เมษา เมษารินทร์ วิรัชต์ไพศาล อายุ 26 ปี อาชีพสถาปนิก
เจ้าของใบหน้าสวยหวาน รอยยิ้มที่ทำให้โลกทั้งใบสดใส เมษาเป็นผู้หญิงที่เก่งและแกร่ง ทว่าการได้กลับมาเจอหนุ่มรุ่นน้องที่เคยทำให้เธอเจ็บช้ำอีกครั้ง และพบว่าเขาเปลี่ยนไปเหมือนคนละคน มันทำให้เธอไม่มีความสุขอีกต่อไป ทั้งที่ความจริงเขาเป็นต้นเหตุที่ทำให้ความสัมพันธ์เมื่อสี่ปีก่อนของเราจบลง แต่เขากลับทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจของเธอ ราวกับเกลียดชังเธอมาตั้งแต่ชาติปางไหน เมษาเกลียดเขา ทว่าทุกครั้งที่เกลียดก็เป็นทุกครั้งที่หัวใจตอกย้ำว่ายังรัก
MESA : นายเกลียดฉันไม่ใช่เหรอ นี่ไง ฉันจะไปให้พ้นหน้านาย จะไม่มาให้นายเห็นหน้าอีก
วาดิน คีวาดิน พานิชภูวนนท์ อายุ 22 ปี เรียนคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
วาดิน ทายาทนักธุรกิจพันล้านอย่างคีริน เป็นผู้ชายที่เพอร์เฟ็กทุกด้าน ทั้งหน้าตา ฐานะ และการศึกษา เขาเป็นคนฉลาดทำอะไรด้วยเหตุผลเสมอ ทว่าเมื่อได้เจอกับเมษาคนรักเก่าที่เลิกรากันไปเมื่อสี่ปีที่ก่อน ความโกรธแค้นเพราะเข้าใจผิดคิดว่าเธอหักหลัง ก็ทำให้วาดินกลายเป็นคนอารมณ์ร้อน กดขี่ข่มเหงเธอสารพัดเพื่อให้เธอเจ็บปวดอย่างที่เขาเผชิญมาโดยตลอด แต่ยิ่งทำร้ายเธอเขาเองก็ยิ่งเจ็บปวดทรมานไม่ต่างกัน เพราะความจริงแล้วเขาไม่เคยมารักเธอเลย
WADIN : ใช่ ผมเกลียดพี่ และนั่นก็คือเหตุผลที่พี่ต้องอยู่ อยู่ตรงนี้เพื่อให้ผมเกลียด อยู่เพื่อเจ็บปวดไปด้วยกัน
“ทำอะไร ปล่อย”
“เย็นชาจัง ลืมเรื่องของเราไปหมดแล้วเหรอ”
“หยุด! นายไม่ควรพูดถึงเรื่องนั้นอีก ปล่อยได้แล้ว เดี๋ยวมีใครมาเห็นเข้า”
ถ้อยคำพวกนั้นส่งผลให้ริมฝีปากแดงระเรื่อแสยะยิ้ม วาดินกำแขนเล็กแน่น กระชากเข้าไปในห้องน้ำหญิงด้วยกัน เมษาตาเบิกโพลงตกใจ พยายามขัดขืน เขาก็ยิ่งดึงแรงกว่าเดิม แล้วผลักเธอเข้าไปในห้องๆหนึ่ง ปิดประตูแล้วล็อก
“นายเป็นบ้าอะไร”
“เป็นผัวพี่ไง”
“ก็แค่อดีต พูดขึ้นมาอีกให้มันได้อะไร ถอยไป อื้อ”
มือข้างหนึ่งยกบีบปลายคางเล็กให้เงยขึ้นมาสบตากัน มันแรงจนสาวเจ้ารู้สึกเจ็บ
“นั่นสิ มันจะได้อะไรขึ้นมา นอกจากเป็นการตอกย้ำรอยแผลที่พี่เป็นคนสร้างมันกับมือ” น้ำเสียงแข็งกระด้างดังออกมาลอดไรฟัน จ้องดวงตากลมโตเครือน้ำใสๆด้วยหลากหลายความรู้สึก ทั้งเจ็บปวด ทั้งโกรธ ทว่าก็รู้ตัวเองดีว่ายังอาลัยอาวรณ์เธออยู่ แค่จะไม่มีวันแสดงออกมาให้เธอเห็นเท่านั้นเอง

