คำโปรย....
เพราะความมักใหญ่ใฝ่สูง อยากมีชีวิตที่สุขสบายสักครั้ง และความริษยาที่มีต่อผู้หญิงคนหนึ่ง
จึงทำให้ ดารัณ ได้ลงมือทำเรื่องแย่ ๆ เรื่องหนึ่งลงไป นั่นก็คือแผนการจับทายามหาเศรษฐีที่หลงรักลูกคุณหนูนิสัยเสียที่เธอรับใช้อยู่ มาเป็นสามีของตัวเอง
แต่พอทำสำเร็จแล้วก็ใช้ว่าทุกอย่างจะง่ายดายไปเสียหมด เพราะผู้ชายคนนั้น รังเกียจเธอยิ่งกว่าของสกปรกทุกอย่างบนโลกใบนี้
“คิดว่าแย่งฉันมาจากคุณหนูที่เธอรับใช้ แล้วฐานะะของเธอจะสูงขึ้นเหรอ อย่าฝันลม ๆ แล้ง ๆ ไปหน่อยเลย ตอนอยู่ข้างนอกเธอเป็นภรรยาของเศรษฐีก็จริง แต่ตอนอยู่ด้วยกันในบ้านหลังนี้ เธอก็จะยังเป็นได้แค่คนรับใช้เหมือนเดิม เพิ่มเติมแค่ตรงที่มีฉันเป็นเจ้านายคนใหม่”
ชนาธิป เลิศเบญจศิลป์
ทายาทเศรษฐีพันล้าน บุตรชายคนเดียวของครอบครัว ที่หลงรัก ไปรยา หรือ คุณหนูพลอยใส ที่เป็นทายาทเศรษฐีพันล้านเหมือนกัน ตั้งแต่แรกพบ
แต่นั่นก็เป็นเพียงรักข้างเดียวตลอดหลายปีของเขา จนถึงวันที่หญิงสาวพร้อมจะเปิดใจ
มันดันเป็นวันที่ผู้หญิงอีกคนทำความรักครั้งนี้ของเขาพังลง เพราะความมักใหญ่ใฝ่สูงของตัวเอง
ดารัณ คงสายชล
หญิงสาวชีวิตอาภัพ ที่อยู่ในสถานะคนรับใช้ของครอบครัวรัตนกิจกร ตั้งแต่เด็กจนโต เธอโดนคุณหนูพลอยใสเหยียบย่ำมาตลอดชีวิต
ความแค้น ความริษยา น้อยเนื้อต่ำใจ มันสุมอยู่เต็มอก ที่ผ่านมาเธอไม่สามารถทำอะไรอีกฝ่ายได้เลย
จนเธอได้เจอเขา ผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ และโชคก็เข้าข้างให้เธอได้ใกล้ชิดกับเขาคนนั้น
แผนการอันชั่วร้ายจึงผุดขึ้นมาในหัว
หากสำเร็จไปรยาจะต้องเจ็บปวดและโกรธแค้นเธออย่างมาก และเธอจะได้หลุดพ้นจากสถานะที่อยู่ต่ำที่สุดในห่วงโซ่ของบ้านหลังนี้
ไรท์เตอร์
ขอบคุณทุกคนมาก ๆ ค่ะ ที่แวะเวียนกันมาอ่านนิยายเรื่องนี้ wipawa ห่างหายจากการเขียน อีโรติก , ดราม่า มาสักพักใหญ่ ๆ เลย
ขอสปอยล์ก่อนเลย ช่วงต้นเรื่องถึงกลางอาจจะไม่มี nc เยอะมาก จะเน้นเนื้อหาเป็นส่วนใหญ่
แต่ช่วงท้ายเรื่องจะจัดเจ็มให้เต็มอิ่นแน่นอนค่ะ
ติดตามไรท์เตอร์ได้ที่ เพจ wipawa นะคะ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ
แนะนำเรื่อง
คำโปรย....
เพราะความมักใหญ่ใฝ่สูง อยากมีชีวิตที่สุขสบายสักครั้ง และความริษยาที่มีต่อผู้หญิงคนหนึ่ง
จึงทำให้ ดารัณ ได้ลงมือทำเรื่องแย่ ๆ เรื่องหนึ่งลงไป นั่นก็คือแผนการจับทายามหาเศรษฐีที่หลงรักลูกคุณหนูนิสัยเสียที่เธอรับใช้อยู่ มาเป็นสามีของตัวเอง
แต่พอทำสำเร็จแล้วก็ใช้ว่าทุกอย่างจะง่ายดายไปเสียหมด เพราะผู้ชายคนนั้น รังเกียจเธอยิ่งกว่าของสกปรกทุกอย่างบนโลกใบนี้
“คิดว่าแย่งฉันมาจากคุณหนูที่เธอรับใช้ แล้วฐานะะของเธอจะสูงขึ้นเหรอ อย่าฝันลม ๆ แล้ง ๆ ไปหน่อยเลย ตอนอยู่ข้างนอกเธอเป็นภรรยาของเศรษฐีก็จริง แต่ตอนอยู่ด้วยกันในบ้านหลังนี้ เธอก็จะยังเป็นได้แค่คนรับใช้เหมือนเดิม เพิ่มเติมแค่ตรงที่มีฉันเป็นเจ้านายคนใหม่”
ชนาธิป เลิศเบญจศิลป์
ทายาทเศรษฐีพันล้าน บุตรชายคนเดียวของครอบครัว ที่หลงรัก ไปรยา หรือ คุณหนูพลอยใส ที่เป็นทายาทเศรษฐีพันล้านเหมือนกัน ตั้งแต่แรกพบ
แต่นั่นก็เป็นเพียงรักข้างเดียวตลอดหลายปีของเขา จนถึงวันที่หญิงสาวพร้อมจะเปิดใจ
มันดันเป็นวันที่ผู้หญิงอีกคนทำความรักครั้งนี้ของเขาพังลง เพราะความมักใหญ่ใฝ่สูงของตัวเอง
ดารัณ คงสายชล
หญิงสาวชีวิตอาภัพ ที่อยู่ในสถานะคนรับใช้ของครอบครัวรัตนกิจกร ตั้งแต่เด็กจนโต เธอโดนคุณหนูพลอยใสเหยียบย่ำมาตลอดชีวิต
ความแค้น ความริษยา น้อยเนื้อต่ำใจ มันสุมอยู่เต็มอก ที่ผ่านมาเธอไม่สามารถทำอะไรอีกฝ่ายได้เลย
จนเธอได้เจอเขา ผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ และโชคก็เข้าข้างให้เธอได้ใกล้ชิดกับเขาคนนั้น
แผนการอันชั่วร้ายจึงผุดขึ้นมาในหัว
หากสำเร็จไปรยาจะต้องเจ็บปวดและโกรธแค้นเธออย่างมาก และเธอจะได้หลุดพ้นจากสถานะที่อยู่ต่ำที่สุดในห่วงโซ่ของบ้านหลังนี้
ไรท์เตอร์
ขอบคุณทุกคนมาก ๆ ค่ะ ที่แวะเวียนกันมาอ่านนิยายเรื่องนี้ wipawa ห่างหายจากการเขียน อีโรติก , ดราม่า มาสักพักใหญ่ ๆ เลย
ขอสปอยล์ก่อนเลย ช่วงต้นเรื่องถึงกลางอาจจะไม่มี nc เยอะมาก จะเน้นเนื้อหาเป็นส่วนใหญ่
แต่ช่วงท้ายเรื่องจะจัดเจ็มให้เต็มอิ่นแน่นอนค่ะ
ติดตามไรท์เตอร์ได้ที่ เพจ wipawa นะคะ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ
อัปเดตล่าสุด
10 ส.ค. 2569 18:10 น.
รีวิว (12)
ดูทั้งหมดธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (26)
- #1ขี้ข้า NC+

