รานใจจบ

รานใจ มี ebook ค้นชื่อที่ meb นะคะ 

'ปิ่นปัก' พลาดพลั้งตกเป็นของ 'ชัชวีร์' ในวันที่ภรรยาของเขาหมดลมหายใจ 

เธอจึงถูกตีตราว่าเป็นต้นเหตุทำให้เมียเขาต้องตาย  

ปิ่นปักสำนึกผิด ทั้งโกรธ ทั้งเกลียดตัวเองจนมิอาจทนอยู่ที่บ้านของเขาต่อไปได้ 

ทว่าในวันที่คิดจะไปไกลแสนไกลกลับมีมือน้อยๆ ฉุดให้เธอต้องอยู่ที่นี่  

เพราะเธอกลับพบเลือดสีแดงฉานไหลออกมาตามเรียวขา ด้วยน้ำมือของ 'ชัชวีร์' 

“ปล่อย! หนูจะไปจากที่นี่ หนูจะไม่อยู่ให้รกหูรกตานายอีก” 

ปิ่นปักกัดฟันพูดเสียงสั่น มือข้างหนึ่งกุมท้องน้อยเอาไว้ ลำตัวงอเป็นกุ้งขณะที่อดทนต่อความเจ็บปวด 

“ดี! งูเห่าอย่างเธอไม่สมควรอยู่ที่นี่ต่อไปหรอก จำใส่หัวเอาไว้ว่ามุกต้องตายเพราะเธอ!” 

“ไม่จริง! ไม่ใช่! คุณมุกไม่ได้ตายเพราะหนู” 

“เพราะเธอ ทุกอย่างมันเป็นเพราะเธอ” ชัชวีร์ตะคอกเสียงใส่หญิงสาวที่น้ำตานองหน้า ทว่าเขากลับไม่สนใจ ยังบีบแขนแล้วเขย่าร่างเธอไม่จบไม่สิ้น 

“น้องปิ่นมีเลือดออก” ขุนเขาเอ่ยเสียงตกใจ 

เสียงนั้นพานพาให้ปิ่นปักใจเสียก่อนจะก้มมองเรียวขาตนเองพบว่าเลือดสีแดงฉานไหลลงมาจากปลายขากางเกงเป็นทางยาว เธอกรีดร้องออกมา ชัชวีร์ตกใจจึงปล่อยร่างเธอ เป็นจังหวะเดียวกับที่หญิงสาวทรุดกายลงไปนั่งกับพื้นอย่างคนหมดเรี่ยวแรง ซึ่งชัชวีร์มองตามแล้วกลับนิ่งดูดาย ไม่แม้แต่จะจับเอาไว้ทั้งๆ ที่อยู่ใกล้เธอมากที่สุด 

“ปะ...ปิ่น นี่เอ็งท้องหรอกรึ!” 

หัวใจดวงโตกระตุกอย่างรุนแรง ใบหน้าคมตื่นตระหนกทันทีที่ความจริงกระจ่างชัด 

ปิ่นปักท้อง...กับเขา 

ชัชวีร์ทำท่าจะก้าวเข้าไปหาหญิงสาวที่นอนหน้าซีดอยู่ในอ้อมกอดของขุนเขา ทว่าท่าทางที่ดูเหมือนใช้มารยาของเธอทำให้ริมฝีปากเหยียดออก ชายหนุ่มหายใจติดขัดแต่กลับเบือนหน้าหนีเสีย 

“เรารีบพาปิ่นไปหาหมอกันเถอะ” ขุนเขาเอ่ยหลังพยายามตั้งสติอยู่นาน 

“จะไปก็รีบไปสิ เกะกะลูกตากูเต็มที!” 

ฝากกดติดตามเป็นกำลังใจให้ไรต์ด้วยนะคะ ขอบคุณค่า  

แฟนเพจนิยาย ธัญปัณณ์ - จรดปลายรุ้ง กดไลค์กันนะคะ