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียน บุคคลในภาพเป็นไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาแต่อย่างใด
......................................................................................
🚫 ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลง หรือนำเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งไปเผยแพร่ไม่ว่ากรณีใดๆทั้งสิ้น
**หากฝ่าฝืนมีโทษบัญญัติไว้สูงสุดตามกฎหมายสูงสุดตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537**
......................................................................................
ประกาศ 🔊
เรื่องนี้เป็นของลูกชายปะป๊าคีริน ที่ได้ DNA พ่อมาจนได้เรื่อง 555+
เป็นลูกพ่อก็ต้องคลั่งรักเหมือนพ่อ ที่สำคัญต้องข้ามรุ่นด้วย อิอิ
ฝากน้องวาดินไว้อ้อมอกพ่อยกแม่ยกด้วยจ้าาาา
แนะนำเรื่อง
เมษา เมษารินทร์ วิรัชต์ไพศาล อายุ 26 ปี อาชีพสถาปนิก
เจ้าของใบหน้าสวยหวาน รอยยิ้มที่ทำให้โลกทั้งใบสดใส เมษาเป็นผู้หญิงที่เก่งและแกร่ง ทว่าการได้กลับมาเจอหนุ่มรุ่นน้องที่เคยทำให้เธอเจ็บช้ำอีกครั้ง และพบว่าเขาเปลี่ยนไปเหมือนคนละคน มันทำให้เธอไม่มีความสุขอีกต่อไป ทั้งที่ความจริงเขาเป็นต้นเหตุที่ทำให้ความสัมพันธ์เมื่อสี่ปีก่อนของเราจบลง แต่เขากลับทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจของเธอ ราวกับเกลียดชังเธอมาตั้งแต่ชาติปางไหน เมษาเกลียดเขา ทว่าทุกครั้งที่เกลียดก็เป็นทุกครั้งที่หัวใจตอกย้ำว่ายังรัก
MESA : นายเกลียดฉันไม่ใช่เหรอ นี่ไง ฉันจะไปให้พ้นหน้านาย จะไม่มาให้นายเห็นหน้าอีก
วาดิน คีวาดิน พานิชภูวนนท์ อายุ 22 ปี เรียนคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
วาดิน ทายาทนักธุรกิจพันล้านอย่างคีริน เป็นผู้ชายที่เพอร์เฟ็กทุกด้าน ทั้งหน้าตา ฐานะ และการศึกษา เขาเป็นคนฉลาดทำอะไรด้วยเหตุผลเสมอ ทว่าเมื่อได้เจอกับเมษาคนรักเก่าที่เลิกรากันไปเมื่อสี่ปีที่ก่อน ความโกรธแค้นเพราะเข้าใจผิดคิดว่าเธอหักหลัง ก็ทำให้วาดินกลายเป็นคนอารมณ์ร้อน กดขี่ข่มเหงเธอสารพัดเพื่อให้เธอเจ็บปวดอย่างที่เขาเผชิญมาโดยตลอด แต่ยิ่งทำร้ายเธอเขาเองก็ยิ่งเจ็บปวดทรมานไม่ต่างกัน เพราะความจริงแล้วเขาไม่เคยมารักเธอเลย
WADIN : ใช่ ผมเกลียดพี่ และนั่นก็คือเหตุผลที่พี่ต้องอยู่ อยู่ตรงนี้เพื่อให้ผมเกลียด อยู่เพื่อเจ็บปวดไปด้วยกัน
“ทำอะไร ปล่อย”
“เย็นชาจัง ลืมเรื่องของเราไปหมดแล้วเหรอ”
“หยุด! นายไม่ควรพูดถึงเรื่องนั้นอีก ปล่อยได้แล้ว เดี๋ยวมีใครมาเห็นเข้า”
ถ้อยคำพวกนั้นส่งผลให้ริมฝีปากแดงระเรื่อแสยะยิ้ม วาดินกำแขนเล็กแน่น กระชากเข้าไปในห้องน้ำหญิงด้วยกัน เมษาตาเบิกโพลงตกใจ พยายามขัดขืน เขาก็ยิ่งดึงแรงกว่าเดิม แล้วผลักเธอเข้าไปในห้องๆหนึ่ง ปิดประตูแล้วล็อก
“นายเป็นบ้าอะไร”
“เป็นผัวพี่ไง”
“ก็แค่อดีต พูดขึ้นมาอีกให้มันได้อะไร ถอยไป อื้อ”
มือข้างหนึ่งยกบีบปลายคางเล็กให้เงยขึ้นมาสบตากัน มันแรงจนสาวเจ้ารู้สึกเจ็บ
“นั่นสิ มันจะได้อะไรขึ้นมา นอกจากเป็นการตอกย้ำรอยแผลที่พี่เป็นคนสร้างมันกับมือ” น้ำเสียงแข็งกระด้างดังออกมาลอดไรฟัน จ้องดวงตากลมโตเครือน้ำใสๆด้วยหลากหลายความรู้สึก ทั้งเจ็บปวด ทั้งโกรธ ทว่าก็รู้ตัวเองดีว่ายังอาลัยอาวรณ์เธออยู่ แค่จะไม่มีวันแสดงออกมาให้เธอเห็นเท่านั้นเอง

