่เป็นคนชอบดูทีวีมาตั้งแต่เด็ก ๆ โดยเฉพาะละคร ที่เขาประณามว่าเป็น ละครน้ำเน่า นั่นล่ะค่ะ

เลยมานั่ง ๆ นอน ๆ คิดว่า ถ้าเราแต่งนิยายขึ้นมาสักเรื่องนี่ เราจะทำได้ไหมนะ

พอปิ้งไอเดียได้ดังนี้ ก็โซโล่เลย อิอิอิอิเริ่มเขียนครั้งแรกได้ไปหลายหน้า

ความที่อายกลัวพี่ ๆ น้อง ๆ หลาน ๆ และคนรอบข้างจะมาแอบอ่าน

เลยใส่พาสเวิร์ดไว้ซะดิบดี แล้วก็ทิ้งไปนานพอดู จะกลับอีกที ดันลืมพาสเวิร์ดซะนี่

แก้ยังไงก็ไม่ได้ เลยจำต้องเริ่มต้นใหม่ ‘อีกครั้ง’เขียนครั้งที่สองตั้งพาสเวิร์ดไว้เช่นเดิม

แต่จดไว้ที่ไหนสักแห่ง กันพลาด เขียนไปได้หลายสิบหน้าเหมือนกันค่ะ

แล้วก็ทิ้งไปอีกเพราะทำงานประจำไม่มีเวลามาเขียนต่อ (อิอิอิ ข้ออ้างของคนเรา)

กลับมาอีกที โอ้...แม่เจ้า...ลืมพาสเวิร์ดอีกแล้ว นั่งทำใจแล้วใจอีก

เพราะเสียดายงานที่ทำมาแต่ก็จำจะต้องเริ่มเขียนครั้งที่สามอีกจนได้ ดังคำที่ได้ยินบ่อย ๆ ว่า

คนเราต้องรู้จักถอยมาสักก้าว เพื่อก้าวใหม่ที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม ครั้งนี้มุ่งมั่นมาก

นั่งเขียนไม่ยอมหยุด ไปได้กว่าห้าสิบหน้าแล้ว แต่ โอ้...พระเจ้าช่วย ครั้งนี้พาสเวิร์ดไม่ได้ลืมแต่อย่างใด

แต่แล้ปท้อปที่ใช้นั้น เก๋ากึ๊กมากกกกกกกก ดันพังจนซ่อมไม่ได้ และกู้ไฟล์ไม่ได้อีกเช่นกัลลลลลกำจริง ๆ

ทางเส้นน้ำหมึกที่วาดหวังเอาไว้ ไม่ง่ายอย่างที่คิดเสียแล้ว นั่งทำใจอยู่หลายวันเหมือนกัน

ก่อนจะเริ่มต้นใหม่ และเขียนจนจบได้ในที่สุดเฮ้อ....

ยิ้มอีกแล้วเราเกือบสิบปีทีเดียวกว่าที่จะค้นพบตัวเองว่ารักและชอบงานด้านนี้มากแค่ไหน

และมีความสุขในทุก ๆ ครั้งที่ได้ลงมือสรรสร้างงานแต่ละชิ้นออกมาสู่สายตาท่านผู้อ่าน

และความสุขนั้นเพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวีคูน เมื่อนักเขียนได้รู้ว่า ท่านผู้อ่านมีความสุขกับงานของเราพี่หนูไม่ทราบว่านักเขียนท่านอื่นจะรู้สักยังไงบ้าง

แต่สำหรับพี่เองแล้ว สุขใจทุก ๆ ครั้งที่มีแฟนคลับมาบอกว่า งานนิยายของเราแล้ว

หัวเราะ ร้องไห้ หรือมีความสุขไปกับตัวละครนั้น ๆ ขอบคุณจากใจจริงค่ะ

ที่ท่านผู้อ่านได้หยิบยื่นความสุขให้นักเขียนคนนี้มาโดยตลอด“รอยยิ้มและความเมตตาจากท่าน คือแรงผลักดันให้นักเขียนก้าวเดินต่อไปค่ะ”

++++++++++++

นิยายของ สนพ. อิ่มรัก (10)

ดูทั้งหมด