“อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนี้อีก ถ้าไม่อยากโดน จนเดินไม่ไหว”
เขาก้มลงกระซิบชิดใบหูขาวของเธอ ทั้งลมร้อนๆ ทั้งถ้อยคำวาบหวาม มันทำให้ขนอ่อนในกายเธอลุกตั้งชูชันไปหมดทั้งร่าง
“อื้อ คุณพีท”
เมื่อพูดจบ เขาก็กดจูบซุกไซ้ที่ใบหูและซอกคอหอมๆ ของเธออีกหลายครั้ง จนคนตัวบางนอนเกร็งตัวสั่นสะท้านไปหมด
“ฉันไม่อยากหยุดอยู่แค่นี้เลยพั้นช์ ทำไงดี”
“อื้อ ไม่นะคะ อย่าทำพั้นช์”
ยิ่งเสียงหวานๆ ที่ปลายเสียงสั่นๆ และยิ่งคำว่า “อย่าทำพั้นช์” มันยิ่งทำให้เขาอยากที่จะกดแทรกเข้าไปในกายเธอให้ลึกสุดใจ เขาข่มใจกัดฟันกรอด แล้วยกใบหน้าขึ้นจากซอกคอของเธอ มามองใบหน้าหวานแดงซ่านที่มีแววตาสั่นระริกอีกครั้ง
“อืมมม ถ้าไม่อยากให้ฉันทำอะไรเธอ ก็อย่าไปเข้าใกล้นายวีนั่นเหมือนเมื่อคืนอีก แม่ยกเธอให้ฉันแล้ว อย่าดื้อกับฉัน ถ้าคราวหน้าเธอยังดื้อกับฉัน เด็กดื้อต้องโดนอะไรรู้ไหม”
“มะ ไม่รู้ค่ะ”
“ลองถามเจ้านี่ดูสิ”
เขากดตัวตนที่เหยียดขยายใหญ่โตภายใต้กางเกงนอนเนื้อนิ่มลงที่ต้นขาของเธอ คนตัวบางสะดุงเฮือก เธอไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดที่จะไม่รู้ว่าสิ่งนี้มันคืออะไร หมายความว่ายังไง ถ้าเธอดื้อกับเขา แล้วเขาจะปล้ำเธอหรอ มันไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด ที่เธอไปใกล้ชิดกับผู้ชายคนอื่นแล้วจะโดนผู้ชายที่เปรียบเสมือนพี่ชายปล้ำเพื่อทำโทษ แค่โดนเขาจูบอย่างตั้งใจมาถึงสองครั้ง เธอก็สับสนจะแย่อยู่แล้ว
“อุ๊ย คุณพีท”
“ยังจะกล้าดื้อกับฉันอยู่ไหม แต่เหมือนว่าเจ้านี่มันอยากให้เธอดื้อนะ ดื้อเลย ดื้อเยอะๆ”
“มะ ไม่ค่ะ ไม่ดื้อแล้วค่ะ พั้นช์จะไม่ใกล้ชิดสนิทสนมถึงเนื้อถึงตัวกับผู้ชายคนไหนแล้วค่ะ”
“อืม เด็กดี อืมมมม”
เขาก้มลงประกบปากมอบจูบอันหวานล้ำให้เธออีกครั้ง มันยาวนานกว่าครั้งแรก และเขาก็อ้อยอิ่งอยู่นานกว่าจะยอมถอนจูบนั้นออกไป
แนะนำเรื่อง
“อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนี้อีก ถ้าไม่อยากโดน จนเดินไม่ไหว”
เขาก้มลงกระซิบชิดใบหูขาวของเธอ ทั้งลมร้อนๆ ทั้งถ้อยคำวาบหวาม มันทำให้ขนอ่อนในกายเธอลุกตั้งชูชันไปหมดทั้งร่าง
“อื้อ คุณพีท”
เมื่อพูดจบ เขาก็กดจูบซุกไซ้ที่ใบหูและซอกคอหอมๆ ของเธออีกหลายครั้ง จนคนตัวบางนอนเกร็งตัวสั่นสะท้านไปหมด
“ฉันไม่อยากหยุดอยู่แค่นี้เลยพั้นช์ ทำไงดี”
“อื้อ ไม่นะคะ อย่าทำพั้นช์”
ยิ่งเสียงหวานๆ ที่ปลายเสียงสั่นๆ และยิ่งคำว่า “อย่าทำพั้นช์” มันยิ่งทำให้เขาอยากที่จะกดแทรกเข้าไปในกายเธอให้ลึกสุดใจ เขาข่มใจกัดฟันกรอด แล้วยกใบหน้าขึ้นจากซอกคอของเธอ มามองใบหน้าหวานแดงซ่านที่มีแววตาสั่นระริกอีกครั้ง
“อืมมม ถ้าไม่อยากให้ฉันทำอะไรเธอ ก็อย่าไปเข้าใกล้นายวีนั่นเหมือนเมื่อคืนอีก แม่ยกเธอให้ฉันแล้ว อย่าดื้อกับฉัน ถ้าคราวหน้าเธอยังดื้อกับฉัน เด็กดื้อต้องโดนอะไรรู้ไหม”
“มะ ไม่รู้ค่ะ”
“ลองถามเจ้านี่ดูสิ”
เขากดตัวตนที่เหยียดขยายใหญ่โตภายใต้กางเกงนอนเนื้อนิ่มลงที่ต้นขาของเธอ คนตัวบางสะดุงเฮือก เธอไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดที่จะไม่รู้ว่าสิ่งนี้มันคืออะไร หมายความว่ายังไง ถ้าเธอดื้อกับเขา แล้วเขาจะปล้ำเธอหรอ มันไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด ที่เธอไปใกล้ชิดกับผู้ชายคนอื่นแล้วจะโดนผู้ชายที่เปรียบเสมือนพี่ชายปล้ำเพื่อทำโทษ แค่โดนเขาจูบอย่างตั้งใจมาถึงสองครั้ง เธอก็สับสนจะแย่อยู่แล้ว
“อุ๊ย คุณพีท”
“ยังจะกล้าดื้อกับฉันอยู่ไหม แต่เหมือนว่าเจ้านี่มันอยากให้เธอดื้อนะ ดื้อเลย ดื้อเยอะๆ”
“มะ ไม่ค่ะ ไม่ดื้อแล้วค่ะ พั้นช์จะไม่ใกล้ชิดสนิทสนมถึงเนื้อถึงตัวกับผู้ชายคนไหนแล้วค่ะ”
“อืม เด็กดี อืมมมม”
เขาก้มลงประกบปากมอบจูบอันหวานล้ำให้เธออีกครั้ง มันยาวนานกว่าครั้งแรก และเขาก็อ้อยอิ่งอยู่นานกว่าจะยอมถอนจูบนั้นออกไป
อัปเดตล่าสุด
06 มิ.ย. 2569 11:01 น.
รีวิว (396)
ดูทั้งหมดอีบุ๊กเรื่องนี้
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (82)
- #1ตอนที่ 1 สูญเสีย

