โจ๊กอุ่นๆ สักชามมั้ยครับจบ

สวัสดีค่าทุกคน ไรท์เจ้าเก่าเจ้าเดิมมาอีกแล้วนะคะ วันนี้ไรท์เอา เฮียช้างและน้องสายหมอก มาฝากทุกคนด้วยน้า 

เรื่อง โจ๊กอุ่น ๆ สักชามมั้ยครับ เป็นเรื่องที่2 ของไรท์เองถ้าผิดพลาดประการใดทุกคนสามารถคอมเมนต์เพื่อให้ไรท์ซุ่มซ่ามคนนี้ไปแก้ไขได้เลยน้า

ปล.อย่าคอมเมนต์กันรุนแรงนะเค้ากลัว

เอาน้ำจิ้มมาให้นิดนึง...

สายหมอกกำลังหันหลังไปเปิดประตูแต่ก็ถูกรวบตัวขึ้นแนบอกจากคนเมาด้านหลัง 

คนเมาอุ้มคนในอ้อมแขนไปวางบนเตียงอย่างเบามือก่อนจะขึ้นคร่อมร่างโปร่งเอาไว้ “หมอกใจร้ายกลับเฮียมากเลยนะ” 

“...” สายหมอกมึนงงกับคำพูดของคนเมาที่ตัดพ้อเขาอยู่ 

“หมอกเอาแต่คุยกับไอ้หน้าจืดนั่นทั้งวันเลย ไม่สนใจเฮียเลยแม้แต่นิดเดียว” 

“เฮียผมแค่คุยงานเองครับ” สายหมอกเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาของคนแก่กว่า 

ช้างส่ายหน้าพร้อมสะอึกอื้นเบาๆ “เฮียไม่เชื่อหรอก” 

“แล้วจะให้หมอกทำยังไงเฮียถึงจะเชื่อครับ” สายหมอกระบายยิ้มบางๆ ให้คนตัวโตที่ทำหน้าตาราวกับเด็กโดนแย่งของเล่น นัยน์คมคลอไปด้วยหยาดน้ำตาใส 

“จูบเฮียหน่อยนะครับ”