(อ่านฟรี) ทิ้งกระโปรงคุณหนูมุ่งสู่เมืองเรื่อยเฉื่อยจบ

เป็นนิยายยี่สิบตอนนิดๆ ขั้นเวลานะคะ(จบแล้ว) เขียนไว้ระหว่างรีไรท์เรื่องจอมโจรสาวแห่งเมืองคนบาปและภรรยา...สามีอ่อยนานแล้วเพื่อเติมไฟและพลังใจให้ตัวเอง เพราะรู้เลยว่าระหว่างที่นั่งรีไรท์นิยายซ้ำๆ หลายๆ เดือนมันหมดไอเดียหมดไฟได้จริง สมองว่างเปล่ามากจึงต้องหาอะไรมากระตุ้นหน่อย 

เนื้อเรื่องจึงเบาสบายคล้ายลมคล้ายอากาศ โหวงๆ เหวงๆ ไปบ้างก็ขออภัย เพราะไม่ได้วางอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน คิดอะไรได้ก็เขียนสด เครียดจากเรื่องอื่นก็มานั่งเขียนวันละสองสามย่อหน้า 

เนื่องด้วยนิยายเรื่องนี้เขียนจบเรื่องไว้ล่วงหน้าแล้ว จะมาลงให้อ่านฟรีทุกวัน วันละ 1-2 ตอนเพื่อยื้อเวลาให้โคโค่จากจอมโจรสาวแห่งเมืองคนบาปอีกนิดนะคะ ลงอันนี้จบโคโค่ก็น่าจะได้ที่พอดี ส่วนภรรยาก็ไล่ๆ คิวมาเลย แต่วันแรกจะให้เลยหกตอน โอเค๊! 

***ยิมรูปน้องลิซ่ามาใช้ระหว่างรอสั่งทำปกเสร็จนะคะ*** 

----------------- 

ไม โคแลน คุณหนูตระกูลเศรษฐีใหม่กับการใช้ชีวิตอย่างชนชั้นสูง เธอมีความฝันมากมาย เพียงแต่ว่าความฝันของเธอกับการเป็นคุณหนูดูจะไปด้วยกันไม่ได้ 

“ไมอยากเป็นผู้กล้าด้วย” 

“ทำไมล่ะ?” 

“จะได้ล่ากระต่ายได้” ไมพูดด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนจะรู้สึกน้ำลายสอ “กระต่ายอร่อย”