1314 ขออภัยครับสามี รักนี้หยุดไม่ได้ครับ!

 Trigger Warning 

**คำเตือนก่อนเข้าสู่เนื้อหา 

abuse / physical abuse มีการใช้ความรุนแรงกับเหยื่อทางกาย mental abuse ใช้ความรุนแรงกดดันจนเกิดบาดแผลทางใจ suicide / self-harm ทำร้ายร่างกายตัวเอง ฆ่าตัวตาย domestic violence ความรุนแรงในครอบครัว blood มีเลือด cutting ใช้ของมีคม manipulate มีการโน้มน้าวโดยไม่ใช้กำลัง เพื่อให้อีกฝ่ายทำอย่างที่ตัวเองต้องการประมาณว่า ครอบงำความคิด 

*ภาพปกใช้ชั่วคราวก่อนไรท์จะสร้างปกจริงเท่านั้น  

*คำเตือนเพื่อใช้ประกอบเท่านั้น เนื้อหาเป็นมู้ดน่ารักๆไม่ค่อยมีคำหยาบคาบหรืออะไรที่รุนแรงเกินต้านหรอกน้าาา ไรท์เองก็จิตใจอ่อนแอ ไม่กล้าทำอะไรแบบนั้นหรอก  

*เป็นฟีลนิยายวายจีนที่ไม่ได้อ้างอิงจากบุคคลใดในชีวิตจริง เนื้อเรื่องเป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียน อาจมีความไม่สมจริงหรือเกินจริงหรือสนุกเกินจริงก็ขอให้นักอ่านที่ไรท์รักทุกท่านใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ โปรดอ่านเพื่อให้ตนเองมีความสุข 

*Welcome back my read คิดถึงนักอ่านทุกท่าน ทั้งคนที่เพิ่งลองเข้ามาอ่านของไรท์และรี้ดที่ตามอ่านมาตั้งแต่น้องเยว่กับเซียวอี้นะคะ เรื่องนี้เป็นเรื่องใหม่ที่แต่งมานานหลายเดือนแต่ไม่มีความคืบหน้า555 ไม่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับเรื่องเดิม เป็นอีกเรื่องที่ไรท์ยังแต่งไม่จบและมาลงเพื่อหาเพื่อนผลักดันความขี้เกียจของไรท์ให้ปั่นน้องจนจบไปด้วยกัน 5555 เรื่องนี้จะพยายามที่จะอัพในธัญวลัยให้จบนะคะ มาสู้ไปกับไรท์เร้ววว พลังของนักอ่านมักเป็นแรงขับเคลื่อนที่ดีที่สุดของไรท์คนนี้เสมอมา ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางของลู่เมิ่งกับคุณหยางอี้เฉิงไปด้วยกันนะรี้ด  

1314 一生一世 

กับ'ผู้ชาย'ที่เข้าหาเขาโดยมีเป้าหมายซ่อนเร้น หยางอี้เฉิงไม่จำเป็นต้องเกรงใจ แม้ว่าลู่เมิ่งจะมอบ 'ครั้งแรก' ของตัวเองเพื่อใช้เป็นใบผ่านทางเข้าหาเขาหรือจะเข้ามาพัวพันไม่ห่างก็ตาม อย่าโทษว่าเขาใจร้ายเมื่อต่างฝ่ายต่างมีผลประโยชน์ร่วมกัน  

ใครจะรู้ว่าท้ายที่สุดแล้วทั้งสองคนที่เริ่มต้นด้วยจุดประสงค์ที่แตกต่างกันจะมีจุดหมายปลายทางเหมือนกันหรือไม่  

…ฝากกดติดตาม กดหัวใจสีแดงด้วยนะคะ 

เนื้อเรื่องโดยคร่าว 

เรื่องราวของชายหนุ่มสองคนที่มาพบกันในเวลาที่ต่างฝ่ายต่างต้องการใครสักคน  

‘ลู่เมิ่ง’ ต้องการเบื้องหลังชายหนุ่มที่แข็งแกร่ง ต้องการเกาะขาทองคำเพื่อนำพาเขาไปยังเป้าหมายของตนเองโดยที่ตัวเขาเองไม่ต้องลำบากเกินไปนักในประเทศที่เต็มไปด้วยเสือกินคนแห่งนี้  

‘หยางอี้เฉิง’ ต้องการใครสักคนมาจบปัญหาที่ปู่เข้าสร้างขึ้น ใครสักคนที่จะส่งไปรับมือกับปู่ของเขาได้โดยที่ตัวเขาเองไม่ต้องกังวลนัก ตัวเลือกที่เหมาะสมมักจะมาในเวลาที่เหมาะสม และเขาก็ได้พบกับลู่เมิ่ง 

แม้จะเข้าหาผู้ชายที่รู้ทั้งรู้ว่าอันตรายและยากจะเล่นด้วยคนนั้นด้วยจุดประสงค์ที่ซ่อนเร้น แต่ความรู้สึกที่เกิดขึ้นจริงของลู่เมิ่งก็ไม่ใช่เรื่องที่ปกปิดได้ เขาจะจัดการกับตนเองและผู้ชายร่างใหญ่คนนั้นอย่างไร เมื่อระหว่างพวกเขามีคนของตนเองที่ต่างฝ่ายต่างลงในเกมนี้เพราะจุดประสงค์เหล่านี้  

บนเตียงนั้น.... 

ในห้องนอนยังไม่ได้เปิดไฟ ร่องรอยและกลิ่นนั้นยังคงหลงเหลือในอากาศ ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อยโดยไม่มองกลับไปบนเตียง ก้าวขาเดินตรงไปที่ประตูทันที  

ยังไม่ทันได้แตะลูกบิดประตูทั่วทั้งห้องพลันสว่างขึ้นมาทันใด แสงสว่างจ้าฉับพลันทำให้เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย... 

“ไม่คิดแม้แต่จะบอกลากันเลยสินะครับ?” 

เสียงเอื่อยแหบเล็กน้อยทว่าแฝงเร้นไปด้วยความเซ็กซี่ของผู้ชายดังขึ้นจากข้างหลัง 

หยางอี้เฉิงหมุนตัวหันหลังกลับ ดวงตาเรียวคมกริบราวใบมีดมองตรงกลับไปยังเจ้าของร่างชายหนุ่มเจ้าของเสียง 

“อะไรทำให้นายกล้าคิดว่าฉันจะทำอย่างนั้น?” เขาถามเสียงเย็น ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความไม่แยแส เช่นเดียวกันกับน้ำเสียงไร้ซึ่งอารมณ์

ลู่เมิ่งสบสายตาตอบกลับเสียงอ่อน “คุณบุกเข้ามาที่ห้องของผมจากนั้นก็ใช้ความร้อนแรงแผดเผาผมจนแทบไหม้...” 

ชายหนุ่มหยุดพูดไปชั่วขณะ มุมปากยกยิ้มชวนมัวเมาด้วยความงามบนใบหน้าของเขา มองคนตรงหน้าด้วยสายตาสื่อความหมาย “ผมก็คิดน่ะสิครับ... ว่าคุณมีความสุขจนแทบจะไม่อยากจากไป เอาเปรียบผมแล้วคิดจะทิ้งก็ทำได้ง่าย ๆ แบบนี้ ความรับผิดชอบของผู้ชายอย่างคุณก็มีไม่เท่าไหร่นี่?” 

[กดบวกเข้าชั้นให้ไวเลยยยยยยย มาติดตามความน่ารักของน้องลู่เมิ่งกันฮับ!]