- #2สาแก่ใจ NC+

- #3รังเกียจ

- #4รับผิดชอบ

- #5เหมือนกัน

- #6เจ้านายคนใหม่
หรือ
300 - #7คุณผู้หญิง
หรือ
600 - #8น้องดีน
หรือ
600 - #9สวย
หรือ
600 - #10เมียฉัน
หรือ
600 - #11น้องสามี
หรือ
600 - #12แพ้ท้อง
หรือ
600 - #13ความจริง
หรือ
600 - #14ปลอบใจ NC+
หรือ
600 - #15หลงลืม NC+
หรือ
600 - #16รักแท้
หรือ
600 - #17เรื่องราว NC+
หรือ
600 - #18ย้ายห้อง NC+
หรือ
600 - #19สองชีวิต NC+
หรือ
600 - #20คุณท่าน NC+
หรือ
600
7“คนที่วางใจในพระยาห์เวห์ย่อมได้รับพระพร คือผู้ที่ความวางใจของเขาอยู่ในพระยาห์เวห์ 8เขาเป็นเหมือนต้นไม้ที่ปลูกไว้ริมน้ำ ซึ่งหยั่งรากของมันออกไปข้างลำน้ำ เมื่อแดดส่องมาถึงก็ไม่กลัว เพราะใบของมันคงเขียวอยู่เสมอ และไม่กระวนกระวายในปีที่แห้งแล้ง เพราะมันไม่หยุดที่จะเกิดผล”
เยเรมีย์ 17 : 7-8 THSV11
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่สนับนุนไรเตอร์และนามปากกา WIPAWA มาตลอดเป็นเวลาหลายปีนะคะ
ตอนนี้ไรท์ขอลาออกจากการเป็น WIPAWA เพื่อเป็น พฤกษริมธารรัก ค่ะ
จะเป็นนักเขียนที่ดำรงค์ในสัจจะ ไม่ดองงาน ไม่ผิดคำพูดกับนักอ่าน และพัฒนาตัวเองอยู่เสมอนะคะ
ขอพระเจ้าอวยพรนักอ่านของไรเตอร์ทุกคนค่ะ











