กับดักรัก สัมพันธ์ร้าย

ธาล์ม สหรัฐ พิทยเดชาวงศ์

อายุ 22 ปี

พลัมม์ มลย์มีนา  สหเมธกุล

อายุ 21 ปี

เสียงเพลงดังกระหึ่มไปทั่วคลับ เรียกร้องให้หน่มสาวผีเสื้อราตรีทั้งหลายออกมาวาดลวดลายกันให้หนําใจ แต่ในตอนนี้ฟลอว์แทบลุกเป็นไฟ เพราะมีหญิงสาวที่ผู้ชายแทบทุกคนตั้งหน้าตั้งตารอออกมาเต้นอยู่บนนั้น เธอคือหญิงสาวอายุประมาณ 20 ปี สูงประมาณ 165 ซม. ผิวขาว ผมยาวสีน้ำตาลเข้ม ดวงตาโตๆคมๆ ขนตาเป็นแพงอนยาว จมูกเป็นสัน ปากอวบอิ่มที่ตอนนี้ถูกแต่งแต้มด้วยสีแดงรับเข้ากับใบหน้าได้รูปของเธอ รวมทั้งรูปร่างที่แสนจะเย้ายวนนั่น ทรวงอกที่ใหญ่เกินตัวไปมากแทบล้นทะลักชุดออกมาถ้าไม่มีเซฟที่ดีคงได้ล้นทะลักออกมาแน่ เอวเล็กคอด สะโพกผายใหญ่ระเบิดระเบ้อ ขาที่ยาวเรียวสวย นั่นอีก นับได้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่สวยมากและมีเสน่ห์ที่สุด เธอเป็นคนที่ดึกดูดลูกค้าให้เข้าคลับได้มากเลยทีเดียว

หลังจากเต้นจบเธอก็ลงมาบริการลูกค้าซึ่งเป็นหน้าที่ปกติของเธออยู่แล้ว

'สวัสดีครับ นั่งคุยกันก่อนมั้ย' จู่ๆก็มีผู้ชายหน้าตาดีคนนึงชวนเธอมานั่งคุยเรียกสายตาอิจฉาจากผู้ชายแถวนั้นได้มากเลยทีเดียว

'ได้สิคะ'เธอพูดพลางยิ้มหวานซึ่งเป็นยิ้มที่ผู้ชายทุกคนสามารถละลายได้เลย ทั้งๆที่ในใจเธอกรีดร้องแทบแย่แต่ก็ต้องฝืน

'ชื่ออะไรเหรอครับ' เขาพูดพลางมือไม้เริ่มไม่อยู่สุข จนเธอต้องเอามือจับไว้และทําเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

'ชื่อพลัมม์ค่ะ คุณล่ะคะ'เธอถามกลับ ถ้าไม่เห็นว่าเขาเป็นลูกค้าป่านนี้เธอข่วนหน้าแหกไปแล้ว

'ชื่อ เค ครับ'เขาพูดจบก็เอามือออกจากมือเธอและอุ้มเธอมาคร่อมที่ตักเขา

'นี่ คุณ!' เธอเริ่มหน้าถอดสีพลางดิ้นให้เขาปล่อย

'อยู่นิ่งๆเหอะน่า ยิ่งเธอดิ้น นมเธอก็เด้งอยู่ตรงหน้าฉันนะ ดีไม่ดีฉันอาจจะอดใจไม่ไหวก็ได้'

'นี่ ปล่อยนะ!!' เธอว่าพลางโขกหัวตัวเองกับผู้ชายข้างหน้าอย่างแรง และรีบวิ่งออกมาจากตรงนั้นดีนะวันนี้คนเยอะถ้าคนน้อยเขาตามทันแน่

'โอ๊ยย เธอ!!'

เธอรีบวิ่งไปเอาของสัมภาระกระเป๋าของเธอ แล้วไปรับเงิน เธอมองดูเหมือนเขาจะไม่ได้ตามมา เธอจึงไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและรีบออกจากคลับนี้

ตลอดทางเธอเดินคิดอะไรเรื่อยเปื่อย...นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอโดนแบบนี้ เธอต้องรีบออกมาจากคลับแบบนี้หลายครั้งแล้ว แต่ก็ช่างเหอะ เธอคิดว่าฉันเอาตัวรอดได้ พ่อแม่ของเธอเสียตั้งแต่เด็ก แต่ก็โชคดีที่มีคุณลุงคุณป้าเพื่อนของท่านอุปการะไว้เลี้ยงเหมือนลูกแท้ๆ ที่จริงเธอไม่ต้องมาทํางานก็ได้แค่อยู่กับท่านใช้เงินท่านก็สบายทั้งชีวิตแล้วแต่เธอไม่ทําเพราะเธอคิดว่า การที่พวกท่านเลี้ยงเธอมาก็เป็นบุญคุญมากแล้ว เธออยากหาเงินทํางานด้วยลําแข้งของตนเอง และงานนี่ก็ได้เงินเยอะด้วย คุณลุงกับคุณป้าไม่รู้เรื่องที่ฉันทํางานนี้ ถ้ารู้เรื่องเธอแย่แน่ๆ

เธอเดินมาจนถึงบ้าน เธอเดินเข้าบ้านไปก็เจอกับคุณลุงคุณป้าที่นั่งรออยู่ แต่ลูกของท่านเหมือนจะไม่ได้อยู่ด้วยแฮะ คุยไรกันแปปนึง เธอก็ ขอตัวขึ้นห้องไปนอน วันนี้เธอเหนื่อยจริงๆ นอนเลยละกันน

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกน้าาา  มันอาจจะไม่ดี คือเพิ่งหัดแต่งอ่ะ ถ้าผิดอะไรไม่ดีตรงไหนก็โทษด้วยน้าาาา

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่จินตนาการขึ้น  อิมเมจตัวละครไม่มีอะไรเกี่ยวข้องทั้งนั้น