ฮูหยินแสร้งเขลาจบ

เพราะคำสัญญาอันเคลือบไปด้วยบุญคุณนั้นค้ำคอ ตระกูลโยวจำต้องรับบุตรสาวหนึ่งเดียวของตระกูลอินเข้ามาชุบเลี้ยงและในอนาคต นางจะต้องเป็นฮูหยินของที่นี่ แต่ทว่า....นางถูกเหวี่ยงไปที่ใด คุณชายทั้งห้าของตระกูลกลับผลักไสไม่ปรารถนาจะรับนางเป็นภรรยา

ความงามของนางนั้นมีมาก แต่ความปกติสามัญเช่นสตรีทั่วไปนั้นไม่มีเลย.... 

นางคล้ายจะบกพร่องทางจิต หรือที่เรียกกันว่าปัญญาอ่อน แม้จะมีความงามแต่ก็น่าอับอายหากผู้ใดจะยกย่องขึ้นมาเป็นคู่ครอง

โยวหยู่ถงถึงกับหนักใจ จะจัดการกับบุตรสาวของผู้มีพระคุณอย่างไรดี เขาถึงกับอ้อนวอนบุตรชายทั้งห้าให้รับนางมายกย่อง อนาคตจะแต่งอนุเข้ามาก็ยินดี แต่ช่วยให้เขาได้ทำตามสัจจะให้หลุดพ้นไปเสียที แต่บุตรกลับไม่ยินยอมจนเขาต้องยัดเยียดความรับผิดชอบนี้ให้กับบุตรชายลำดับสี่

โยวเหิงเสี้ยนแสนจะรันทดปวดใจที่ต้องมามีภรรยาเช่นนี้ เขาหาได้ชื่นชอบนางและไม่คิดที่จะรัก เขาก็เป็นบุรุษทั่วไปที่ปรารถนาจะแต่งงาน มีภรรยาที่ดีและเพียบพร้อม มีบุตรที่น่ารัก สตรีที่เขาปรารถนาต้องปกติในทุกด้าน นอกจากจะงดงามก็ต้องควรค่าแก่การยกย่อง ต้องเป็นหน้าเป็นตาเชิดชูตัวเขาด้วย

หาใช่สมองแปดขวบ ทำตนเสมือนบุตรเขาเช่นอินเจาชิงผู้นี้....