ตำนานรักอวิ๋นเทียนจบ

เรื่องนี้เป็นนิยายรักจีนโบราณย้อนยุค แนวเชือดเฉือนไหวพริบ นางเอกเก่งกาจเทียมยอดกุนซือ ผูกปมชวนลุ้น สุขนิยมค่า  

หวังอย่างยิ่งว่าจะได้รับการต้อนรับจากทุกท่านอีกเช่นเคย ขอให้สนุกกับ *ตำนานรักอวิ๋นเทียน* นะคะ ^^ 

*หมายเหตุ นิยายเรื่องนี้ถูกแต่งขึ้นจากจินตนาการเท่านั้น ฉาก ตัวละคร สถานที่ และประวัติศาสตร์ถูกปรุงแต่งขึ้นใหม่ทั้งหมด ไม่ได้อิงหลักการใด 

ตำนานรักอวิ๋นเทียน 26 ตอน (เปิดเผยแพร่ วันที่ 4/03/2023 เวลา 17.30 น.) 

อย่าลืมกดติดตาม เพื่อที่จะไม่พลาดทุกตอนอัพเดท ขอบพระคุณค่า 

***มีเล่มอีบุ๊ควางขายที่ Meb นะคะ*** 

แนะนำตัวละคร 

1.ชู่ตันหรง - นางเอก 

ยอดหญิงที่ชาติกำเนิดต่ำต้อย ปากกัดตีนถีบเอาตัวรอด ไม่ว่าเรื่องเลวร้ายร้อยแปด พานพบมาทั้งหมดทั้งสิ้น ความยากเข็ญสอนให้นางฉลาดแกมโกง หัวใสเป็นกรด อาวุธสุดแสนร้ายกาจที่ประสิทธิผลยิ่งกว่ามีดคม อนุภาคเฉือนใจผู้คน คือใบหน้าอันงดงามเลอโฉมล้มฟ้า ทั่วใต้หล้านี้กล้าพูดได้เต็มปากว่านางงามเลิศกว่าผู้ใด เพราะใบหน้าเป็นภัยต่อชายหนุ่ม สตรีเช่นนางจำต้องสวมผ้าขาวบางบดบังความงาม น้อยคนนักจะได้เชยชม 

2.โจวไฉเฉิง - พระเอก 

แม่ทัพใหญ่ผู้ลึกลับ ไร้ใจไร้รัก ชาตินี้ไม่ขอปรารถนาอื่นใด นอกจากการแก้แค้น ถือตัวเมินเฉยล่องลอยเหนือทุกสถานการณ์ เพียงเพราะมีปมฝังลึก ผูกใจเจ็บ ยกให้ราชสำนักเป็นสถานที่เน่าเฟะที่ไม่ควรลดตัวพัวพัน  

เพราะไม่เคยเข้าออกฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง มีนิสัยเช่นนี้นับเป็นจุดเด่นยอดคน ฝ่าบาทหลักแหลมโปรดปรานไฉเฉิงถึงขั้นแต่งตั้งให้เป็นเจ้าแห่งอวิ๋นเทียน ควบคุมตราพยัคฆ์สั่งการคนนับแสน 

3.หลีจิ้งเยว่ - นางร้าย 

ฮองเฮาที่ฮ่องเต้ไม่เคยโปรดปราน แต่นางขึ้นแท่นเหนือสตรีสวมบทเป็นแม่ของแผ่นดิน เพราะบิดามีความสัมพันธ์อันดีกับฝ่าบาท คุณูปการที่ผู้เฒ่าสกุลหลีสร้างไว้ทำให้ฮ่องเต้ไม่อาจลืม ( บิดาของนางช่วยให้ฮ่องเต้ได้ครองราชย์ ก่อนตายผู้เฒ่าร้องขอด้วยชีวิต ให้บุตรีเพียงผู้เดียวแต่งเป็นฮองเฮา ) ขาดความอบอุ่น ไร้คนอบรมสั่งสอน หล่อหลอมให้หลีจิ้งเยว่ร้ายกาจ ปากคอเราะร้าย จิตใจเหี้ยมโหด โหยหาอำนาจไม่รู้จักจบสิ้น  

เรื่องย่อ 

ศักราชเจี้ยนหยวน เดือนหก ปีสิบสอง 

ลูกประคำทองร่วงหล่นกระทบพื้นเสียงดังกังวล ชวนกงกงม่อให้ใจหาย... 

