
โปรย
“ผมชอบรสจูบของคุณ” เขาเอ่ยออกมาแผ่วๆ พร้อมวางอุ้งมือร้อนผ่าวลงบนสะโพก จนร่างระหงถึงกับเกิดอาการสะดุ้ง หนำซ้ำยังลากไล้ฝ่ามือร้อนๆ นั้นไปตามช่วงสะโพกอย่างคนฉวยโอกาส
“ยะ...อย่า...อย่าแตะฉันนะ”
นิศากรร้องห้ามเสียงสั่น มือน้อยๆ นั้นไล่ตะครุบอุ้งมือร้อนผ่าวของอีกฝ่ายไว้แทบไม่ทัน เธอจับได้เขาก็ยังดิ้นรนหนี อ้อมแขนทรงพลังนั้นตวัดเพียงครั้งเธอก็ถูกเขาตระกองกอดทั้งตัว
“ผมอยากจูบคุณอีกครั้ง”
เขากระซิบคำหวานน่าฟัง ร่างเล็กสั่นศีรษะน้อยๆ เป็นการปฏิเสธ หากเขาขยับเอีกหนใบหน้าหล่อเหลาภายใต้หนวดเครายาวนับหนึ่งเซนติเมตรก็อยู่ตรงหน้า ปล่อยหัวใจอุ่นร้อนรวยรินชิดปลายจมูกโด่งเล็กของเธอ จนแก้มนุ่มทั้งสองข้างถึงกับแดงก่ำด้วยความเขินอาย
“แต่ฉัน...อื้อ...” คำปฏิเสธของนิศากรเลือนหาย เมื่อเรียวปากอุ่นชื้นทาบทับลงมาราวกับจับวาง เขาจูบหนักๆ กดลึกจนหญิงสาวรู้สึกเจ็บแปลบบริเวณกลีบปากที่กระทบกับฟันซี่สวยที่เรียงกันอยู่ด้านใน
“เจ็บ!” หญิงสาวโอดครวญออกมาเบาหวิว เพราะเธอรู้ดีว่ายังมีอารมณ์อีกอย่างแล่นพล่านอยู่ในเวลาเดียวกัน
“ผมใจร้อนไปหน่อย ก็เลยจูบคุณซะแรง” เขาหยุดหายใจทิ้งเฮือกใหญ่ราวกับลงทัณฑ์ตัวเองที่ทำอะไรตะกละตะกลามไม่ยั้งคิด จนทำให้เรียวปากอุ่นนุ่มเมื่อครู่บอบช้ำ
“ผมอยากแก้ตัว...ให้ผมจูบคุณอีกครั้งได้ไหม...”
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. ๒๕๕๘
ห้ามลอกเลียนแบบหรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้
รวมทั้งการจัดเก็บ ถ่ายทอด สแกน บันทึก
ไม่ว่าจะในรูปแบบหรือวิธีการใดๆ
ในกระบวนการอิเล็กทรอนิกส์โดยไม่ได้รับอนุญาต
เป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าของงานประพันธ์
แนะนำเรื่อง

