หลงใจวิวาห์แค้น NC++

"เรื่องทั้งหมดนี้มันเป็นเพราะคุณงั้นหรอ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณจะทำแบบนี้ได้ลงคอ ไอ้คนเลว จำไว้เลยนะต่อไปนี้ฉันจะไม่มีวันมาเหยีบที่นี่อีกต่อไป" 

หญิงสาวที่หมดความอดทนได้เดินออกจากคฤหาสน์หลังใหญ่โดยที่ไม่หันหลังกลับมาชายตามองผู้เป็นสามีของตนแม้แต่น้อย 

"เอายังไงดีครับนายท่าน" "ปล่อยนางไปไม่นานเดียวก็กลับมาแกค่อยดูเถอะเธอหนีฉันไม่พ้นหรอก" 

เจ้านายที่ไม่ได้แยเสอะไรกับผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาตามกฎหมายก็ได้แต่ยืนมองตามหลังเธอจนไม่เห็นแม้แต่เหงาของหญิงสาว 

/หลายปีต่อมา/ 

รถหรูสีดำแล่นเข้ามาภายในคฤหาสน์และจอดตรงหน้าทางเข้าพอดี ชายหนุ่มดวงตาคมเข้มใบหน้าเข็งขรึมก้าวขาลงจากรถก็สอดส่องสายตามองหาผู้เป็นบิดาของตน 

"ถึงแล้วครับนาย" "พ่อฉันอยู่ที่ไหน" "เออคือว่าท่านออกไปทำธุระข้างนอกคับ""ถ้าท่านกลับมาก็รายงานบอกฉันด้วย""ครับนาย" "แล้วภรรยาฉันล่ะ...  

ไม่ทันที่ลูกน้องคนสนิทจะตอบกลับก็ได้มีหญิงสาวเดินออกมาจากภายในคฤหาสน์เพื่อต้อนรับผู้เป็นสามีพร้อมท่าทางที่กระตือรือร้นเข้าไปโอบกอดอย่างคิดถึง ชายหนุ่มก็ไม่รอช้าตอบรับอ้อมกอดนั้นและผลักตัวออกเล็กน้อยขณะเดียวกันก็เอามือเสิยคางของหญิงสาวขึ้น แล้วประกบจูบลงบนฝีปากอันอวบอิ่ม อย่างประชดประชันและพยายามสอดใส่ลิ้นในโพรงปากของเธอเพื่อควานหาความหวานอย่างดูดดื่ม จนทำให้ลูกน้องที่อยู่บริเวณนั้นทุกคนต้องหลบสาตาลงทำเป็นมองไม่เห็น 

"คุณกลับมาแล้วทำไมไม่โทรบอกล่วงหน้าล่ะคะ" 

"ถ้าผมบอกคงไม่ได้เห็นคุณมีสภาพแบบนี้บ่อยๆนะสิ" 

หญิงสาวก้มมองดูสภาพตัวเองที่ตอนนี้อยู่ในชุดลำลองกางเกงขาสั้นเสื้อยืดสีขาวบ้างแถบมองเห็นชุดชั้นในแต่ก็ยังมีผ้ากันเบื้อนปิดบังนิดหน่อย เหมือนเธอกำลังทำอาหารอยู่ หญิงสาวรู้ตัวอีกทีก็ยืนหน้าแดงเขินอายและเดินเข้าไปหาชายหนุ่มเพื่อบดบังตัวเธอไม่ให้ใครเห็น ชายหนุ่มก็ถือโอกาสอุ้มเธอในท่าเจ้าสาวและก้มลงกระซิบข้างใบหูเธอ "ที่หลังคุณอย่าออกมาข้างนอกแบบนี้อีกนะคับผมหวง" หญิงสาวทำได้แต่เขินอายและซบอกในอ้อมกอดอยู่แบบนั้น และทั้งคู่ก็เดินเข้าไปในคฤหาสน์จนลับสายตาไป 

_หลงใจวิวาห์แค้น _  

ติดตามต่อไปเร็วๆนี้ 

ฝากกดติดตาม กดไลค์ เป็นกำลังใจให้นักเขียน Sky Life ด้วยนะคะ 

ขอบคุณค่ะ