รัชสมัยจักรพรรดิฮั่นอู่แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก สิ้นสุดลงกะทันหัน ฮ่องเต้ถูกปองร้ายหรือไม่อย่างไร ไร้เบาะแสหนาบาง  

เรื่องนี้จะแพร่ออกไปมั่วซั่วมิได้ กงกงม่อสั่งปิดตายตำหนักใหญ่เป็นการชั่วคราว หวังชิงอำนาจบงการเบื้องหลัง 

หารู้ไม่ว่าเรื่องน้อยใหญ่ในเขตวังหลบเลี่ยงอวิ๋นเทียนมิได้ ดวงตาหลายหมื่นคู่ราวเนตรทิพย์ของพระพุทธองค์ จับจ้องดูจากเบื้องบน แขยงขุนนางชั่วผู้รับสินบนเป็นที่สุด 

สำนักอวิ๋นเทียน เป็นสำนักที่จักรพรรดิฮั่นอู่ทรงแต่งตั้งเมื่อครั้งยังมีชีวิต อีกทั้งยังมอบอำนาจบาตรใหญ่ให้ โจวไฉเฉิงควบคุมตำหนักทั้งเจ็ด โดยมีตราพยัคฆ์หลวงเป็นตัวชูยศ ทุกฝักทุกฝ่ายที่พัวพันกับวังหลวงต้องผ่านการตรวจตราจากอวิ๋นเทียนอย่างละเอียด ว่ากันว่าสำนักอวิ๋นเทียนเป็นดังยมโลกบนเมืองมนุษย์ ตัดสินถูกผิด ชี้เป็นชี้ตาย ขึ้นอยู่กับคำสั่งของนายท่านผู้อยู่เบื้องบน บงการลึกลับไร้ซึ่งการแสดงตัว 

"ท่านพ่อขอรับ... เพลานี้จักรพรรดิทรงสิ้น กงกงเฒ่าจงใจปกปิดอวิ๋นเทียน มิช้าก็เร็ว ชาวประชาต้องรับรู้ถึงการสวรรคตของกษัตริย์"  

หลงชิงเจ๋อ - บุตรบุญธรรม ที่โจวไฉเฉิงชุบเลี้ยงปลุกปั้นให้เก่งกาจเหนือบุรุษอื่น กระทั่งได้รับยศหัวหน้าฝ่ายในแห่งอวิ๋นเทียน 

คอยจัดการเรื่องน้อยใหญ่ เป็นดั่งอวัยวะส่วนที่ 33 ของไฉเฉิง 

ชาร้อนถูกเทลงจอก เขาสูดดมกลิ่นกรุ่นหอมอย่างใจเย็น สมกับเป็นผู้ที่ลอยตัวเหนือความบาดหมางทั้งปวง ไฉเฉิงเพียงแสยะยิ้มมุมปาก ก็ทำเหล่าบริวารยศน้อยกลัวจนหัวหด 

"อืม... ข้าจะคอยดูว่า... กงกงเฒ่าเจ้าเล่ห์จะทำอย่างไรต่อไป" ไฉเฉิงยกจอกชาดื่มอย่างผู้สงบนิ่ง ใช้ประโยชน์จากความเงียบขรึมสยบทุกสถานการณ์ 

"ชิงเจ๋อเกรงว่า... ไท่จื่อน้อยจะได้รับความไม่เป็นธรรม..."  

"เขตวังโกลาหล ขุนนางแบ่งออกเป็นฝักเป็นฝ่าย ยุวกษัตริย์ตกเป็นเป้า ขุนนางชั่วหวังช่วงชิงตัว ข้าเพียงรอท่านพ่อรับสั่งเท่านั้น พร้อมลงมือได้ทุกเมื่อ" ชิงเจ๋อผู้นี้ดูเป็นงานเป็นการ กระตือรือร้นกับทุกหย่อมหญ้า ช่างต่างจากไฉเฉิงลิบลับ แต่ปานนั้นก็ยังอยู่กันได้อย่างลงตัว ถือเป็นเรื่องที่แปลกที่ลงตัว 

"เช่นนั้นหรอกหรือ" ไฉเฉิงดูไม่รู้ทุกข์ไม่รู้ร้อน ตอบกลับเพียงแค่ประโยคสั้นๆ ก่อนจะสูดกลิ่นกำยานหอมอย่างสงบใจ เดินกลับไปเอียงกายลงหมอนพิงเยี่ยงคนไร้ใจ 

********** 

ณ ตลาดหลวง แห่งมหานครผิงหยาง แคว้นโฮ่วฉิน  

"เล่เข้ามา... เล่เข้ามา... เจ้าค่าเอ้ยยย"  

"แพรไหมของข้านำเข้าจากต๋งจิงแคว้นเหนือ " 

"ของล้ำค่าเช่นนี้แม้แต่วังหลวงยังไม่อาจจับต้อง ครอบครองเป็นนาย เหตุฉไหนพวกท่านกล้าเมินเฉย" คำพูดฉลาดหลักแหลมชวนเชื่อ ชักชวนผู้คนที่ผ่านไปผ่านมารุมซื้อผ้าแพรไหม แย่งกันเหมากระจาดจนไม่พอขาย สมกับที่จะเป็นว่าที่วีรสตรีผู้เคียงคู่นายท่านแห่งอวิ๋นเทียน