โปรย
“ผมชอบรสจูบของคุณ” เขาเอ่ยออกมาแผ่วๆ พร้อมวางอุ้งมือร้อนผ่าวลงบนสะโพก จนร่างระหงถึงกับเกิดอาการสะดุ้ง หนำซ้ำยังลากไล้ฝ่ามือร้อนๆ นั้นไปตามช่วงสะโพกอย่างคนฉวยโอกาส
“ยะ...อย่า...อย่าแตะฉันนะ”
นิศากรร้องห้ามเสียงสั่น มือน้อยๆ นั้นไล่ตะครุบอุ้งมือร้อนผ่าวของอีกฝ่ายไว้แทบไม่ทัน เธอจับได้เขาก็ยังดิ้นรนหนี อ้อมแขนทรงพลังนั้นตวัดเพียงครั้งเธอก็ถูกเขาตระกองกอดทั้งตัว
“ผมอยากจูบคุณอีกครั้ง”
เขากระซิบคำหวานน่าฟัง ร่างเล็กสั่นศีรษะน้อยๆ เป็นการปฏิเสธ หากเขาขยับเอีกหนใบหน้าหล่อเหลาภายใต้หนวดเครายาวนับหนึ่งเซนติเมตรก็อยู่ตรงหน้า ปล่อยหัวใจอุ่นร้อนรวยรินชิดปลายจมูกโด่งเล็กของเธอ จนแก้มนุ่มทั้งสองข้างถึงกับแดงก่ำด้วยความเขินอาย
“แต่ฉัน...อื้อ...” คำปฏิเสธของนิศากรเลือนหาย เมื่อเรียวปากอุ่นชื้นทาบทับลงมาราวกับจับวาง เขาจูบหนักๆ กดลึกจนหญิงสาวรู้สึกเจ็บแปลบบริเวณกลีบปากที่กระทบกับฟันซี่สวยที่เรียงกันอยู่ด้านใน
“เจ็บ!” หญิงสาวโอดครวญออกมาเบาหวิว เพราะเธอรู้ดีว่ายังมีอารมณ์อีกอย่างแล่นพล่านอยู่ในเวลาเดียวกัน
“ผมใจร้อนไปหน่อย ก็เลยจูบคุณซะแรง” เขาหยุดหายใจทิ้งเฮือกใหญ่ราวกับลงทัณฑ์ตัวเองที่ทำอะไรตะกละตะกลามไม่ยั้งคิด จนทำให้เรียวปากอุ่นนุ่มเมื่อครู่บอบช้ำ
“ผมอยากแก้ตัว...ให้ผมจูบคุณอีกครั้งได้ไหม...”
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. ๒๕๕๘
ห้ามลอกเลียนแบบหรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้
รวมทั้งการจัดเก็บ ถ่ายทอด สแกน บันทึก
ไม่ว่าจะในรูปแบบหรือวิธีการใดๆ
ในกระบวนการอิเล็กทรอนิกส์โดยไม่ได้รับอนุญาต
เป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าของงานประพันธ์
อัปเดตล่าสุด
27 ม.ค. 2566 17:45 น.
รีวิว (0)
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (23)
- #1บทที่ ๑ เมียนั้นสำคัญไฉน(๑)

- #2บทที่ ๑ เมียนั้นสำคัญไฉน(๒)

- #3บทที่ ๑ เมียนั้นสำคัญไฉน(๓)

- #4บทที่ ๑ เมียนั้นสำคัญไฉน(๔)

- #5บทที่ ๒ โจรปล้น (หัวใจ) จริงหรือ(๑)

- #6บทที่ ๒ โจรปล้น (หัวใจ) จริงหรือ(๒)

- #7บทที่ ๒ โจรปล้น (หัวใจ) จริงหรือ(๓)

- #8บทที่ ๒ โจรปล้น (หัวใจ) จริงหรือ(๔)

- #9บทที่ ๓ มาเป็นเมียโจรเถิดทูนหัว(๑)

- #10บทที่ ๓ มาเป็นเมียโจรเถิดทูนหัว(๒)

- #11บทที่ ๓ มาเป็นเมียโจรเถิดทูนหัว(๓)

- #12บทที่ ๓ มาเป็นเมียโจรเถิดทูนหัว(๔)

- #13บทที่ ๔ เสน่หาจอมโจร(๑)

- #14บทที่ ๔ เสน่หาจอมโจร(๒)

- #15บทที่ ๔ เสน่หาจอมโจร(๓)

- #16บทที่ ๔ เสน่หาจอมโจร(๔)

- #17บทที่ ๕ ถ้ำรักถ้ำสิเน่หา(๑)

- #18บทที่ ๕ ถ้ำรักถ้ำสิเน่หา(๒)

- #19บทที่ ๕ ถ้ำรักถ้ำสิเน่หา(๓)

- #20บทที่ ๕ ถ้ำรักถ้ำสิเน่หา(๔)