- #2ตอนที่ 2 แรกพบ

- #3ตอนที่ 3 ห้ามแตะต้อง

- #4ตอนที่ 4 ขัดจังหวะ NC

- #5ตอนที่ 5 หวังว่าคงได้กิน

- #6ตอนที่ 6 โป๊ไปหน่อย

- #7ตอนที่ 7 อดอยากปากแห้ง NC

- #8ตอนที่ 8 แค่แกล้ง

- #9ตอนที่ 9 พยาบาลจำเป็น

- #10ตอนที่ 10 ใส่ให้ฉันสิ
หรือ
300 - #11ตอนที่ 11 โดนดีแน่
หรือ
300 - #12ตอนที่ 12 ไม่ต้องกลัว NC 20+
หรือ
400 - #13ตอนที่ 13 ถึงใจ NC 20+
หรือ
400 - #14ตอนที่ 14 ติดรสสวาท NC 20+
หรือ
400 - #15ตอนที่ 15 เกือบไปแล้ว
หรือ
300 - #16ตอนที่ 16 ชอบหรือเปล่า
หรือ
300 - #17ตอนที่ 17 นอนนิ่ง ๆ
หรือ
300 - #18ตอนที่ 18 คนเคย ๆ
หรือ
300 - #19ตอนที่ 19 อย่าโกรธพั้นช์เลยนะคะ
หรือ
300 - #20ตอนที่ 20 ยังไม่ถึงเวลา
หรือ
300
"สัญญาว่าจะพานักอ่านหลุดพ้นจากโลกเครียดๆ ใบนี้..ไปอยู่ในโลกของจินตนาการ ที่มีเพียงเราและสามีใหญ่ยาว..ตลอดไป"
ติดตามนิยายเรื่องใหม่ หรือโปรโมชัน e-book ได้ที่
TikTok : Nadarin_writer

Facebook Fanpage : ณดารินทร์ นักเขียน
Facebook (ส่วนตัวของไรท์) : ณดารินทร์ นามปากกา






















