ท่านพ่อเจ้าขา อย่ารุนแรง

อินฮวา จำได้ว่าตนเองสนุกและมีความสุขมากเพียงใด ตอนได้เล่นขี่ม้ากับพ่อเลี้ยง เมื่อเติบโตขึ้น ความรักกลายเป็นความปรารถนาลุ่มหลง เมื่อแม่ต่างสายเลือดตายจากไป และพ่อเลี้ยงผู้นอนพิการอยู่บนเตียงทรมานเพราะไม่ได้ปลดปล่อยทางเพศ เด็กสาวจึงขึ้นขี่พ่อเลี้ยงอีกครั้ง เสียดสีถูไถแอ่งสาวฉ่ำชื้นเข้ากับแท่งเทียนร้อนให้มันค่อยๆเหยียดขยาย

"นังเด็กแพศยา จงไปให้ห่างจากกายข้า !! อย่าเอาแอ่งสาวของเจ้ามาเสียดสีตัวข้าเป็นอันขาด"

"ท่านพ่อจงอย่าโกรธเคือง เพราะข้าเพียงแค่อยากขย่มขี่ท่านพ่อเหมือนตอนเป็นเด็กน้อย นอนนิ่งๆเถอะเจ้าค่ะ น้ำของท่าน ข้าจะรีดมันออกมาเอง"

เด็กสาววิปลาสผู้ไม่อาจหักห้ามความต้องการทางเพศของตัวเองได้ ลุ่มหลงและรักพ่อเลี้ยงของตนเอง แต่แค่ชายเดียวไม่เพียงพอสำหรับนาง

เทียนเทียนฮวา