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียน บุคคลในภาพเป็นไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาแต่อย่างใด
......................................................................................
🚫 ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลง หรือนำเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งไปเผยแพร่ไม่ว่ากรณีใดๆทั้งสิ้น
**หากฝ่าฝืนมีโทษบัญญัติไว้สูงสุดตามกฎหมายสูงสุดตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537**
......................................................................................
ประกาศ 🔊
เรื่องนี้เป็นของลูกชายปะป๊าคีริน ที่ได้ DNA พ่อมาจนได้เรื่อง 555+
เป็นลูกพ่อก็ต้องคลั่งรักเหมือนพ่อ ที่สำคัญต้องข้ามรุ่นด้วย อิอิ
ฝากน้องวาดินไว้อ้อมอกพ่อยกแม่ยกด้วยจ้าาาา
อัปเดตล่าสุด
05 ต.ค. 2566 19:25 น.
รีวิว (20)
ดูทั้งหมดอีบุ๊กเรื่องนี้
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (41)
- #1บทนำ 1 : แสงแรกของวาดิน

- #2บทนำ 2 : คลั่งรัก NC18+

- #3CHAPTER 1 : เมษาที่แล้ว

- #4CHAPTER 2 : หากเราได้เจอกันอีกครั้ง

- #5CHAPTER 3 : เล่นเสียวกับลูกท่านประธาน NC18+

- #6CHAPTER 4 : เล่นเสียวกับลูกชายท่านประธาน (2) NC18+

- #7CHAPTER 5 : ราคาที่ต้องจ่าย
หรือ
400 - #8CHAPTER 6 : เด็กโง่คนนั้นตายไปแล้ว
หรือ
400 - #9CHAPTER 7 : เทน้ำมันราดไฟ
หรือ
400 - #10CHAPTER 8 ทบทวนความหลัง NC18+
หรือ
400 - #11CHAPTER 9 : ยาคุมฉุกเฉิน
หรือ
400 - #12CHAPTER 10 : แอบหึง
หรือ
400 - #13CHAPTER 11 : ถูกกัด
หรือ
400 - #14CHAPTER 12 : ลิ้นกับฟัน
หรือ
400 - #15CHAPTER 13 : เรื่องบนรถ NC18+
หรือ
400 - #16CHAPTER 14 : ใช่แน่ๅ
หรือ
400 - #17CHAPTER 15 : บังเอิญหรือตั้งใจ
หรือ
400 - #18CHAPTER 16 : วอแว
หรือ
400 - #19CHAPTER 17 : ปิดประตูตีแมว NC18+
หรือ
400 - #20CHAPTER 18 : ขมไม่คาย
หรือ
400
Welcom To...Tawiller B Wonderland

นามปากกา 'นางฟ้าทวิลเลอร์บีส์'
...ตัวเล็กแต่กล้าหาญ และสามารถสร้างความแตกต่างยิ่งใหญ่ได้ นั่นคือคำจัดกัดความของเหล่า'ทวิลเลอร์บีส์'ค่ะ...
[ถ้าใครเคยดูบาร์บี้ ทัมเบลิน่า จะรู้ได้เลยทันทีเลยว่าทวิลเลอร์บีส์ดีต่อใจมาก งื้อออ]
นิยายของไรท์ค่อนข้างห่างไกลกับความดิบความดาร์คนะคะ คนละขั้วเลยก็ว่าได้ ดูจากสีสันต์ก็น่าจะรู้เนอะ อิอิ
เอาเป็นว่า...ใครที่ชอบความหวานละมุนน่ารักกุ๊กกิ๊ก นิยายของไรท์ถือเป็นทางเลือกหนึ่งที่ดีแน่นอนค่ะ
''ทุกไลค์ ทุกเมนต์ ทุกการลงทุนของคุณ...คือกำลังใจที่สำคัญของนักเขียนค่ะ"












