สั่งใจไม่ให้รักเธอจบ

ผืนป่า  

รู้จักก่อน ไม่ได้แปลว่ารู้จักดี 

เพราะแบบนั้น เขาจึงทำผิดพลาดอย่างมหันต์ 

วิวาห์ 

เขาทำดีด้วยเลยได้ใจ รักอย่างไม่มีข้อกังขา 

สุดท้ายก็เต็มไปด้วยบาดแผลที่ยากจะรักษา 

พริมา 

ทุกคนก็ทำเพื่อตัวเอง และเห็นแก่ตัวกันทั้งนั้น 

แล้วทำไมเธอต้องไม่เหลืออะไร 

Sample... 

“ถ้าวาห์จะบอกว่าสิ่งที่พี่ป่ารู้มาไม่ใช่เรื่องจริงล่ะ” วิวาห์ลองถามเขาออกไปเผื่อเขาอยากฟังในส่วนของเธอบ้าง 

“ฉันมั่นใจว่าพริมไม่มีความจำเป็นต้องโกหกฉัน” เพราะเขาเคยคบกับพริมามานานกว่ารู้จักกับวิวาห์ เพราะเขารักพริมาอย่างที่วิวาห์ไม่ได้รับความรู้สึกนี้ 

“ไม่คิดจะให้โอกาสวาห์ได้พูดบ้างหรอ” มันจุกจนแทบพูดไม่ออก แต่ก็อยากพูดมันออกไปเพื่อให้เขาได้รับฟังส่วนของเธอบ้าง 

แต่น่าเสียดายที่เธอไม่ได้ถูกรักเหมือนพริมา 

“พูดอะไรออกมามันก็แค่การโยนความผิดให้พริม” 

คำเตือน ควรใช้วิจารณญาณในการรับอ่าน 

(เหมาะสำหรับผู้อ่านอายุ 18 ปีขึ้นไป)